Legislator Case Law & Legislation
I ACz 703/13 AI generated

Appeal dismissed because defendant failed to truthfully disclose full financial situation for court fee exemption.

Case Number I ACz 703/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to deny a request for exemption from court costs. The defendant provided an incomplete financial statement, omitting his father's business and his own partnership in a limited liability company, which the lower court deemed unreliable. The appellate court ruled that the appellant must truthfully disclose all assets to qualify for fee exemption, and the appeal was rejected as baseless under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A party seeking exemption from court costs must truthfully and comprehensively disclose their financial situation; failure to do so justifies the denial of the request and the dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
court costs exemption financial disclosure obligation unreliable statement appeal dismissal civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 1 k.p.c.
Takie lakoniczne i nierzetelne przedstawienie sytuacji majątkowej przez pozwanego nie uzasadnia zastosowania w stosunku do niego instytucji z art. 130 1 § 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Ponadto przerzucanie na Skarb Państwa, a więc de facto na wszystkich obywateli ryzyka związanego z prowadzoną przez pozwanego działalnością gospodarczą– nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Ponadto przerzucanie na Skarb Państwa, a więc de facto na wszystkich obywateli ryzyka związanego z prowadzoną przez pozwanego działalnością gospodarczą– nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 703/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Banku Spółdzielczego w Ż. przeciwko D. P., B. P., (...) w R. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego D. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt VI GNc 500/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie. Sygn. akt I ACz 703/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego D. P. o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pozwany nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w sposób rzetelny. Podał on jedynie, że zamieszkuje razem z rodzicami, utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości 187,50 zł brutto miesięcznie, nie posiada żadnego majątku ruchomego jak i nieruchomości. Natomiast nie wskazał, że jego ojciec prowadzi działalność gospodarczą, a on sam jest wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej.

W tej sytuacji, przedłożone przez pozwanego oświadczenie Sąd Okręgowy uznał za niewiarygodne i niepełne, co skutkowo oddaleniem jego wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany wniósł o jego zmianę i zwolnienie go od kosztów sądowych w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pozwany zarzucił brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i błędne uznanie złożonego oświadczenia jako nierzetelnego, a ponadto niewezwanie go do przedłożenia brakującej dokumentacji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że czynności procesowe podejmowane przez pozwanego jak i pozostałych pozwanych po wniesieniu zarzutów od wydanego przeciwko nim nakazu zapłaty ewidentnie wskazują, że ich wspólnym celem jest przedłużanie postępowania sądowego, a nie rzeczywista potrzeba uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych. Pozwany jako strona postępowania sądowego, który w sposób umiejętny korzysta z przysługujących mu praw, musi zdawać sobie sprawę, że ciążą na nim także określone obowiązki.

Do takich niewątpliwie obowiązków należy przedstawienie w sposób rzetelny, zgodny z rzeczywistym stanem faktycznym swojej sytuacji majątkowej w przypadku ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych. Skoro pozwany zdecydował się skorzystać z prawa dla ubogich dla których przewidziane jest zwolnienie od kosztów sądowych, to powinien sam, w sposób wszechstronny przedstawić swoją sytuację majątkową, od oceny której zależy uzyskanie zwolnienia w całości lub w części. Analiza przedłożonego przez pozwanego oświadczenia dokonana przez Sąd I instancji nie nasuwa żadnych wątpliwości, czy zastrzeżeń.

Trudno przyjąć za wiarygodne twierdzenia pozwanego, że obecnie utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 187,50 zł brutto miesięcznie zważywszy na obecnie panujące warunki ekonomiczne w kraju. Takie lakoniczne i nierzetelne przedstawienie sytuacji majątkowej przez pozwanego nie uzasadnia zastosowania w stosunku do niego instytucji z art. 130 1 § 1 k.p.c. w postaci wezwania do uzupełnienia przedłożonego oświadczenia, wbrew odmiennym twierdzeniom pozwanego. Pozwany będąc jednym z pozwanych w przedmiotowym procesie powinien był liczyć się z koniecznością obrony swoich praw na drodze sądowej i przygotować się do tego procesu pod względem finansowym zważywszy, że powód wzywał go do uregulowania zaległości przed wniesieniem pozwu.

Ponadto przerzucanie na Skarb Państwa, a więc de facto na wszystkich obywateli ryzyka związanego z prowadzoną przez pozwanego działalnością gospodarczą– nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.