Legislator Case Law & Legislation
II AKa 153/13 AI generated

Appeal court reduced combined sentence due to insufficient negative circumstances despite new combined judgments.

Case Number II AKa 153/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially upheld the defendant's appeal by reducing the combined prison sentence from four years and six months to three years and six months. The defendant argued for significant leniency based on the principle of absorption, claiming the new combined judgments were disproportionately harsh compared to the original total. The court found that while the defendant's behavior was variable rather than completely demoralized, there were no sufficient grounds to extend the prison term beyond the pre-judgment total, thus granting a partial reduction.

Legislator headnote

AI generated

Art. 86 § 1 k.k.; Art. 91 § 1 k.k.; Art. 85 k.k.; Art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze: When combining sentences from multiple judgments, the court must balance the nature of crimes and the prisoner's conduct; if the new combined term exceeds the original total without sufficient negative circumstances, the sentence may be reduced to restore the original total duration.

Keywords

AI generated
combined sentence reduction principle of absorption proportional sentencing re-socialization assessment legal aid reimbursement costs of proceedings variable prisoner conduct

Cited Legislation

AI generated
Art. 86 § 1 k.k.
85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk, karę łączną 1 (roku) pozbawienia wolności; III.
Art. 91 § 1 k.k.
11 § 2 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, popełnione w dniu 23 września 2007 r.
Art. 85 k.k.
278 § 1 kk, popełnione w nocy z 02/03 sierpnia 2007 r., na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz wymierzono, na podstawie art. 85 kk i art.86 § 1 kk, karę łączną 1 (roku) pozbawienia wolności;
Art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze
na podstawie art. 29 ust.
§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKa 153/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Olszewski (spr.) Sędziowie: SA Piotr Brodniak SA Bogumiła Metecka-Draus Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Budnik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej Janiny Rzepińskiej po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. sprawy M. B. o wydanie wyroku łącznego z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt III K 30/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w pkt I karę łączną pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy;

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. U. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II AKa 153/13

UZASADNIENIE

M. B. został prawomocnie skazany wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, VII Zamiejscowy Wydział Grodzki w Pyrzycach z dnia 6 listopada 2007 r., sygn.. akt VII K 265/07, za przestępstwa: - z art. 279 § 1 kk, popełnione w nocy z 01/02 sierpnia 2007 r., na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, - z art. 278 § 1 kk, popełnione w nocy z 02/03 sierpnia 2007 r., na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz wymierzono, na podstawie art. 85 kk i art.86 § 1 kk, karę łączną 1 (roku) pozbawienia wolności;

II. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, VII zamiejscowy Wydział Grodzki w Pyrzycach z dnia 2 lutego 2008 r., sygn. akt VII K 199/07, za przestępstwa : - z art. 289 § 2 kk, popełnione w dniu 6 kwietnia 2007 r., na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - z art. 288 § 3 kk, popełnione w dniu 24 marca 2007 r., na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, oraz wymierzono, na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk, karę łączną 1 (roku) pozbawienia wolności; III. Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2008 r., sygn.. akt III K 69/08, za przestępstwa:

a) z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk, popełnione w dniu 3 grudnia 2007 r., na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, b) z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk, popełnione w dniu 23 września 2007 r. i na początku listopada 2007 r., na karę 2 (dwóch) lat i 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności, c) z art. 288 § 1 kk, popełnione w dniu 2 grudnia 2007 r., na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, d) z art. 279 § 1 kk, popełnione w nocy 23/24 października 2007 r., na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz wymierzono , na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk, karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, II Wydział Karny z dnia 28 lutego 2011 r., sygn. akt II K 1756/10, za przestępstwo z art. 242 § 2 kk, popełnione w dniu 23 lipca 2010 r., na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; V. Sądu Rejonowego w Myśliborzu, II Wydział Karny z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn.. akt II K 15/11, za przestępstwa: - z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione w dniu 8 września 2010 r., na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, - z art. 278 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w wz. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione 8 września 2010 r., na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, - z art. 245 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione 8 września 2010 r., na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, oraz wymierzono, na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1, karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 marca 2013 r. orzeczono: I. na podstawie art. 91 § 2 kk i 86 § 1 i 2 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach I, II, III b i III d części wstępnej wyroku, i wymierza M. B. karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 85 kk i 86 § 1 i 2 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach IV i V części wstępnej wyroku i wymierza M. B. karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

III. na podstawie art. 85 kk i 86 § 1 i 2 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach III a) i III c) części wstępnej wyroku i wymierza M. B. karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; IV. w pozostałym zakresie wyroki pozostawia do odrębnego wykonania; V. na podstawie art. 577 kpk na poczet kary łącznej pozbawienia wolności opisanej w pkt I, II i III części dyspozytywnej wyroku zalicza okres faktycznego pozbawienia wolności w sprawie III K 69/08 od 5 grudnia 2007 r. do 23 grudnia 2008 r. i od 23 grudnia 2009 r. do 19 lipca 2010r.

VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. U. kwotę 147,60 zł, w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. B. z urzędu, VII. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia skazanego w całości od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca skazanego. Zarzucił mu: „ - rażącą niewspółmierność orzeczonych w pkt. I, II, III kar łącznych, będącą konsekwencją nie uwzględnienia w stopniu dostatecznym pozytywnych przesłanek przemawiających na korzyść skazanego.” Podnosząc taki zarzut, skarżący wniósł o :

„- Zmianę zaskarżonej części wyroku poprzez obniżenie kar łącznych wymierzonych przez Sąd I instancji przy uwzględnieniu zasady absorpcji, - zwolnienie skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów procesu w całości, - zasądzenie na rzecz obrońcy kosztów pomocy prawnej obliczonych wg norm prawem przepisanych udzielonej skazanemu z urzędu.”

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja okazała się częściowo uzasadniona. Na wstępie należy podkreślić, że sąd rozstrzygający prawidłowo pogrupował przestępstwa z różnych wyroków i słusznie orzekł trzy nowe kary łączne. Zresztą skarżący tego nie kwestionuje. Orzekając nowe kary łączne, Sąd Okręgowy uwzględnił zarówno rodzaj popełnionych przez M. B. przestępstw, odstęp czasowy pomiędzy nimi, jak i zachowanie skazanego w trakcie odbywania kolejnych kar pozbawienia wolności. Na skutek wydania orzeczeń zawartych w wyroku łącznym, sytuacja skazanego pogorszyła się, zamiast odbyć łącznie w sumie 8 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, miałby do odbycia łącznie 9 lat i 4 miesiące pozbawienia wolności.

Oczywiście, takie orzeczenie było teoretycznie możliwe, ale winno ono dotyczyć sprawcy całkowicie zdemoralizowanego, u którego nie widać chęci do jakiejkolwiek poprawy. Tymczasem, analiza opinii o M. B. z zakładu karnego prowadzi do wniosku, że jego postawa jest zmienna i przeciętna. Bywają okresy lepszego i gorszego zachowania skazanego, co świadczy o konieczności dłuższej resocjalizacji. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie ma jednak takich przesłanek, aby wydłużać wobec M. B. okres pobytu w więzieniu ponad to, co miał do odbycia przed wydaniem wyroku łącznego.

Dlatego obniżono karę łączną wymienioną w pkt. I wyroku Sądu Okręgowego do 3 lat i 6 miesięcy. To zaś powoduje, że obecnie M. B. ponownie będzie miał do odbycia w sumie 8 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Z tych samych względów, co przytoczono wyżej, nie było możliwe dalsze łagodzenie orzeczonych kar łącznych w wyroku łącznym. Ponieważ M. B. ma do odbycia jeszcze kilka kar, nie posiada żadnego majątku ani dochodów, zwolniono go od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Natomiast orzeczenie o wynagrodzeniu za obronę z urzędu znajduje swoje uzasadnienie w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

Prawo o adwokaturze w związku z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) – Dz. U. nr. 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami.