Legislator Case Law & Legislation
I C 407/12 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove debt existence and lack of specific legal basis for consumer transaction.

Case Number I C 407/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against a defendant who failed to appear in court. The plaintiff alleged a debt transfer but provided only a bank statement without the underlying contract or invoices required to prove the debt's existence and amount. The court ruled that the plaintiff failed to establish the material legal basis for the claim, particularly noting the defendant's status as a consumer and the insufficient evidence to verify the debt's validity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 k.c.; Art. 194 Ustawy o funduszach inwestycyjnych; Art. 253 k.p.c.; Art. 6 k.c.; Art. 339 § 2 k.p.c.: A creditor must prove the existence and amount of a debt with specific evidence; a bank statement alone is insufficient to establish a debt in consumer transactions without the underlying contract.

Keywords

AI generated
debt transfer consumer protection burden of proof bank statement evidence dismissal of claim obligation proof default judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 k.c.
Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [art. 509 kc].
Art. 221 k.c.
W efekcie pozwanej przysługiwał w relacji z powodem status konsumenta (art. 221 k.c.).
Art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
W takich warunkach dołączony do pozwu wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu nie posiadał mocy prawnej dokumentu urzędowego [art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.
Art. 253 k.p.c.
fakt istnienia wierzytelności w oznaczonej tam wysokości [art. 253 k.p.c.]).
Art. 6 k.c.
Art. 3 k.p.c.
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c.
Art. 339 § 2 k.p.c.
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę faktyczną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj.
art. 221 k.c
W efekcie pozwanej przysługiwał w relacji z powodem status konsumenta (art. 221 k.c.).
art. 253 k.p.c
fakt istnienia wierzytelności w oznaczonej tam wysokości [art. 253 k.p.c.]).
art. 339 § 2 k.p.c
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok TK z dnia 11 lipca 2011 r., P 1/10
wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).
III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 407/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Maciej Dubrowski Protokolant: Ewelina Pługowska na rozprawie po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. w Zgorzelcu sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko M. W. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt IC 407/12-upr

UZASADNIENIE

Powód(...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. w dniu 24-10-2011r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko M. W. o zapłatę kwoty 294,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24-10-2011r do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że na podstawie umowy cesji nabył od firmy (...). zoo prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu wystawionych faktur z umowy nr (...). (...), a kwota dochodzona pozwem wynika z wyciągu z ksiąg funduszu z dnia 24-10- 2011r. Postanowieniem z dnia 01-03-2013r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachodni w L. o sygn. VI Nc-e 704527/13 uchylił nakaz zapłaty z dnia 21-12-2011r w całości i przekazał rozpoznanie sprawy do tutejszego Sądu. (k.

15) Powód w uzupełniając pozew do wymogów postępowania uproszczonego podtrzymał pozew w całości argumentując, identycznie jak elektronicznym postepowaniu upominawczym. Zmienił jedynie żądanie w zakresie daty od jakiej maja być zasądzone odsetki wskazując iż od dnia wniesienia powództwa. Pozwana na rozprawie w dniu 27-06-2013r. nie stawiła się i nie złożyła też odpowiedzi na pozew. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Umową z dnia 31-08-2011 roku (...). zoo w W. zbyła swoje wierzytelności na rzecz (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W.. (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu – k.

21)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako nieuzasadnione i nieudowodnione, należało oddalić. Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [art. 509 kc]. Pozew natomiast nie zawierał ani nie wskazywał żadnego dowodu na istnienie zobowiązań pozwanej wobec (...). zoo w W.. Z treści uzasadnienia pozwu nie wynikało, żeby pozwana zawarła w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej lub zawodowej; również powód nie powoływał się na taką okoliczność.

W efekcie pozwanej przysługiwał w relacji z powodem status konsumenta (art. 221 k.c.). W takich warunkach dołączony do pozwu wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu nie posiadał mocy prawnej dokumentu urzędowego [art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z dnia 28 czerwca 2004 r.)], a miał jedynie znaczenie dokumentu prywatnego (por. wyrok TK z dnia 11 lipca 2011 r. r., P 1/10) – z tej też przyczyny powód powinien był wykazać jego prawdziwość (tj. fakt istnienia wierzytelności w oznaczonej tam wysokości [art. 253 k.p.c.]).

Powód nie powołał się na treść ani nie przedłożył -umowy pomiędzy zbywcą a pozwaną, nie przedłożył również powoływanych w pozwie faktur -ograniczając swoje twierdzenia faktyczne i załączając dowody ograniczające się w zasadzie do stwierdzenia samego faktu cesji wierzytelności. Nie wiadomo przy tym kiedy w jakiej wysokości nominalnej powstało zobowiązanie i za jakie usługi zostało naliczone. Nie wiadomo też za jaki okres i według jakiej stopy procentowej powód naliczył odsetki. Pozwany przy tak zgłoszonym roszczeniu nie jest wstanie ustalić czy spełnił świadczenie na rzecz pierwotnego wierzyciela albo odmówił jego wykonania z uwagi na zaistniałe przedawnienie.

Nie wiadomo również czy naliczenia dokonane zostały zgodnie z umową, o ile ona istniała, łączącą zbywcę z pozwana. /art 505 5§1 k.p.c./. W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę faktyczną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego.

Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094). Opis stanu faktycznego przedstawiony w pozwie przez zawodowego pełnomocnika materialno-prawną podstawę wskazuje w sposób nienadający się do odtworzenia jej treści jak również nieznana jest daty powstania takiej normy. Powód podał jedynie numer umowy. Należy więc uznać, iż pozew nie opiera się na materialno-prawnej podstawie rozumianej jako indywidualno-konkretna norma prawna wynikająca z określonego stosunku obligacyjnego, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika, określonego zobowiązania pieniężnego.

Braki, niedokładności, przemilczenia w zakresie podstawy faktycznej i prawnej pozwu obciążają powoda reprezentowanego z resztą przez zawodowego pełnomocnika. [art 6 k.c. i 3 k.p.c.] Mając powyższe na uwadze roszczenie powoda jako co do zasady bezzasadne lub nieudowodnione podlegało oddaleniu. . Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji