Legislator Case Law & Legislation
VIII S 17/13 AI generated

Court dismissed complaint for delay in enforcement proceedings after the proceedings had already been legally concluded.

Case Number VIII S 17/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń rejected a complaint filed by F. M. alleging procedural delay in enforcement proceedings. The plaintiff argued that the enforcement officer failed to properly issue a copy of a dismissal order, but the court found the underlying enforcement case had been legally terminated in 2004. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible because the alleged delay could not occur in proceedings that were already concluded.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalna i bezprzedmiotowa, gdy postępowanie zostało prawomocnie zakończone.

Keywords

AI generated
enforcement proceedings procedural delay inadmissible complaint concluded proceedings enforcement officer

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 370 k.p.c.
podlega odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności (art. 370 k.p.c. w związku z art.
art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. oraz w związku z art.
art. 5 ust. 1 powołanej ustawy
oraz w związku z art. 5 ust.
art. 8 ust. 2 powołanej ustawy
1 i art. 8 ust. 2 powołanej ustawy).
art. 370 k.p.c
podlega odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności (art. 370 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r. III SPP 5/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r. III SPP 5/11, Lex nr 848148, i z dnia 21 września 2010 r.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2010 r. III SPP 19/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05
Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05, PiZS 2005/11/25, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r., SPK 12/05, Lex nr 567515).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r., SPK 12/05
Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05, PiZS 2005/11/25, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r., SPK 12/05, Lex nr 567515).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII S 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO Rafał Krawczyk (spr.) Sędziowie: SSO Hanna Matuszewska, SSO Ilona Dąbek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. M. przy udziale Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa Sądu Rejonowego w G. na przewlekłość postępowania w sprawie prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grudziądzu sygn. akt I KM 846/03 postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

F. M. w skardze z dnia 7 maja 2013 r. wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grudziądzu w sprawie I KM 846/03 nastąpiła przewlekłość postępowania oraz zażądał w związku z powyższym zasądzenia kwoty 5.000 zł. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w dniu 14 marca 2013 r. zwrócił się do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grudziądzu Alicji Sokołowskiej o sporządzenie i wydanie odpisu postanowienia z dnia 9 września 2004 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z wniosku S. i J.

S. wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. W dniu 22 kwietnia 2013 r. skarżący otrzymał od Komornika pismo wzywające go do podania przyczyny złożenia powyższego wniosku. W ocenie skarżącego takie postępowanie Komornika było nieprawidłowe, bowiem Komornik winien stwierdzić prawomocność postanowienia na wniosek strony. Nadto Komornik nieprawidłowo uzależnił wykonanie swojej czynności od pozaprawnych przesłanek. Na podstawie akt sprawy I KM 846/03 Sąd Okręgowy ustalił następujący przebieg postępowania: - 6 maja 2003 r. – data wpływu wniosku o wszczęcie egzekucji; - 9 września 2004 r. - umorzenie postępowania egzekucyjnego; - 14 marca 2013 r. - wniosek skarżącego o wydanie odpisu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; - 17 kwietnia 2013 r.

– pismo skarżącego do Komornika Sądowego zawierające ponaglenie do rozpoznania jego wniosku; - 22 kwietnia 2013 r. - pismo Komornika Sądowego wzywające do wskazania celu wniosku - 6 maja 2013 r. - odpowiedź skarżącego; - 7 maja 2013 r. - skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego; - 15 maja 2013 r. - postanowienie o odmowie doręczenia dłużnikowi odpisu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego ze stwierdzeniem prawomocności; - 27 maja 2013 r. - skarga F. M. na powyższą czynność Komornika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu. Postępowanie egzekucyjne, którego dotyczy skarga, zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 9 września 2004 r. o umorzeniu postępowania. Zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu reguluje ustawa z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.

U. Nr 179, poz.1843 ze zm.). Zgodnie z art. 9 ustawy – skargę nie spełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2, skargę wniesioną przez nieuprawnionego lub niedopuszczalną sąd odrzuca. Skoro celem skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez zbędnej zwłoki jest przeciwdziałanie przewlekłości w czasie trwania postępowania, to po zakończeniu już nie „trwa” ono, a skarga nie może przeciwdziałać owej przewlekłości, co oznacza bezprzedmiotowość postępowania wywołanego jej wniesieniem.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w orzecznictwie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r. III SPP 5/11, Lex nr 848148, i z dnia 21 września 2010 r. III SPP 19/10, Lex nr 667498). Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05, PiZS 2005/11/25, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r., SPK 12/05, Lex nr 567515).

W sprawie niniejszej postępowanie w sprawie I KM 846/03 zostało zakończone, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Powyższej oceny nie zmienia też fakt, iż skarżący wniósł w niniejszej sprawie skargę na czynność komornika w postaci wydania postanowienia o odmowie wydania mu odpisu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Skarga ta zainaugurowała wprawdzie odrębne postępowanie (w przedmiocie rozpoznania skargi), jednak została ona wniesiona 27 maja 2013 r., a zatem już po dacie wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (9 maja 2013 r.).

Oznacza to, że fakt wniesienia skargi na czynność komornika nie może rzutować na ocenę dopuszczalności wniesienia skargi na przewlekłość prawomocnie zakończonego postępowania egzekucyjnego ponieważ skarga na przewlekłość nie dotyczy tego nowego postępowania i dopiero gdyby w nim wystąpiła przewlekłość skarżący miąłby prawo złożyć odrębną skargę. Skarga niespełniająca warunków określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. podlega odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności (art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. oraz w związku z art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 powołanej ustawy).

Wobec powyższego Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.