Legislator Case Law & Legislation
I C 1780/12 AI generated

Civil claim dismissed due to statute of limitations; plaintiff knew of injury in 2005 but sued in 2012.

Case Number I C 1780/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for damages against the State Treasury for alleged prison violence. The plaintiff argued he suffered permanent hearing loss from a beating in 2005 but only discovered the medical link in 2012 before filing suit. The court found medical records from 2005 proved the plaintiff knew of his hearing impairment and the responsible party years before filing, rendering the claim time-barred under the three-year limitation period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 442 § 1 k.c.; Art. 102 k.p.c.; A claim for damages is extinguished if the plaintiff knew of the damage and the obligor more than three years before filing the lawsuit, as established by medical records proving early knowledge of the injury.

Keywords

AI generated
statute of limitations civil claim dismissal hearing impairment prison violence damages medical evidence timeline

Cited Legislation

AI generated
Art. 442 § 1 k.c.
) upłynął już zaś okres trzech lat ( art. 442 1 § 1 zd.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach procesu orzekł zaś na podstawie art. 102 k.p.c. - nie obciążając powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz strony pozwanej.
art. 102 k.p.c
O kosztach procesu orzekł zaś na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1780/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Adam Maciński Protokolant : Robert Purchalak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2013 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa M. S. przeciwko Skarbowi Państwa – (...) we W. o zapłatę I. powództwo oddala; II. nie obciąża powoda kosztami procesu.

UZASADNIENIE

Powód M. S. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej Skarbu Państwa – (...) we W. kwoty 500.000 zł. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 07.01.2005r., w trakcie swojego pobytu w (...) we W., został on dotkliwie pobity przez funkcjonariusza służby więziennej tej jednostki – dowódcę zmiany – P. I. oraz kilku innych funkcjonariuszy tego (...). W wyniku tegoż to zdarzenia powód stracił w znacznym stopniu i to trwale słuch w prawym uchu. Dlatego też domaga się za poniesioną przez siebie z tego tytułu krzywdę zadośćuczynienia w kwocie wskazanej powyżej.

Powód podał ponadto, że dopiero po 7 latach, tj. na przełomie lipca i sierpnia 2012r., badający powoda w (...) w P. laryngolog, stwierdził, iż utrata słuchu jest tu wynikiem uszkodzenia ucha środkowego powstałego na skutek pobicia powoda. Z tych też i względów wniósł jak powyżej. W odpowiedzi na pozew strona pozwana Skarb Państwa –(...) we W. wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazała, że sprawa rzekomego pobicia powoda przez funkcjonariuszy Służby Więziennej (...) we W. była już poddana szczegółowej analizie, zarówno przez funkcjonariuszy tej jednostki penitencjarnej, jak i przez specjalistów z Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej we W..

Skargę powoda w tym przedmiocie uznano tu zaś za całkowicie bezzasadną, gdyż jak ustalono pobicie powoda nie miało miejsca. Strona pozwana podniosła tu przede wszystkim zarzut przedawnienia roszczeń powoda. Powód wytoczył bowiem powództwo w 2012r., a zatem po upływie 3-letniego terminu przedawnienia roszczeń związanych z rzekomym pobiciem go przez funkcjonariuszy służby więziennej. Zarówno o szkodzie jak i osobie zobowiązanej do jej naprawienia powód wiedział już w dacie powstania szkody. Wbrew bowiem twierdzeniom powoda, kwestia niedosłuchu przewodowego, była znana powodowi już 2005r., co wynika ze sprawozdania wyjaśniającego z dnia 6 marca 2005r.

Z tych też i względów wniosła jak powyżej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód M. S. w 2005r. przebywał w (...)we W., gdzie odbywał orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności. W dniu 12 stycznia 2005r. powód odbył wizytę lekarską w ambulatorium Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) we W.. Po przeprowadzeniu badania laryngologicznego oraz tympanometrii, u powoda stwierdzono wówczas uszkodzenie błony bębenkowej po stronie prawej oraz niedosłuch przewodowy po stronie prawej. W dniu 31 stycznia 2005r., w Poradni Laryngologicznej Wojewódzkiego Szpitala (...) we W., powodowi wykonano audiogram ( badanie subiektywne ), w którym stwierdzono niewielkie zaburzenia przewodnictwa przewodowego ucha prawego ( niedosłuch stopnia lekkiego ) w zakresie tonów wysokich oraz średniego w zakresie tonów niskich. (dowód: - książeczka zdrowia powoda - sprawozdanie wyjaśniające z dnia 6 marca 2005r. k. 57-59) Powód pozew złożył w dniu 30 listopada 2012r. (dowód : koperta k. 24 )

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż roszczenie nim objęte było tu w całości przedawnione. Powód domagał się bowiem zadośćuczynienia za skutki pobicia go przez funkcjonariuszy służby więziennej (...) we W. ( utrata słuchu w prawym uchu ). Do powyższego zdarzenia miało z kolei dojść w dniu 7 stycznia 2005r. Powód pozew złożył w dniu 30 listopada 2012r. Od dnia, w którym powód jako poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia ( tj. od stycznia 2005r. ) do dnia złożenia pozwu ( 30 listopada 2012r. ) upłynął już zaś okres trzech lat ( art. 442 1 § 1 zd. 1 k.c. ).

Stąd też i podniesiony w tymże zakresie przez stronę pozwaną zarzut należało uznać tu za zasadny. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał bowiem na przyjęcie, iż powód o szkodzie ( niedosłuchu przewodowego w uchu prawym ) wiedział już w styczniu 2005r., kiedy to wykonano mu badania laryngologiczne w ambulatorium Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) we W. oraz Poradni Laryngologicznej Wojewódzkiego Szpitala (...) we W.. Stąd też i twierdzenia powoda co do tego, iż o powyższym fakcie dowiedział się dopiero w 2012r. pozostają tu całkowicie bezzasadne.

W tej z kolei sytuacji - tj. uwzględnienia przez Sąd podniesionego zarzutu przedawnienia, zbędnym stało się tu czynienie ustaleń i dokonywanie ocen dotyczących samego roszczenia zgłoszonego przez powoda. To z kolei spowodowało oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych w tym zakresie przez strony procesu. Mając zatem powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach procesu orzekł zaś na podstawie art. 102 k.p.c. - nie obciążając powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz strony pozwanej. Sąd miał przy tym na względzie, że z uwagi na sytuację majątkową i życiową powoda, nie jest on w stanie uzyskać środków niezbędnych na pokrycie tych kosztów.