Legislator Case Law & Legislation
I Ca 351/13 AI generated

Appeal dismissed for lack of specific factual grounds; appeal did not address merits of deposit order.

Case Number I Ca 351/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the tenant's appeal against the district court's order allowing the housing cooperative to deposit funds owed to her. The tenant argued she was wrongfully evicted and should have property restored, but failed to challenge the specific deposit order on factual grounds. The court ruled that the appeal was merely an expression of dissatisfaction without concrete arguments regarding the factual errors or legal basis of the first-instance decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 102 k.p.c. in conjunction with Art. 391 k.p.c.: An appeal must contain specific factual grounds challenging the lower court's decision; a general expression of dissatisfaction or arguments unrelated to the appealed ruling do not justify a remand for a new substantive review.

Keywords

AI generated
civil procedure appeal specific factual grounds deposit of court funds housing cooperative debt eviction dispute costs of appeal merits of the case

Cited Legislation

AI generated
Art. 467 pkt. 4 k.c.
Mając na uwadze art. 467 pkt. 4 k.c., (...) i (...) k.p.c., zważywszy, że S.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 385 k.p.c., Sąd Okręgowy apelację oddalił.
Art. 102 k.p.c.
Na zasadzie art. 102 k.p.c. w związku z art.
Art. 391 k.p.c.
w związku z art. 391 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się uczestniczka postępowania S.
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 385 k.p.c., Sąd Okręgowy apelację oddalił.
art. 102 k.p.c
Na zasadzie art. 102 k.p.c.
art. 391 k.p.c
w związku z art. 391 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., I CZ 48/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., I CZ 48/08).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ca 351 /13 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Antoni Smus Sędziowie SSO Katarzyna Powalska SSO Przemysław Majkowski Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z wniosku (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w S. z udziałem S. Z. o złożenie do depozytu na skutek apelacji uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt I Ns 747/13 postanawia:

1) oddalić apelację;

2) nie obciążać uczestniczki postępowania kosztami zastępstwa prawnego wnioskodawcy przed sądem drugiej instancji. Sygn. akt I Ca 351/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Sieradzu zezwolił wnioskodawcy (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w S. na złożenie do depozytu sądowego kwoty w łącznej wysokości 2.399 zł przypadającej S. Z., zam. (...), (...)-(...) Z., w tym kwoty 2.309 zł z tytułu wpłat dokonywanych przez uczestniczkę postępowania na rzecz wnioskodawcy bez tytułu prawnego w okresie od września 2012 r. do kwietnia 2013 r. oraz kwoty 90 zł z tytułu zwrotu udziału, wobec wykreślenia uczestniczki postępowania z dniem 17 września 2011 r. z listy członków (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w S., zaznaczając przy tym, iż złożona do depozytu kwota ma być wydana uczestniczce S. Z.

– jeżeli wystąpi z takim wniosek. Ponadto Sąd ustalił, iż każdy z zainteresowanych ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach: S. Z. była członkiem (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w S. i przysługiwało jej ograniczone prawo rzeczowe do lokalu położonego w S. przy ul. (...). Ze względu na zadłużenie, wszczęto wobec uczestniczki egzekucję, która została skierowana do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, w konsekwencji czego, postanowieniem z 1 kwietnia 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I Co 2891/10, Sąd Rejonowy w Sieradzu przysądził własność powyższego prawa do lokalu na rzecz J.

K.. Uczestniczka została z lokalu eksmitowana. W dniu 17 września 2011 r. S. Z. pozbawiono członkowstwa w Spółdzielni. Od września 2012 r. do kwietnia 2013 r. uczestnika postępowania wniosła na rzecz (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w S., bez tytułu prawnego, kwotę 2.309 zł. Wnioskodawca podjął próbę zwrotu tej sumy przesyłką pocztową wraz z kwotą 90 zł z tytułu zwrotu udziału, która z uwagi na odmowę przez uczestniczkę przyjęcia sumy pieniężnej - okazała się bezskuteczna. W dniu 11 czerwca 2013 r. wnioskodawca (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. złożyła wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu sadowego kwoty w łącznej wysokości 2.399 zł przypadającej S. Z..

Mając na uwadze art. 467 pkt. 4 k.c., (...) i (...) k.p.c., zważywszy, że S. Z. uprawniona do odbioru kwoty 2.399 zł odmawiała jej przyjęcia, Sąd pierwszej instancji uznał żądanie wnioskodawcy w przedmiocie złożenia wyżej wskazanej sumy do depozytu sądowego za zasadne. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się uczestniczka postępowania S. Z. wnosząc apelację, w której zakwestionowała wskazany w zaskarżonym postanowieniu adres jej zamieszkania twierdząc, że nie mieszka w W., lecz w S..

Podała, iż nadal będzie płaciła czynsz oraz kontynuowała starania o przywrócenie własności lokalu. Skarżąca podniosła, że skoro opłaca czynsz i spłaca zadłużenie to zasadny jest zwrot własności nieruchomości. Okoliczność „bezprawnego wydarcie mieszkania”, w ocenie uczestniczki, jest dla niej źródłem krzywdy. W konkluzji skarżąca wniosła o przywrócenie własności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarżąca nie podniosła żadnych merytorycznych zarzutów, w związku z czym jej stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie jako będące jedynie wyrazem niezadowolenia z dotychczasowego, niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia, mocą którego na S. Z. nałożono obowiązek wydania nieruchomości. Apelacja jest środkiem odwoławczym służącym ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu sprawy w aspekcie podniesionych zarzutów pod kątem oceny, czy zaskarżone orzeczenie powinno zostać zmienione lub ewentualnie uchylone, czy też powinno pozostać w mocy.

Zarzutem apelacji jest m.in. twierdzenie, że orzeczenie sądu pierwszej instancji jest wadliwe ze względu na błędne ustalenie stanu faktycznego, co może wynikać z niewłaściwej oceny dowodów. Twierdzenie takie powinno dotyczyć konkretnego w danej sprawie faktu, będącego podstawą rozstrzygnięcia lub dowodu, ze wskazaniem na czym polega nieprawidłowość jego oceny. Powinno zatem konkretnie wskazywać w czym się wyraża wadliwość postępowania sądu pierwszej instancji. Skarżący nie ma obowiązku powołania w apelacji przepisów, które zostały naruszone, wystarczy że zarzut sformułuje w sposób jednoznacznie określający jego stanowisko w kwestii budzącej jego sprzeciw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., I CZ 48/08).

Podniesione w apelacji przez S. Z. zarzuty nie precyzują uchybień Sądu, a ponadto całkowicie abstrahują od stanu faktycznego i prawnego sprawy. Uniemożliwia to jurydyczną ocenę dochodzonego żądania oraz konfrontację z zaskarżonym orzeczeniem. W złożonym środku zaskarżenia apelująca nie odniosła się do meritum sprawy, którym była kwestia zezwolenia na złożenie do depozytu sądowego kwoty 2.399 zł, w tym kwoty 2.309 zł z tytułu wpłat dokonywanych przez uczestniczkę postępowania na rzecz wnioskodawcy bez tytułu prawnego w okresie od września 2012 r. do kwietnia 2013 r. oraz kwoty 90 zł z tytułu zwrotu udziału.

Poruszyła jedynie temat utraty przez nią prawa własności do lokalu mieszkalnego oraz eksmisji z niego, co nastąpiło mocą postanowienia z 1 kwietnia 2011 r. wydanego w sprawie Co 2891/10, a kwestia ta nie była przedmiotem zaskarżonego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 385 k.p.c., Sąd Okręgowy apelację oddalił. Na zasadzie art. 102 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c. , uznając, że zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek ( uczestniczka ma poczucie krzywdy, nie rozumie istoty przedmiotowego orzeczenia sądu pierwszej instancji, co legło u podstaw wniesienia apelacji ), Sąd nie obciążył apelującej kosztami postępowania przed sądem drugiej instancji.

Z/ (...) .