Appeal dismissed for failure to submit appeal copy within court-ordered deadline under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Przemyśl dismissed the defendants' appeal against a first-instance decision ordering them to pay court costs. The defendants had paid the required fee but failed to attach the mandatory copy of the appeal document within the one-week deadline set by the court. The appellate court ruled that the legislature assigns the burden of curing formal defects to the appellant, and without the copy, the appeal cannot be served or proceed legally.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 3 k.p.c.; Art. 128 k.p.c.: Failure to attach the copy of an appeal within the prescribed term constitutes a formal defect that prevents the appeal from taking effect, resulting in its dismissal as the appellant bears the obligation to cure such defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Cz 239/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Przemyślu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Grażyna Mrozowicz Sędziowie: SO Anna Sierpińska SO Jacek Saramaga /spr./ Protokolant: st. sekretarz sądowy Joanna Żygała po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. w Przemyślu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Powiatu (...) przeciwko A. M. i K. K. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Detektywów i (...) s.c. w K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowegow Jarosławiu z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I Nc 356/12 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I Nc 356/12, Sąd Rejonowy w Jarosławiu w sprawie z powództwa Powiatu (...) przeciwko A. M. i K. K. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Detektywów i (...) s.c. w K. o zapłatę kwoty 19.810 złotych: I. odrzucił zażalenie pozwanych A. M. i K. K. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Detektywów i (...) s. c. w K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarosławiu wydane w niniejszej sprawie w dniu 4 grudnia 2012 roku, II. nakazał zwrot ze Skarbu Państwa (kasy Sądu Rejonowego w Jarosławiu) na rzecz pozwanych kwoty 199,00 zł tytułem uiszczonej opłaty od zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w dniu 28 grudnia 2012 r. pozwani wnieśli zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 4 grudnia 2012 r. zaskarżając je w całości i domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i nadania sprawie dalszego biegu. Podano dalej, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2013 roku A. M. i K. K. wezwani zostali do uiszczenia solidarnie opłaty od zażalenia w kwocie 199,00 złotych oraz dołączenia odpisu zażalenia z dnia 28 grudnia 2012 roku — w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że wezwania doręczono w dniu 1 lutego 2013 roku. We wskazanym wyżej terminie pozwani uzupełnili braki zażalenia jedynie w części tj. w dniu 4 lutego 2013 roku uiścili opłatę w kwocie 199,00 złotych, nie dołączyli natomiast odpisu zażalenia. Dodano przy tym, że zażalenie przysługuje jedynie na pkt III postanowienia wydanego w niniejszej sprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. W konsekwencji, mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd pierwszej instancji orzekł jak w punkcie I postanowienia na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., art. 394 § 3 k.p.c. i w zw. z art. 128 § 1 k.p.c. Końcowo Sąd Rejonowy wskazał, że podstawę orzeczenia zawartego w punkcie II postanowienia stanowił art. 79 ust. 1 pkt lb ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.
Dz. U. 2010 Nr 90, poz. 594 z późn. zm.), zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie całą uiszczoną opłatę m.in. od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom. Powyższe postanowienie pozwani A. M. i K. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Detektywów i (...) s. c. w K. zaskarżyli zażaleniem w całości wnosząc o jego uchylenie i zobowiązanie Sądu I instancji do rozpatrzenia zażalenia oraz o zaliczenie kosztów postępowania zażaleniowego jako części kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwani wskazali, że Sąd Rejonowy odrzucił ich zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarosławiu z dnia 04.12.2012 r. w związku z niepełnym uzupełnieniem braków formalnych zażalenia wykazanych w zarządzeniu Sądu z dnia 07.01.2013 r. Uchybienie w uzupełnieniu braków formalnych zażalenia nie wynikało jednak z braku staranności strony, a jedynie z jej nieporadności i niezrozumienia zarządzenia Sądu. Strona pozwana nie korzysta z pomocy prawnika, profesjonalnego pełnomocnika i nie jest biegła w zakresie prawa, co stanowiło następstwo niepełnego wykonania zarządzenia.
Pozwani podali, że po otrzymaniu zarządzenia Sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych zażalenia uiścili opłatę od zażalenia w wysokości 199 zł. W rozumieniu pozwanych złożenie dnia 28.12.2012 r. zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarosławiu z dnia 04.12.2012 r. było wystarczające, dlatego też odpis przedmiotowego zażalenia nie został przez nich złożony, skoro w ich rozumowaniu został już Sądowi doręczony. Skarżący podnieśli także, że gdyby w pełni zrozumieli zarządzenie Sądu oraz negatywne konsekwencje jego niewypełnienia, braki formalne zostały by w pełni usunięte.
Na poparcie swojego stanowiska pozwani przytoczyli treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.04.2011 r. (I OZ 270/11) zgodnie z którą [...] nie każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadzić do pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia [...], brak odpisu zażalenia, nie stanowił istotnego braku, ponieważ Sąd I instancji jest władny wykonać dodatkową kopię zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu [...]. Końcowo pozwani wskazali, że w związku z odrzuceniem przez Sąd zażalenia, złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia, wskazując, iż niedotrzymanie terminu nie było następstwem zaniedbania z ich strony.
Uwzględniając powyższe pozwani wnieśli jak w treści zażalenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanych A. M. i K. K. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Detektywów i (...) s. c. w K. nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega oddaleniu. Trafne jest stanowisko Sądu I instancji przedstawionew uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w myśl którego nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia powoduje konieczność odrzucenia tego środka odwoławczego. Stosownie do przepisu art. 394 § 3 k.p.c. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów.
W art. 128 k.p.c. wskazano natomiast, że do pisma procesowego należy dołączyć między innymi jego odpisy, a z treści tego przepisu wynika ponadto obowiązek doręczenia dołączonych do pisma odpisów osobom uczestniczącym w sprawie. Jest przy tym oczywiste, że niedołączenie odpisu pisma uniemożliwia nadanie mu biegu, bowiem nie jest dopuszczalne sporządzenie odpisu takiego pisma przez sąd, na co wskazał m. in. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 lutego 2008 r. (III CZP 135/07, OSNC 2009/2/25, Biul. SN 2008/2/11). Złożenie zażalenia bez jego odpisów uniemożliwia doręczenie ich osobom uprawnionym i w konsekwencji tamuje bieg zażalenia.
Z punktu widzenia czysto technicznego możliwe byłoby co prawda sporządzenie brakujących odpisów pism procesowych w tym również środków odwoławczych i innych środków zaskarżenia w sekretariacie Sądu, jednakże ustawodawca obciąża obowiązkiem usunięcia braków m.in. zażalenia nie Sąd, a stronę wnoszącą zażalenie. Takie czynności podjęte przez Sąd byłyby zresztą bezskuteczne w świetle niekwestionowanej wykładni Sądu Najwyższego. Bezsporne jest, że Sąd pierwszej instancji wezwał pozwanych do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 28 grudnia 2012 r. przez złożenie w terminie tygodniowym od dnia doręczenia im wezwania odpisu tego zażalenia celem doręczenia go stronie powodowej oraz uiszczenie opłaty sądowej od zażalenia w kwocie 199 zł, a pozwani w wyznaczonym terminie uiścili jedynie opłatę od zażalenia.
Tym samym poprzez nieprzedłożenie odpisu zażalenia dla strony powodowej pozwani braków tych nie usunęli w całości. Usprawiedliwieniem zaniechania dokonania czynności procesowej w tym zakresie nie może być wskazanie przez skarżących, że działają bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika i nie są biegli w zakresie prawa, skoro wezwanie Sąd Rejonowego było precyzyjne i jasne i nie nastręczało żadnych wątpliwości co do jego interpretacji. W tym stanie orzeczenie Sądu pierwszej instancji było trafne, a zażalenie pozwanych podlegało odrzuceniu.
Również Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 1 października 1999 r. (II CKN 610/99, LEX nr 50735) wyraził pogląd, że brak odpisów środka odwoławczego, nieusunięty w wyznaczonym terminie, powoduje jego odrzucenie. Taki brak skutkuje bowiem niemożnością nadania zażaleniu prawidłowego biegu. W konsekwencji zażalenie pozwanych jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Wobec powyższego Sąd Okręgowy na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.