Court dismisses claim against road manager for tree branch fall due to force majeure and lack of fault.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiffs' claim for damages caused by a falling tree branch on a public road. While the plaintiffs argued the road manager failed to maintain the vegetation, the defendant cited a severe weather warning and the tree's natural condition as evidence of force majeure. The court ruled that no fault or illegality could be attributed to the road manager under the relevant tort provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 415 kc; Art. 805§1, 2 kc; Art. 822§1 kc; Force majeure exempts liability when damage results from natural events like severe storms, provided the defendant fulfilled statutory maintenance duties and no negligence is proven.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 881/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Daria Ratymirska Protokolant Daria Paliwoda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 roku w Kłodzku sprawy z powództwa K. S. i M. S. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 6.733,57 zł I. oddala powództwo; II. zasądza od powodów solidarnie na rzecz strony pozwanej kwotę 600 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu. sygn. akt I C 881/12
UZASADNIENIE
Powodowie K. S. i M. S. wnieśli pozew przeciwko (...) SA w W. o zapłatę kwoty 2665,02 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011r. do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania w związku z uszkodzeniem samochodu powodów w dniu 7 kwietnia 2011r. przez spadający konar drzewa. W uzasadnieniu podali, że na zarządcy drogi spoczywa obowiązek utrzymania drogi oraz zieleni przydrożnej, zaś w niniejszej sprawie zarządca nie wywiązał się z tego obowiązku, co było przyczyną zdarzenia i szkody. W toku postępowania, w piśmie procesowym z dnia 14.08.2013r., opierając się na opinii biegłego sądowego, powodowie rozszerzyli powództwo, wnosząc ostatecznie o zapłatę kwoty 6.733,57 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011r. do dnia zapłaty Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzuciła, że nie ponosi odpowiedzialności za szkodę, powodowie nie udowodnili, że szkoda była następstwem nieutrzymania przez zarządcę drogi i pobocza w należytym stanie, nie wykazali winy w zaniechaniu po stronie administratora drogi.
Zarzuciła, że droga i zieleń w pasie drogowym były utrzymane w należytym stanie, a zdarzenie było spowodowane wystąpieniem siły wyższej. Podniosła nadto, że w dniu zdarzenia obowiązywało ostrzeżenie meteorologiczne, ostrzegające przed wystąpieniem silnego wiatru, skutkującego uszkodzeniem budynków, szkodami w drzewostanie, łamaniem drzew i gałęzi. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 kwietnia 2011r., ok. godz. 17, podczas jazdy trasą K.- W., w K.przy ul. (...)w ciągu drogi wojewódzkiej nr (...), na samochód powodów marki F. (...)nr rej.(...), kierowany przez powoda, spadł konar drzewa o średnicy kilku centymetrów.
Zdarzenie miało miejsce na odcinku drogi, znajdującym się ok. 1 km przed skrzyżowaniem z drogą, prowadzącą do wysypiska śmieci. W dniu zdarzenia wiał silny wiatr. Drzewa rosnące w pasie drogi, w miejscu zdarzenia, były duże, stare, gałęzie były suche, zachodzące nad jezdnię. Dowód: pismo Z-cy Naczelnika KPP w K. K. B.z dn. 17.05.2011r. (k-48v.); opis zdarzenia (k-49); zeznania świadków: E. L. (k-89), B. S. (k-89v.-90); zeznania powoda K. S. (k-90). W dniu zdarzenia na obszarze województwa (...)obowiązywało ostrzeżenie meteorologiczne (...), wydane przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej - Państwowy Instytut Badawczy Biuro Prognoz Meteorologicznych we W., ostrzegające przed wystąpieniem silnego wiatru, w porywach do 80 km/h, w pierwszym stopniu zagrożenia, co skutkować może uszkodzeniem budynków, dachów, szkodami w drzewostanie, łamaniem gałęzi i drzew oraz utrudnieniami komunikacyjnymi.
Dowód: pismo D.. Oddziału IMGW we W.(k-41); ostrzeżenie meteorologiczne (k-42). W wyniku zdarzenia samochód powodów został uszkodzony, w tym: zderzak przedni, lampa przeciwmgielna lewa, nadkole przednie lewe, znak modelu przedni, błotnik przedni lewy, kwalifikujące się do wymiany, oraz porysowane: dach, pokrywa komory silnika, drzwi przednie lewe, klamka zewnętrzna przednich drzwi lewych, kwalifikujące się do naprawy (lakierowania). Koszt naprawy wyniósł 6.733,57 zł. Dowód: opinia biegłego J. Z.(k-100-108); pismo Z-cy KPP w K. T.
G. (k-54) częściowo zeznania świadka E. L. (k-89); B. S. (k-89v.-90); zeznania powoda K. S. (k-90). Powodowie zgłosili szkodę zarządcy drogi Dolnośląskiej (...)we W., ubezpieczonej u strony pozwanej z tytułu odpowiedzialności cywilnej za szkody na osobie lub mieniu, wyrządzone poszkodowanemu czynem niedozwolonym lub wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, w związku z prowadzeniem działalności lub posiadaniem i użytkowaniem mienia określonego w umowie ubezpieczenia (polisa (...) nr (...)). Ubezpieczenie obejmowało zdarzenia spowodowane m.in. przez zieleń (spadające lub leżące drzewa lub konary drzew) rosnące w pasie drogowym.
Pozwana przeprowadziła postępowanie likwidacyjne, sporządzając kalkulację naprawy na kwotę 2655,02 zł. Do wypłaty odszkodowania nie doszło, decyzją z dnia 4 sierpnia 2011r. pozwana odmówiła wypłaty, wskazując, że droga w miejscu zdarzenia i drzewostan przy ulicy (...)utrzymane były w należytym stanie, a przedmiotowe drzewo było zdrowe i nieprzeznaczone do wycinki. W uzasadnieniu decyzji pozwana wskazała nadto, że w dniu zdarzenia obowiązywało ostrzeżenie meteorologiczne, ostrzegające przed wystąpieniem silnego wiatru, z prędkością średnią do 80 km/h, zaś konar spadł na samochód powodów, w wyniku porywistego wiatru, za co ubezpieczony nie ponosi winy.
Pismem z dnia 21 czerwca 2011r. powodowie wezwali pozwaną do zapłaty kwoty 2665,05 zł, tytułem zwrotu kosztów uszkodzonego pojazdu, oraz zwrotu kosztów pojazdu zastępczego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni. Dowód: polisa (k-37-40); zgłoszenie szkody (k-43); pismo pozwanej z dnia 4.08.2011r. (k-23); kalkulacja naprawy (k-8-13); pismo powoda do (...) we W. (k-17); pismo (...) we W. do pozwanej z dn. 18.07.2011r. (k-46); wezwanie do zapłaty (k-20).
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Ustalenia Sądu, dokonane w niniejszej sprawie, znajdują uzasadnienie w przeprowadzonych dowodach, które zostały powołane przy ustalaniu podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. W myśl przepisu art. 415 kc, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Zgodnie zaś z treścią art. 822 § 1 i 2 kc, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Warunkiem koniecznym odpowiedzialności odszkodowawczej, na podstawie przepisu art. 415 kc, jest łączne spełnienie następujących przesłanek: bezprawności działania lub zaniechania, winy po stronie sprawcy, wystąpienia szkody oraz związku przyczynowego miedzy bezprawnością działania lub zaniechania sprawcy a szkodą poniesioną przez powodów.
Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa, zgodnie z art. 6 kc, na powodach. Powodowie nie wykazali w niniejszej sprawie już dwóch pierwszych przesłanek, a to bezprawności działania lub zaniechania i winy po stronie sprawcy, ubezpieczonego u pozwanej. Nie można bowiem uznać, że szkoda w majątku powodów powstała na skutek nieusunięcia przez zarządcę drogi, we właściwym czasie, drzew, rosnących w pasie drogi w miejscu zdarzenia. Pozwana zarzuciła, że droga i zieleń w pasie drogowym były utrzymane w należytym stanie, zaś rzeczą powodów było wykazanie, że ubezpieczony u pozwanej zarządca drogi, poprzez zawinione zaniechanie, nie wywiązał się z obowiązku utrzymania drogi i zieleni przydrożnej, nałożonego ustawą o drogach publicznych.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 2 i art. 20 pkt 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz.U.2013.260). zarządcą dróg wojewódzkich jest zarząd województwa, do którego należy m.in. utrzymywanie zieleni przydrożnej, w tym sadzenie i usuwanie drzew oraz krzewów. Poza lakonicznym i gołosłownym twierdzeniem, zawartym w uzasadnieniu pozwu, że zarządca drogi nie wywiązał się z obowiązku utrzymania drogi i zieleni przydrożnej, powodowie nie wskazali nawet, jakie konkretnie działanie lub zaniechanie ubezpieczonego miało doprowadzić do powstania szkody.
Sam fakt, że drzewa rosnące w pasie drogi, w miejscu zdarzenia, były duże, stare, gałęzie były suche, a powód i przesłuchani świadkowie nie dostrzegli na nich śladów przycinania, nie pozwala na przypisanie zarządcy odpowiedzialności za skutki zdarzenia i nie można na tej tylko podstawie postawić mu zarzutu zawinionego zaniechania wykonania ustawowego obowiązku, co dodatkowo miałoby skutkować wystąpieniem szkody w majątku powodów. Istotnym w sprawie jest, że w dniu zdarzenia wiał silny wiatr, o skutkach którego ostrzegał Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, m.in. o łamaniu gałęzi i drzew.
W tej sytuacji nie można przypisać pozwanej odpowiedzialności za skutki zdarzenia z dnia 7.04.2011r., w wyniku którego w majątku powodów powstała szkoda o wartości, ustalonej w oparciu o opinię biegłego sądowego J. Z., 6.733,57 zł. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r. (...),(...), iż działanie sądu z urzędu może prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
W uzasadnieniu powołanego orzeczenia wyrażono stanowisko, iż ani w toku postępowania dowodowego, ani po wyczerpaniu wniosków dowodowych stron sąd nie ma już obowiązku ustalania czy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia stosunku spornego i nieaktualny jest już nakaz uzupełniania z urzędu udzielanych przez strony wyjaśnień i przedstawianych przez nie dowodów jak i dokonywania oceny stopnia wyjaśnienia sprawy. Powołanie dowodu przez sąd z urzędu może być korzystne dla jednej ze stron, niekorzystne natomiast dla strony przeciwnej.
Przestrzegając zasady równości stron, sąd musi, o ile chodzi o powoływanie dowodów, przestrzegać również zasady kontradyktoryjności, stosownie do której strona może m. in. powoływać dowody i wypowiadać się co do powołania dowodów przez przeciwnika. Sąd powinien zatem dbać o to, aby każda ze stron z możności tej skorzystała. Obecnie więc działanie przez sąd z urzędu nie może prowadzić do zastępowania strony w spełnieniu jej obowiązków i może mieć miejsce tylko w szczególnie wyjątkowych sytuacjach, do których nie należy zaliczyć sytuacji stron w niniejszej sprawie.
Okoliczności powołane przez powodów nie pozwalają na przypisanie ubezpieczonemu zarządcy drogi nie tylko bezprawności działania (zaniechania), ale także winy, w postaci umyślności lub nieumyślności, która mogłaby ewentualnie wyrażać się np. w nieostrożności w postępowaniu, nieuwadze bądź też niedbalstwie, polegającym na niedołożeniu pewnej miary staranności. Nawet zatem w sytuacji, gdy powodowie ponieśli szkodę, na skutek zerwania się i upadku konaru drzewa na ich samochód, w okolicznościach niniejszej sprawy ubezpieczonemu zarządcy drogi nie można postawić zarzutu bezprawności zaniechania, wyrażającego się w niepodjęciu określonych działań, pomimo nałożonego przez ustawę obowiązku, w sposób zawiniony.
W konsekwencji, nie można ustalić odpowiedzialności pozwanej w świetle art. 415 kc w zw. z art. 805§1 i 2 i art. 822§1 kc. Orzeczenie w punkcie II wyroku oparto na przepisie art. 98§1 i 3 kpc, art. 105§2 kpc w zw. z § 2 ust. 1, § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), mając na uwadze, że powodowie, jako strona przegrywająca sprawę, obowiązani są zwrócić pozwanej koszty niezbędne do celowej obrony, w skład których wchodzi wynagrodzenie pełnomocnika procesowego - radcy prawnego, w kwocie 600 zł.