Social court dismisses training pension appeal as medical experts confirmed the applicant's work capacity.

Sygnatura akt VII U 930/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Liliana Gambal Protokolant: Kalina Tanaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2013 r. w J. odwołania K. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 08.06.2012 r., znak: (...) w sprawie K. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o rentę szkoleniową odwołanie oddala. Sygn. akt VII U 930/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 08.06.2012 r. (znak: (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.odmówił wnioskodawcy K. W.prawa do renty szkoleniowej opierając się na treści orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 24.05.2012 r., w którym nie stwierdzono niezdolności do pracy wnioskodawcy oraz podstaw do orzeczenia celowości przekwalifikowania zawodowego. K. W. odwołał się od powyższej decyzji podnosząc, że nie zgadza się z oceną stanu jego zdrowia dokonaną przez organ rentowy. Zdaniem wnioskodawcy stan zdrowia czyni go niezdolnym do pracy w dotychczasowym zawodzie kelnera i uzasadnia przyznanie prawa do renty szkoleniowej.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. W.urodzony (...) posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe kelner-barman. Pracował jako kelner oraz pracownik ochrony. W okresie od 01.12.2006 r. do 30.06.2007 r. był uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem do pracy. W okresie od 01.09.2008 r. do 31.08.2009 r. wnioskodawca był uprawniony do renty szkoleniowej. /bezsporne/ W dniu 15.07.2011 r. K. W. złożył wniosek o rentę szkoleniową.

Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 10.04.2012 r. uznano, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy, nie ustalono również wskazań do przekwalifikowania zawodowego. Także komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 24.05.2012 r. uznała, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy oraz, jak również stwierdziła, że brak jest podstaw do orzeczenia celowości przekwalifikowania zawodowego. U wnioskodawcy rozpoznano przebyte w 2005 r. złamanie szyjki kości udowej prawej, leczone operacyjnie, z wtórnymi zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego prawego, skrzywienie boczne kręgosłupa Th/L od dzieciństwa, uraz skrętny kręgosłupa Th/L w 2008 r. oraz wadę wzroku korygowaną szkłami od 2010 r.

Decyzją z dnia 08.06.2012 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty szkoleniowej opierając się na treści orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 24.05.2012 r. /dowód: wniosek, postanowienie Sądu Okręgowego z 16.12.2011 r. – k.209, k.227 akt rentowych ZUS; orzeczenie z dnia 10.04.2012 r. – k.231 akt rentowych ZUS; orzeczenie z dnia 24.05.2012 r. – k.241 akt rentowych ZUS; opinia lekarska z dnia 24.05.2012 r. – k.142 akt orzeczniczych ZUS; decyzja z dnia 08.06.2012 r. – k.242 akt rentowych ZUS/ Biegły sądowy chirurg rozpoznał u wnioskodawcy prawidłowy stan naczyniowy oraz przepuklinę rozworu przełykowego.

Wnioskodawca pod względem chirurgicznym jest zdolny do pracy. /dowód: opinia z dnia 26.09.2012 r. – k.9/ Biegły sądowy ortopeda-traumatolog rozpoznał u wnioskodawcy zmiany zwyrodnieniowe prawego stawu biodrowego po przebytym złamaniu szyjki kości udowej leczonym operacyjnie. Wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. /dowód: opinia z dnia 01.02.2013 r. – k.17/

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.60 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 153, poz.1227) osobie spełniającej warunki określone w art.57, w stosunku do której orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie, przysługuje renta szkoleniowa przez okres 6 miesięcy. Przesłanki nabycia prawa do renty szkoleniowej określone są zatem w art.57 ust.1 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym renta przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. jest niezdolny do pracy, 2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3. niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w art.57 ust.1 pkt.3 cytowanej ustawy albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W związku z wnioskiem o przyznanie prawa do renty szkoleniowej wnioskodawca poddany został przez organ rentowy badaniom lekarskim. W ich wyniku, orzeczeniem komisji lekarskiej z dnia 24.05.2012 r. uznano wnioskodawcę za zdolnego do pracy stwierdzając jednocześnie brak podstaw do orzeczenia celowości przekwalifikowania zawodowego, co skutkowało wydaniem w dniu 08.06.2012 r. decyzji odmawiającej prawa do renty szkoleniowej.

Ponieważ sporna decyzja ZUS odmawiająca prawa do renty oparta została na orzeczeniu komisji lekarskiej, w toku postępowania sądowego niezbędne stało się przebadanie wnioskodawcy przez biegłych sądowych z zakresu chirurgii i ortopedii, a zatem specjalności adekwatnych do stwierdzonych u niego schorzeń. Biegły sądowy chirurg rozpoznał u wnioskodawcy prawidłowy stan naczyniowy oraz przepuklinę rozworu przełykowego. Zdaniem biegłego wnioskodawca pod względem chirurgicznym jest zdolny do pracy. Biegły wskazał, że stan naczyń obwodowych u wnioskodawcy jest prawidłowy.

Przepuklina rozworu przełykowego nie stanowi przyczyny świadczenia rentowego i może być leczona zachowawczo. Biegły podniósł jednocześnie, że główną oceną stanu zdrowia wnioskodawcy w związku z przebytym urazem powinna być opinia biegłego ortopedy. Biegły sądowy ortopeda-traumatolog rozpoznał u wnioskodawcy zmiany zwyrodnieniowe prawego stawu biodrowego po przebytym złamaniu szyjki kości udowej leczonym operacyjnie. Zdaniem biegłego wnioskodawca nie jest jednak niezdolny do pracy z powodu stwierdzonego stanu narządu ruchu.

Sąd przyjął za własne wnioski zawarte w opiniach biegłych. Opinie sporządzone zostały przez lekarzy posiadających stosowną wiedzę w zakresie posiadanych specjalizacji, po osobistym zbadaniu wnioskodawcy oraz w oparciu o analizę dostępnej dokumentacji lekarskiej. Biegli w jasny sposób wyrazili swoje stanowisko, iż wnioskodawca nie jest osobą niezdolną do pracy. Sąd nie mógł zatem poczynić ustaleń sprzecznych z opiniami biegłych, skoro uznał, że są one prawidłowe i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym.

Opinie biegłych potwierdziły wnioski zawarte w orzeczeniu komisji lekarskiej ZUS. Należy podkreślić, że przyznanie prawa do renty szkoleniowej jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy. Renta szkoleniowa jest przy tym świadczeniem okresowym przyznawanym na 6 miesięcy, który to okres może ulec maksymalnemu wydłużeniu o 30 miesięcy. Skoro jednak w rozpoznawanej sprawie żaden z biegłych nie ocenił wnioskodawcy jako osoby niezdolnej do pracy, brak było podstaw do przyznania prawa do renty szkoleniowej zgodnie z przepisem art.60 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o istnieniu niezdolności do pracy ze względu na stan zdrowia nie może mieć decydującego znaczenia dla ustalenia prawa do świadczenia rentowego, albowiem miarodajny jest jedynie obiektywnie istniejący stan zdrowia, stwierdzony w toku postępowania w kontekście zachowanej zdolności do pracy, do której to oceny uprawnieni są biegli lekarze o specjalności odpowiadającej schorzeniom osoby badanej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał odwołanie za bezzasadne i na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, orzekł o jego oddaleniu.