Legislator Case Law & Legislation
I C 1182/13 AI generated

Plaintiff's claim dismissed for failure to prove debt assignment and lack of material legal basis.

Case Number I C 1182/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, who did not appear at the hearing. The plaintiff failed to provide evidence of the original debt or the assignment agreement required to transfer the creditor's rights. Consequently, the court found the claim unproven and lacking a specific material legal basis under civil law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 k.c.; Art. 505 § 1 k.p.c.: A claim based on the assignment of a debt requires proof that the original creditor held the right; without such evidence or a specific contractual obligation, the claim is inadmissible.

Keywords

AI generated
assignment of debt proof of assignment civil claim dismissal material legal basis default judgment e-procedure warning creditor rights transfer

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 k.c.
Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [art. 509 kc].
Art. 505 § 1 k.p.c.
Art. 339 § 2 k.p.c.
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę formalną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj.
Art. 6 k.c.
Art. 3 k.p.c.
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c.
Art. 207 § 1 k.p.c.
art. 339 § 2 k.p.c
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c.
art 6 k.c

Cited Case Law

AI generated
SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).
III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1182/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Maciej Dubrowski Protokolant: Ewelina Pługowska na rozprawie po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. w Zgorzelcu sprawy z powództwa (...) S.a (...) w (...) przeciwko T. Z. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt I C 1182/13-upr

UZASADNIENIE

Powód (...) (...)z siedzibą w L. w dniu 11-06-2013r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko T. Z. o zapłatę kwoty 289,00 zł z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot i dat wymagalności do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że na podstawie umowy cesji nabył od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu niepopłaconego abonamentu, a kwota dochodzona pozwem wynika z częściowego wykazu wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 03-07-2012r.

Postanowieniem z dnia 10-07-2013r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie o sygn. VI Nc-e 1411541/13 stwierdził brak podstaw do wydania nakazu w elektronicznym postępowaniu upominawczymi przekazał rozpoznanie sprawy do tutejszego Sądu. (k.-7) Powód uzupełniając pozew do potrzeb obecnego trybu postępowania podtrzymał pozew w całości przedkładając ksero umowy sprzedaży wierzytelności i ksero częściowego wykazu wierzytelności. Pozwany na rozprawie w dniu 07-11-2013r. nie stawił się i nie złożył też odpowiedzi na pozew. Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

Umową z 3 lipca 2012 roku (...) S.A. w W. zbył swoje wierzytelności na rzecz (...).(...) (dowód: umowa ramowa przelewu wierzytelności – k. 14v-15)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako nieuzasadnione i nieudowodnione, należało oddalić. Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [art. 509 kc]. Pozew natomiast nie zawierał żadnego dowodu na istnienie zobowiązań pozwanego wobec (...) S.A. w W.. Powód nie powołał się na treść ani nie przedłożył -umowy pomiędzy zbywcą a pozwanym, nie przedłożył również powoływanych w pozwie faktur -ograniczając swoje twierdzenia faktyczne i załączając dowody ograniczające się w zasadzie do stwierdzenia samego faktu cesji wierzytelności.

Nie wiadomo więc czego dotyczą faktury, co było podstawą ich wystawienia, a tym samym Sąd nie miał możliwości ustalenia istnienia i zasadności roszczenia. /art 505 5§1 k.p.c./. W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę formalną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego.

Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094). Opis stanu faktycznego przedstawiony w pozwie przez zawodowego pełnomocnika materialno-prawną podstawę wskazuje w sposób nienadający się do odtworzenia jej treści jak również nieznana jest daty powstania takiej normy. Powód nie wyjaśnił dlaczego faktury były wystawione w jednego dnia płatne miałyby być dwa lata później w różnych terminach i wysokościach.

Nie wskazał również jakiego okresu dotyczyły te płatności. Należy więc uznać, iż pozew nie opiera się o materialno-prawnej podstawie rozumianej jako indywidualno-konkretna norma prawna wynikająca z określonego stosunku obligacyjnego, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika, określonego zobowiązania pieniężnego. Wysokość roszczeń powoda również budzi wątpliwości. Braki, niedokładności, przemilczenia w zakresie podstawy faktycznej i prawnej pozwu obciążają powoda reprezentowanego z resztą przez zawodowego pełnomocnika. [art 6 k.c. i 3 k.p.c.] Podkreślanie wymaga, iż zgodnie z obowiązującymi obecnie zasadami postępowania dowodowego zakładającymi prekluzję dowodową [art 207 & 6 k.p.c.] ostatnim momentem na poprawienie pozwu było jego uzupełnienia do potrzeb trybu uproszczonego po stwierdzeniu braku podstaw przez sąd do wydanie upominawczego nakazu w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Decyzja e-sądu powinna dla powoda stanowić ostrzeżenie, że jego pozew nawet nie uprawdopodobnia zgłoszonego roszczenia. Powód nie uzupełniając, nieuściślająca swoich twierdzeń, albo robiąc to w nie w całości, nie powinien być zdziwiony, tym że sąd w postępowaniu uproszczonym podzieli ocenę e-sądu w całości. Zwłaszcza, że późniejsze zgłoszenie przez powoda dowodów na podstawowe okoliczności, na których oparty był pozew, byłoby już bezskuteczne i podlegałoby oddaleniu. Mając powyższe na uwadze roszczenie powoda jako co do zasady bezzasadne lub nieudowodnione podlegało oddaleniu. .

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji