Appeal court grants fee waiver to injured party due to low income and high medical expenses.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appeal court reversed the lower court's decision to deny the plaintiff a fee waiver, ordering the defendant to pay the plaintiff's court costs. The plaintiff argued that her low income and the need to use compensation for medical care prevented her from bearing legal fees, while the defendant claimed she had sufficient pension and compensation income. The court found the plaintiff's financial situation and medical needs credible, concluding she could not afford the costs without compromising her essential living standards.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 § 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 1 i 2 kpc: A party may be exempted from court costs if their income and assets are insufficient to bear them without compromising their necessary living standards, particularly when compensation is earmarked for medical expenses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 996/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. D. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I C 1462/13 p o s t a n a w i a: z m i e n i ć zaskarżone postanowienie w ten sposób, że z w a l n i a powódkę od kosztów sądowych.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 3.000 zł z tytułu opłaty sądowej od pozwu z tej przyczyny, że powódka, a także jej mąż posiadają stałe dochody z tytułu emerytur a w czerwcu i w sierpniu pozwany podjął decyzję o wypłaceniu jej odszkodowania w wysokości 9.330,53 zł, a zatem mogła poczynić chociażby częściowe oszczędności na pokrycie kosztów sądowych. W zażaleniu powódka zarzuciła obrazę przepisu art. 233 kpc przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego oraz art. 102 § 1 ustawy o kosztach sądowych przez błędne ustalenie, że jest w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i wniosła o zmianę tego orzeczenia poprzez udzielenie żądanego zwolnienia.
Zażalenie należało uznać za zasadne. Kwoty uzyskiwanych przez powódkę wraz z mężem dochodów są niewysokie i za wiarygodne uznać należy oświadczenie, według którego przeznaczane są w całości na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Powódka oświadczyła również, że dotychczas otrzymane odszkodowanie w całości przeznaczyła na pokrycie kosztów opieki, leczenia i specjalnego odżywiania. Mając na względzie z jednej strony czas jaki upłynął od chwili doznania obrażeń ciała (18.04.2013 r.) i stopień uszczerbku na zdrowiu a z drugiej strony wysokość otrzymanych kwot treść również tego oświadczenia nie może być określona prima facie jako odbiegająca od rzeczywistego stanu rzeczy.
Zachodziły zatem przesłanki do uznania, że powódka nie jest obecnie w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania, co uzasadniało udzielenie wnioskowanego zwolnienia na zasadzie art. 102 § 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji działając na mocy art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 1 i 2 kpc.