Appeal dismissed; court upheld lower court's rejection of compensation claim for justified detention despite procedural appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal filed by the defense counsel against the District Court's decision to deny compensation for the applicant's detention. The applicant argued that the detention was unjustified and should have been compensated, citing a specific legal provision regarding the burden of proof for state liability. The court rejected this argument, noting that the lower court correctly identified the detention as justified based on the facts and the specific circumstances of the case. Consequently, the appeal was declared groundless, and the costs of the proceedings were assigned to the State Treasury.
Legislator headnote
AI generatedArt. 552 § 4 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 353 § 1 k.p.k.; Art. 17 § 1 k.p.k.; Art. 554 § 2 k.p.k.: An appeal challenging the denial of compensation for a detention deemed justified by the court is inadmissible if the lower court properly assessed the facts and correctly applied the law regarding the justification of coercive measures.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKa 313/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2013r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Maria Mrozik-Sztykiel Sędziowie: SA – Małgorzata Mojkowska SA – Marek Czecharowski - spr. Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. sprawy A. K. (1) o zasądzenie zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w. W. z dnia 8 maja 2013 r. sygn. akt XVIII Ko 304/12 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną; koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. B. – Kancelaria (...) w W. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) w tym 23% VAT z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 maja 2013 r. (sygn. akt XVIII Ko 304/12) Sąd Okręgowy w. W. oddalił wniosek A. K. (1) o zasądzenie zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie w dniu 21 grudnia 2010 r. w sprawie 1 Ds. 1072/10 Prokuratury Rejonowej w. P.. Kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa i przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu wnioskodawcy. Apelację od wyroku wniósł pełnomocnik wnioskodawcy zarzucając naruszenie prawa formalnego, tj. art. 552 § 4 k.p.k., mające wpływ na treść orzeczenia, a polegające na uznaniu, że zatrzymanie wnioskodawcy w dniu 21 grudnia 2010 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej w.
P. było uzasadnione i pomimo umorzenia postępowania z powodu jednej z przyczyn określonej w art. 17 § 1 k.p.k. nie ma podstaw do zadośćuczynienia. W uzasadnieniu apelacji podniósł, iż skoro według ugruntowanej linii orzeczniczej Skarb Państwa ponosi, na zasadzie ryzyka, odpowiedzialność za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie w przypadku późniejszego uniewinnienia lub umorzenia postępowania, to Sąd orzekający zwolniony jest z badania przyczyny stosowania środka przymusu. Bada jedynie czy faktycznie stosowano tego rodzaju środki.
W konkluzji, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jako niezasadna i to w stopniu określonym w art. 457 § 2 k.p.k. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił okoliczności, które winny być rozpatrywane w przedmiocie zakreślonym wnioskiem A. K.. Rzeczowo i szczegółowo omówił je w pisemnym uzasadnieniu. Wykazał na czym polega błędna interpretacja przez wnioskodawcę art. 353 § 1 k.p.k., który ten przytoczył w swoim piśmie złożonym w prokuraturze dopuszczając się w konsekwencji niesubordynacji w związku z wezwaniem do stawiennictwa na przesłuchanie.
Trafnie również zwrócił uwagę na odmienną podstawę umorzenia postępowania merytorycznego wobec wnioskodawcy, co rzutuje na ocenę jego wniosku. Uwzględnił także fakt uznania w toku kontroli sądowej podstaw zatrzymania jako zasadnego. Nie stwierdzając zatem niesłuszności zatrzymania A. K. – wniosek jego o zadośćuczynienie z tego tytułu Sąd orzekający musiał oddalić. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny podzielając w pełni stanowisko Sądu Okręgowego zaskarżony wyrok utrzymał w mocy obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa zgodnie z art. 554 § 2 k.p.k. i zasądzając stosowne honorarium dla pełnomocnika wnioskodawcy występującego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.