Court dismisses claim that wind maintenance costs must be shared equally among all owners regardless of elevator access.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought to invalidate a homeowners' association resolution charging wind maintenance costs exclusively to owners in elevator-equipped stairwells. The court found that while Article 14 of the Act on Ownership of Apartments requires shared management costs, Article 12 allows for differentiated contributions based on actual usage and specific property characteristics. Consequently, the court ruled that charging only those with elevators does not violate the law, as it reflects the actual need for maintenance services.
Legislator headnote
AI generatedArt. 14 ust. 2 ustawy o własności lokali; Art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali: Costs of managing common property must be shared by owners in proportion to their shares, but this does not mandate equal fixed contributions; differentiated charges based on actual usage and specific property features are legally permissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 551/10
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Joanna Kraśnik - Mazurek Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Zwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. w Siedlcach sprawy z powództwa J. J. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. (...) w M. o stwierdzenie nieważności uchwały I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda J. J. na rzecz pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w M. kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. S..akt.IC 551/10
UZASADNIENIE
Pozwem, który wpłynął do Sądu z dnia 30 kwietnia 2010r. J. J. wnosił o stwierdzenie nieważności uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej w M. przy ul. (...) podjętej w dniu 25 lutego 2009r. Zdaniem powoda uchwała została podjęte z naruszeniem przepisów ustawy o własności lokali oraz naraża jego na uszczerbek finansowy. W uzasadnieniu podał, iż podjęta uchwała przenosi koszty utrzymania i eksploatacji wind zainstalowanych w budynku na właścicieli lokali mieszkalnych położonych w dwóch klatkach schodowych z pięciu znajdujących się ogółem w budynku.
Zdaniem powoda naruszyło to art.14 ustawy o własności lokali. Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa w M. przy ul. (...) wnosiła o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Wspólnota mieszkaniowa przy ulicy (...) w M. składa się z pięciu klatek schodowych, w których tylko w dwóch znajdują się windy. Powód mieszka w klatce schodowej z windą. W okresie od 05 grudnia 2009r. do 25 lutego 2010r. właściciele lokali Wspólnoty Mieszkaniowej w M. przy ulicy (...) podjęli uchwałę w trybie indywidualnego zbierania głosów w sprawie finansowania utrzymania wind.
Stwierdzała ona, że koszty utrzymania /konserwacja, naprawy bieżące, dozór techniczny, koszt linii telefonicznych do łączności awaryjnych i modernizacji/ wind będą obciążać wyłącznie właścicieli lokali zlokalizowanych na klatkach schodowych wyposażonych w windy. Na poczet kosztów utrzymania wind właściciele lokali zlokalizowanych na klatkach schodowych wyposażonych w windy wpłacać mieli miesięcznie zaliczki w wysokości 1/12 przewidywanych rocznych kosztów utrzymania. Za przyjęciem uchwały głosowało (...) udziałów, to jest 51,94%, (...) to jest 17,03 % było przeciw, (...), to jest 0,69% wstrzymało się od głosu.
Powód głosował przeciwko przyjęciu uchwały. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie uchwały/k.5/, zeznań powoda J. J./k.40v.-41/ i pozwanego J. P./k.41/. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Sąd w całości obdarzył wiarą zeznania stron. Nie były przez nikogo kwestionowane. Sąd zważył co następuje. Zgodnie z treścią z art.
14. ust.2 Ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.00.80.903 z póź. zm.) na koszty zarządu nieruchomością wspólną które obciążają właścicieli lokali – każdego w odpowiedniej ułamkowej części składają się w między innymi opłaty za windę. Artykuł ten informuje, że jeśli w związku z zarządzaniem nieruchomością wspólną i utrzymywaniem tej nieruchomości wymienione koszty wystąpią, to należy je zaliczyć do kosztów zarządu tą nieruchomością, obciążających wszystkich właścicieli lokali.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali, obowiązek właścicieli lokali uiszczania zaliczek w formie bieżących opłat płatnych miesięcznie jest sposobem pokrywania przez właścicieli lokali kosztów zarządu nieruchomością wspólną, na które składają się w szczególności wydatki i ciężary wymienione w art. 14 ustawy. Z art. 13 ust. 1 wynika obowiązek właścicieli lokali ponoszenia wydatków związanych z utrzymaniem ich lokali, poprzez m.in. uczestniczenie w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej.
Zdaniem Sądu nie oznacza konieczności określenia skali tych obciążeń w jednakowej, dla wszystkich wysokości. Artykuł 12 ust. 2 cyt. ustawy stanowi, że właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w stosunku do ich udziałów. Przepis ten, nie może być rozumiany jako podstawa do określenia w sposób jednakowy wysokości zaliczek na koszty zarządu nieruchomością wspólną w tym znaczeniu, że zaliczki te mają być ustalone w jednakowej dla wszystkich wysokości, a więc w oderwaniu od faktycznych wydatków związanych z utrzymaniem poszczególnych kategorii lokali.
Skoro część tylko lokali posiada windy w związku czym wymagane jest wykonywanie pewnych prac na rzecz funkcjonowania tych urządzeń to przesądza to o możliwości odpowiedniego zróżnicowania w uchwale wysokości zaliczki na ten cel przeznaczonej na właścicieli tych lokali korzystających z tych urządzeń. Zdaniem Sądu fakt obciążenia właścicieli lokali posiadających windy jej kosztami nie świadczy o tym, że uchwała jest niezgodna z przepisami prawa. O kosztach postępowania orzekł zgodnie treścią art.98k.p.c. Opłaty sądowe ustalił na podstawie art. 27 pkt 9 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. ustawy o kosztach sądowych, zaś wynagrodzenie pełnomocnikowi pozwanego przyznał na podstawie &11 ust 1pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Mając powyższe na uwadze i z mocy powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.