Legislator Case Law & Legislation
I Ca 486/13 AI generated

Court reduced compensation for death by 20% due to lack of precise calculation method in first instance.

Case Number I Ca 486/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially modified the first-instance judgment by reducing the awarded compensation from 9,000 to 7,000 zloty. The plaintiff sought damages for her sister's death, while the insurer argued for a lower sum based on contributory negligence. The court found the initial calculation arbitrary and inconsistent with the statutory requirement for precise determination, ordering a recalculation based on a fixed total amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 446 § 4 k.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.: Correction of compensation amounts in the appellate instance is permissible only in cases of gross disproportionality, and courts must ensure the calculation method used in the first instance is logical and not arbitrary.

Keywords

AI generated
compensation calculation gross disproportionality contributory negligence arbitrary judgment appellate correction death compensation procedural error

Cited Legislation

AI generated
Art. 446 § 4 k.c.
należało zasądzić na jej rzecz na podstawie art. 446 § 4 k.c. kwotę 9.000 zł, co wynikało z następujących okoliczności.
Art. 386 § 1 k.p.c.
446 § 4 k.c., orzekł zgodnie z kierunkiem apelacji jak w sentencji w pkt 1 na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Dalej idąca apelacja nie mogła odnieść skutku, jako oparta na dowolnej polemice i bezzasadna, ponieważ kwoty 30.000 zł zadośćuczynienia nie można było uznać za rażąco wygórowaną; dlatego orzeczono jak w sentencji w pkt 2 na podstawie art. 385 k.p.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c., zważając, że powódka wygrała proces w ok.
Art. 108 § 1 k.p.c.
W instancji apelacyjnej pozwany wygrał sprawę tylko w 22 % ( (...) ), dlatego w pkt 3 sentencji należało od niego zasądzić na podstawie art. 100 zd. 1 w zw. z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. proporcjonalną część kosztów zastępstwa procesowego, poniesionych w tej instancji przez powódkę.
art. 446 § 4 k.c
należało zasądzić na jej rzecz na podstawie art. 446 § 4 k.c.
art. 100 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c., zważając, że powódka wygrała proces w ok.
art. 233 k.p.c
Zarzucił naruszenie art. 446 § 4 k.c. oraz art. 233 k.p.c. przez uznanie, że wystąpiły podstawy do ustalenia zadośćuczynienia wyższego od przyznanego w postępowaniu likwidacyjnym.
art. 386 § 1 k.p.c
446 § 4 k.c., orzekł zgodnie z kierunkiem apelacji jak w sentencji w pkt 1 na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Dalej idąca apelacja nie mogła odnieść skutku, jako oparta na dowolnej polemice i bezzasadna, ponieważ kwoty 30.000 zł zadośćuczynienia nie można było uznać za rażąco wygórowaną; dlatego orzeczono jak w sentencji w pkt 2 na podstawie art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
SN z 24.01.00 r.
II CKN 889/00
II CKN 889/00 – LEX 52471; z 18.11.04 r., I CK 219/04– LEX 146356).
I CK 219/04
II CKN 889/00 – LEX 52471; z 18.11.04 r., I CK 219/04– LEX 146356).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ca 486/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący - SSO Tomasz Deptuła Sędziowie: SO Jerzy Dymke - spr. SR del. do SO Monika Strzyżewska Protokolant: sekr. sąd. Ewelina Nadolna po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014r. w Ostrołęce na rozprawie sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) SA z siedzibą w W. o zadośćuczynienie na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 12 września 2013r., sygn. akt I C 551/12 orzeka:

1. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. I w ten tylko sposób, że obniża zasądzoną kwotę 9.000 zł do kwoty 7.000 zł (siedem tysięcy złotych) oraz znosi wzajemnie między stronami koszty procesu za I instancję;

2. oddala apelację w pozostałej części;

3. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 683 zł (sześćset osiemdziesiąt trzy złote) tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu za II instancję.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Przasnyszu częściowo uwzględnił powództwo M. K., wniesione w dniu 5 września 2012 r., zasądzając na jej rzecz od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 9.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 2 września 2011 r. oraz kwotę 587,50 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu ( pkt I ); w pozostałym zakresie powództwo oddalił ( pkt II ); zwrócił powódce niewykorzystaną zaliczkę na koszty opinii biegłych ( pkt III ); zniósł między stronami koszty zastępstwa prawnego ( IV ).

W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że z tytułu dochodzonego pozwem zadośćuczynienia pieniężnego w kwocie 17.500 zł za krzywdę doznaną przez powódkę w związku ze śmiercią jej siostry E. K. w wypadku drogowym w dniu 15 kwietnia 2011 r. należało zasądzić na jej rzecz na podstawie art. 446 § 4 k.c. kwotę 9.000 zł, co wynikało z następujących okoliczności. Powódka bardzo przeżyła tragiczną śmierć młodszej, 18-letniej siostry, z którą była bardzo uczuciowo związana, spędzała dużo czasu, pomagała w nauce, wspierała w trudnych chwilach.

Jej śmierć wywołała u powódki depresję sytuacyjną, która wymagała leczenia psychiatrycznego w warunkach ambulatoryjnych w okresie do września 2012 r. Pozwany zakład ubezpieczeń, który ponosił odpowiedzialność cywilną za szkodę wyrządzoną przez będącego sprawcą wypadku kierowcę samochodu, w którym siostra powódki jechała jako pasażerka na przednim siedzeniu, uznał, że zadośćuczynienie powinno wynosić 20.000 zł i po przyjęciu przyczynienia się zmarłej do zwiększenia szkody w 30% wskutek jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa i proporcjonalnym obniżeniu świadczenia, wypłacił powódce kwotę 14.000 zł.

W ocenie Sądu Rejonowego, zadośćuczynienie powinno być wyższe i wyrażać się w kwocie 32.857 zł, co po uwzględnieniu przyczynienia i odpowiednim obniżeniu świadczenia uzasadniało zasądzenie dla powódki brakującej kwoty 9.000 zł. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c., zważając, że powódka wygrała proces w ok. 50 %. Apelację od powyższego wyroku w części uwzględniającej powództwo złożył pozwany (...) S. A., wnosząc o jego zmianę przez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.

Zarzucił naruszenie art. 446 § 4 k.c. oraz art. 233 k.p.c. przez uznanie, że wystąpiły podstawy do ustalenia zadośćuczynienia wyższego od przyznanego w postępowaniu likwidacyjnym.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje:

Apelacja podlegała częściowemu uwzględnieniu, aczkolwiek z przyczyny bezpośrednio w niej nie wyłuszczonej. Krzywdę ludzką jest bardzo trudno wycenić w pieniądzu i wysokość zadośćuczynienia za jej doznanie zawsze może stanowić kwestię dyskusyjną. Z uwagi na specyfikę tego świadczenia przyjmuje się w orzecznictwie, że korygowanie wysokości zadośćuczynienia w instancji apelacyjnej jest możliwe jedynie w razie rażącej niewspółmierności zasądzonej kwoty ( por. wyroki SN: z 24.01.00 r., (...) – LEX 69426; z 26.07.01 r.

II CKN 889/00 – LEX 52471; z 18.11.04 r., I CK 219/04– LEX 146356). W okolicznościach niniejszej sprawy nie byłoby zasadniczo podstaw do takiej ingerencji, gdyby nie niemożność akceptacji określenia „wyjściowego” zadośćuczynienia z dokładnością do jednej złotówki na kwotę 32.857 zł, bez przedstawienia sposobu dokonania tego wyliczenia, którego zresztą, zdaniem Sądu II instancji, nie dałoby się znaleźć i obronić. Sąd Rejonowy, trafnie nawiązując we wcześniejszej partii uzasadnienia do konieczności ustalania „odpowiedniej sumy” zadośćuczynienia z art. 446 § 4 k.c. przy pomocy pewnego szacunku i przybliżenia, sam niekonsekwentnie zastosował jakąś odmienną, nieznaną metodę, która doprowadziła do dowolnego i sztucznego wyniku sprawiającego nieodparte wrażenie, że został wymyślony ex post dla uzasadnienia kwoty zasądzonej w wyroku, podczas gdy prawidłowa kolejność rozumowania i operacji matematycznych powinna być odwrotna.

Naprawiając błąd Sądu Rejonowego należało przyjąć, że pełne zadośćuczynienie w tej sprawie wynosiło 30.000 zł, co w rezultacie, przy niezmiennych pozostałych założeniach, oznaczało, że powódce należało się z omawianego tytułu świadczenie w kwocie 21.000 zł ( tj. 70% od 30.000) ), a ponieważ otrzymała na jego poczet w toku postępowania likwidacyjnego 14.000 zł, do zasądzenia na jej rzecz pozostawała kwota 7.000 zł. Z powyższych względów Sąd Okręgowy, stwierdzając naruszenie przepisu art. 446 § 4 k.c., orzekł zgodnie z kierunkiem apelacji jak w sentencji w pkt 1 na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. Dalej idąca apelacja nie mogła odnieść skutku, jako oparta na dowolnej polemice i bezzasadna, ponieważ kwoty 30.000 zł zadośćuczynienia nie można było uznać za rażąco wygórowaną; dlatego orzeczono jak w sentencji w pkt 2 na podstawie art. 385 k.p.c. W wyniku zmiany wyroku powódka ostatecznie wygrała sprawę w pierwszej instancji w 40% ( (...).500 ) i przy zastosowaniu tego wskaźnika należało rozdzielić stosunkowo koszty procesu w tej instancji.

Każda ze stron poniosła koszty zastępstwa radcowskiego w tej samej wysokości ( po 2.417 zł ), a powódka ponadto opłatę od pozwu w kwocie 875 zł ( k. 9 ) i wydatek na opinię biegłego psychologa w kwocie 300 zł ( k. 207 ). Obie strony poniosły zatem koszty łącznie na sumę 6.009 zł, z czego 60% obciążało powódkę, tj. 3600 zł, i tyle właśnie, w bardzo niewielkim zaokrągleniu, rzeczywiście poniosła – stąd postanowienie w pkt 1 sentencji na podstawie art. 100 zd. 1 k.p.c. ( przy zastosowaniu wymuszonej przez Sąd Rejonowy techniki zamieszczania rozstrzygnięcia o kosztach w tym samym punkcie sentencji, co o roszczeniu głównym, choć bardziej poprawna jest forma rozłączna).

W instancji apelacyjnej pozwany wygrał sprawę tylko w 22 % ( (...) ), dlatego w pkt 3 sentencji należało od niego zasądzić na podstawie art. 100 zd. 1 w zw. z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. proporcjonalną część kosztów zastępstwa procesowego, poniesionych w tej instancji przez powódkę.