Legislator Case Law & Legislation
I C 1779/13 AI generated

Civil claim dismissed due to lack of evidence and procedural defects under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I C 1779/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of 226.80 PLN plus interest and costs against the defendant. The plaintiff, a professional entity, failed to provide sufficient evidence proving the existence of the contract, the debt amount, or the validity of the assignment. Consequently, the court found the plaintiff's allegations to be unsubstantiated and contrary to good faith, leading to the rejection of the case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 399 § 1, 2 k.p.c.; A claim is dismissed if the plaintiff fails to prove the existence of the obligation and the amount due, creating serious doubts that preclude a judgment based on their assertions.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code Burden of Proof Assignment of Claims Consumer Protection Default Judgment Good Faith Evidence Requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 399 § 1 k.p.c.
wyżej przepisie art. 399 § 2 k.p.c.
Art. 399 § 2 k.p.c.
wyżej przepisie art. 399 § 2 k.p.c. skutkowało oddaleniem powództwa w całości.
art. 399 § 2 k.p.c
wyżej przepisie art. 399 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1779/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2013r. Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Halina Grzybowska Protokolant Magdalena Tobiasz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013r. w Świdnicy na rozprawie rozpoznał sprawę z powództwa (...) S.a.r.l. w Luxembourgu przeciwko K. C. o zapłatę 226,80 zł oddala powództwo.

UZASADNIENIE

W pozwie wniesionym w dniu 22 maja 2013 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa (...).ar.r.l. z siedzibą w Luksemburgu jako nabywca wierzytelności od Cyfrowego P. sp z o.o. domagała się zasądzenia od pozwanego K. C. kwoty 226,80 zł z odsetkami ustawowymi wskazanymi od poszczególnych h kwot składających się na należność główną wskazanych w pozwie wymagalnych począwszy od 2 listopada 2009 roku roku , a ostatnia od 02 kwietynia 2010 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu w tym kosztów sądowych 30 zł i kosztów zastępstwa wg norm przepisanych - z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową abonamentową w kwotach wymienionych w żądaniu pozwu wynikających z częściowego wykazu wierzytelności .

Sad Rejonowy w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania tut.Sądowi. Uzupełniając braki formalne pozwu strona powodowa dołączyła dowody przywołane w pozwie w postaci duplikatu umowy cesji wierzytelności z dnia 03.07.2012 roku oraz duplikat zawiadomienia o cesji, duplikat częściowego wykazu wierzytelności do umowy z dnia 03.07.2012 roku oraz kopię z wyciągu z rejestru Funduszy na potwierdzenie formy prowadzenia działalności. Pozwany nie stawiła się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani żadnych wyjaśnień.

Przepis art. 399 § 1 k. p. c, stanowi, że jeżeli pozwany nie stawi się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie ierze udziału w rozprawie , sąd wyda wyrok zaoczny, a zgodnie z § 2 tego przepisu w tym wypadku przyjmuje się za prawdzie twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa . Roszczenie strony powodowej dochodzone pozwem jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej , zostało także nabyte w drodze cesji od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą , przy czym strona powodowa ma profesjonalną obsługę prawną.

Jeśli nie budzi wątpliwości, że pozwany mógł był konsumentem , który zawarł z P. Cyfrowym s p. z o.o. umowę o świadczenie usług telewizji cyfrowej, to jednak pozew jest lakoniczny, a przytoczone w pozwie jako podstawa dochodzenia roszczenia należności z wiązane z umowa abonamentowa bez dołączenia jakichkolwiek dowodów potwierdzających fakt zawarcie przez pozwaną umowy i wysokość należnego abonamentu budzą zdaniem sądu poważne wątpliwości i nie dają podstaw do merytorycznej oceny poprawności wyliczenia wysokości dochodzonego pozwem roszczenia .

Jeśli by nawet przyjąć za wiarygodne poszczególne kwoty określane abonamentem, to nie ma żadnej możliwości zweryfikowania wysokości żądania i dat wymagalności. Dlatego też sąd przyjął, że strona powodowa nie udowodniła źródła powstania zobowiązania pozwanej i wysokości żądania, ani nie uzasadniała też dat wymagalności odsetek od poszczególnych kwot i w dostateczny sposób nie uwiarygodniła żądania , co powodując poważne wątpliwości, o których mowa w cyt. wyżej przepisie art. 399 § 2 k.p.c. skutkowało oddaleniem powództwa w całości.

Niezależnie od powyższego w ocenie sądu za sprzeczne za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego , w tym z zasadą bezpieczeństwa obrotu czy zasadą równouprawnienia stron można uznać , powszechnie obserwowane , nagminne zjawisko nabywania przez wyspecjalizowane podmioty gospodarcze ,a następnie dochodzenie zwykle drobnych roszczeń przed sądem , po znacznym upływie czasu od zawartej umowy w stosunku do osób będących konsumentami ,których zazwyczaj świadomość prawna jest niska , bez czytelnego i nie budzącego wątpliwości sformułowania żądań pozwu ,w sytuacji gdy po przeciwnej stronie występują podmioty profesjonalne , posiadające wyspecjalizowaną obsługę prawną.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku .