Legislator Case Law & Legislation
I C 384/13 AI generated

Court orders eviction of tenants without social housing rights but suspends execution until new housing is offered.

Case Number I C 384/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered three defendants to vacate a social housing unit while dismissing the claim against two minors and one adult who did not meet eligibility criteria. The plaintiff, a municipality, sought eviction after the lease expired and voluntary departure failed, while defendants argued they had nowhere else to go or wished to remain. The court ruled that eviction is lawful for those without social housing rights but suspended execution until the municipality offers alternative accommodation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 ust. 4; Art. 14 ust. 6; Art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.: The court must examine social housing eligibility before ordering eviction, and execution is suspended until alternative housing is offered to eligible tenants.

Keywords

AI generated
social housing eviction municipal tenancy law eviction suspension social housing rights lease expiration court examination duty costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 14 ust. 4 of the Act on the Protection of Tenants' Rights, Housing Resources of Municipalities and on Changes to the Civil Code
15 ustawy o ochronie praw lokatorów, nie ustalono, aby zachodziły przesłanki z art. 14 ust.
Art. 14 ust. 6 of the Act on the Protection of Tenants' Rights, Housing Resources of Municipalities and on Changes to the Civil Code
15 ustawy o ochronie praw lokatorów, nie ustalono, aby zachodziły przesłanki z art. 14 ust.
Art. 333 § 1 pkt 3 of the Code of Civil Procedure
Rozstrzygniecie, jak w pkt VII, oparte jest na treści art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.
Art. 98 of the Code of Civil Procedure
Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie VI wyroku, znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c.
Art. 15 of the Act on the Protection of Tenants' Rights, Housing Resources of Municipalities and on Changes to the Civil Code
Z., co do którego Sąd orzekł wyrokiem zaocznym, pomimo prowadzenia postępowania z uwagi na treść art. 15 ustawy o ochronie praw lokatorów, nie ustalono, aby zachodziły przesłanki z art.
art. 675 § 1 k.c
Zgodnie z treścią art. 675 § 1 k.c.
art. 675 k.c
Konsekwencją powyższego jest przyjęcie, na podstawie art. 675 k.c., że w/w pozwani mają obowiązek zwrócić stronie powodowej przedmiot najmu, mianowicie lokal mieszkalny, położony w L.
art. 98 k.p.c
Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie VI wyroku, znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c.
art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c
Rozstrzygniecie, jak w pkt VII, oparte jest na treści art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C-upr 384/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Zaoczny w stosunku do pozwanego K. Z. Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Joanna Tabor-Wytrykowska Protokolant: sekr. sądowy Magdalena Jagiera po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. w Legnicy sprawy z powództwa strony powodowej Gminy L. - Zarządu (...) w L. przeciwko pozwanym J. B. (1), K. B. (1), R. Z., A. Z., K. Z. i małoletniej M. B. reprezentowanej przez matkę K. B. (1) o eksmisję I. nakazuje pozwanym J. B. (1), R. Z. i K. Z., aby opuścili, opróżnili i wydali stronie powodowej Gminie L. - Zarządowi (...) w L. lokal mieszkalny nr (...) położony w L. przy ul. (...);

II. oddala powództwo w stosunku do pozwanych K. B. (1), M. B. i A. Z.; III. orzeka, iż pozwanym J. B. (1) i R. Z. przysługuje prawo do lokalu socjalnego; IV. orzeka, iż pozwanemu K. Z. nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego; V. wstrzymuje wykonanie opróżnienia lokalu w stosunku do pozwanych J. B. (1) i R. Z. do czasu złożenia przez Gminę L. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; VI. zasądza od pozwanych J. B. (1), R. Z. i K. Z. solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 320,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 120,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

VII. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności w stosunku do pozwanego K. Z.. Sygn. akt I C upr 384/13

UZASADNIENIE

W pozwie strona powodowa Gmina L. – Zarząd (...) w L. wniosła o nakazanie pozwanym J. B. (1), K. B. (1) (poprzednio Z.), R. Z., A. Z., K. Z. i M. B., aby wraz ze wszystkimi osobami prawa ich reprezentującymi, opróżnili i wydali stronie powodowej lokal mieszkalny nr (...), położony w L. przy ul. (...). Ponadto domagała się zasądzenia od pozwanych solidarnie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa podała, iż lokal mieszkalny nr (...), położony w L. przy ulicy (...) był wynajmowany pozwanym jako lokal socjalny.

Umowa najmu na ten lokal wygasła z dniem 10 grudnia 2012 r., w związku z czym pozwani aktualnie zajmują lokal bez tytułu prawnego. Wezwanie pozwanych do dobrowolnego opuszczenia lokalu pozostało bezskuteczne. Nadto pozwani zalegają z zapłatą za bezumowne korzystanie z lokalu. Pozwana J. B. (1) wniosła o oddalenie powództwa. Podała, że nie ma dokąd wyprowadzić się. Na wypadek uwzględnienia powództwa wniosła o przyznanie jej prawa do lokalu socjalnego. Pozwana K. B. (1) w imieniu własnym i jako przedstawiciela ustawowa małoletniej pozwanej M.

B., lat 4, oświadczyła, że z pozwem się zgadza ponieważ w spornym lokalu ani ona ani jej córka nigdy nie mieszkały. Pozwany R. Z. oświadczył, że nie ma dokąd wyprowadzić się i chciałby nadal mieszkać w spornym lokalu. Pozwana A. Z. podała, że nie zgadza się z pozwem, gdyż pomimo tego, że od kilku lat mieszka w domu dziecka, to nadal chciałaby na przepustki przyjeżdżać do mamy. Pozwany K. Z. nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) jest Gmina L. - ZGM w L..

Najemcą tego lokalu, na podstawie umowy najmu lokalu socjalnego z dnia 21 grudnia 2009 r. była J. B. (1). Umowa obowiązywała w okresie od 11 grudnia 2009 r. do 10 grudnia 2012 r. dowód: - umowa najmu lokalu socjalnego z dnia 21.12.2009 r., k. 6-7, - akta lokalu. Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. strona powodowa poinformowała pozwanych o naliczaniu i wysokości odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu, a pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. wezwała pozwanych do wydania lokalu. dowód: - pisma strony powodowej z dnia 14.12.2012 r., k. 13, 28.01.2013 r., k.

12. Nakazem zapłaty z dnia 08 sierpnia 2012 r. Sąd zasądził na rzecz strony powodowej od pozwanych J. B. (1), R. Z. i K. Z. solidarnie kwotę 3 796,11 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania z tytułu zaległości czynszowych. dowód: - nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 08.08.2012 r., sygn. akt VI Nc-e 936113/12, k. 10 wraz z postanowieniem tego Sądu z dnia 05.10.2012 r., k.

11. Pozwana J. B. (1) ma 56 lat. Utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód w wysokości ok. 400 zł miesięcznie. Choruje na zwyrodnienie stawu biodrowego i zanik kręgów. Wspólnie z pozwaną mieszkają jej synowie K. Z. i R. Z., obaj lat 21, którzy nie pracują i pozostają na utrzymaniu matki. R. Z. jest zarejestrowany jako bezrobotny. K. B. (1) jest córką J. B. (1). Jest rozwódką, na jej utrzymaniu pozostaje jedno dziecko – córka M. B., lat 4. K. B. (1) oraz M. B. mieszkają w L. przy ul. (...) i nigdy nie mieszkały przy ul. (...) w L.. Pozwana A. Z. od wielu lat przebywa w domu dziecka przy ul. (...) w L.. Ukończyła 18 lat, uczy się w liceum, obecnie jest w klasie maturalnej. Złożyła podanie o przyznanie jej mieszkania komunalnego i do czasu otrzymania mieszkania będzie mieszkać w domu dziecka. dowód: - pismo PUP w L. z dnia 17.06.2013 r., k. 35, - pismo MOPS w L. z dnia 26.06.2013 r., k. 36, - zeznania pozwanej J. B. (2), k. 44, - oświadczenia pozwanych R. Z., K. B. (1) i A. Z., k.

57.

Sąd zważył, co następuje :

Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 675 § 1 k.c. po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie nie pogorszonym. W sprawie bezsporne było, że Gmina L. – ZGM w L. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w L. przy ul. (...). Przedmiotowy lokal został oddany J. B. (1) do używania na podstawie umowy najmu lokalu socjalnego z dnia 21 grudnia 2009 r. Umowa ta była zawarta na czas określony, tj. do dnia 10 grudnia 2012 r. i z upływem tego okresu wygasła. Z tych przyczyn należało przyjąć, iż od dnia 11 grudnia 2012 r. lokal zajmowany jest przez pozwaną J.

B. (1) i mieszkających razem z nią synów – K. B. (2) i R. B. bez tytułu prawnego. Konsekwencją powyższego jest przyjęcie, na podstawie art. 675 k.c., że w/w pozwani mają obowiązek zwrócić stronie powodowej przedmiot najmu, mianowicie lokal mieszkalny, położony w L. przy ul. (...), albowiem z dniem 11 grudnia 2012 r. utracili tytuł prawny do tego lokalu na skutek upływu czasu na jaki umowa była zawarta. O czym orzeczono jak w pkt I wyroku. Powództwo podlegało oddaleniu w stosunku do pozwanych K. B. (1) i małoletniej M. B., albowiem z niekwestionowanych przez powoda twierdzeń K.

B. (1) i J. B. (1) wynika, że pozwane te nie mieszkają, a nawet nigdy nie mieszkały w spornym lokalu. Ich centrum życiowe mieści się w lokalu przy ul. (...), zaś w mieszkaniu przy ul. (...) nie posiadają żadnych własnych rzeczy. Podobnie należało ocenić sytuacje faktyczną A. Z., która od lat mieszka w (...) pomimo uzyskania pełnoletniości nie wraca do mieszkania przy matce, tylko kontynuując edukację, oczekuje na przydział własnego mieszkania komunalnego. Z oświadczenia pozwanej złożonego na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. wynika, że nie łączy ona swojej przyszłości z mieszkaniem przy ul. (...), a z powództwem nie zgadza się tylko dlatego, że chciałaby móc nadal odwiedzać matkę.

W ocenie Sądu powyższe oznacza, że istotne sprawy życiowe A. Z. – po uzyskaniu przez nią pełnoletniości - również koncentrują się w innym miejscu niż mieszkanie przy ul. (...). Wynika to stąd, że tak długo jak była osobą małoletnią to jej miejsce zamieszkania - jeśli sąd rodzinny nie zdecydował inaczej - znajdowało się w miejscu zamieszkania matki. Z chwilą jednak uzyskania pełnoletniości, ten automatyzm przestał działać, a pozwana sama decyduje o miejscu swego zamieszkania. Okoliczność, że jest nim nadal dom dziecka oznacza, że doszło do uzgodnień pomiędzy pozwaną a osobami reprezentującymi dom dziecka odnośnie umiejscowienia miejsca zamieszkania pozwanej w tej placówce.

Reasumując, ozrezcenie jak w pkt II wyroku uzasadnione jest tym, że w odniesieniu do pozwanych K. B. (3), M. B. i A. Z. nie została spełniona przesłanka władania spornym lokalem, co oznacza, że powództwo w odniesieniu do tych osób jest niezasadne. Rozstrzygniecie w punkcie III wyroku oparte jest na treści art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.01.71.733 ze zm.), zgodnie z którym obowiązkiem sądu nakazującego opróżnienie lokalu jest zbadanie z urzędu czy pozwany spełnia ustawowo określone kryteria do otrzymania lokalu socjalnego (art. 14 ust. 4 ustawy).

W ocenie Sądu okoliczności faktyczne ujawnione w tym postępowaniu dają podstawę do przyjęcia, że pozwani J. B. (1) i R. Z. spełniają kryteria do otrzymania lokalu socjalnego. Na taką decyzję Sądu wpływ miały takie okoliczności jak: wiek pozwanej J. B. (1) oraz charakter i wysokość dochodów przez nią uzyskiwanych, a także to że pozwany R. Z. ma status osoby bezrobotnej. W ocenie Sądu nie wzięcie powyższych okoliczności pod uwagę przy decyzji o prawie do lokalu socjalnego prowadziłoby do rozstrzygnięcia, niezgodnego nie tylko z prawem, ale także zasadami współżycia społecznego.

Rozstrzygniecie jak w pkt IV uzasadnione jest tym, że w odniesieniu do K. Z., co do którego Sąd orzekł wyrokiem zaocznym, pomimo prowadzenia postępowania z uwagi na treść art. 15 ustawy o ochronie praw lokatorów, nie ustalono, aby zachodziły przesłanki z art. 14 ust. 4 ustawy. Rozstrzygniecie zawarte w punkcie V wyroku oparte jest na treści art. 14 ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów i oznacza, że do czasu dostarczenia pozwanym lokalu socjalnego strona powodowa nie będzie mogła domagać się opuszczenia lokalu przy ul. (...) przez pozwanych.

Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie VI wyroku, znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c. Rozstrzygniecie, jak w pkt VII, oparte jest na treści art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.