Civil court partially allows fee waiver for plaintiff with low current income despite past insurance payout.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially granted the plaintiff's appeal to waive court fees, reducing the required payment from 6,000 zł to 1,000 zł. Although the lower court rejected the waiver based on a past insurance payout of 25,000 zł received in 2007, the appellate court found the plaintiff's current monthly earnings and family expenses insufficient to cover the full fee. The decision emphasizes that fee waivers serve a social purpose to assist indigent parties, requiring an assessment of present financial capacity rather than historical windfalls.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: The court must assess the applicant's current financial ability to pay court fees without hardship, disregarding past windfalls if they were fully consumed for immediate needs, to ensure access to justice for indigent parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 722/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Pelc po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. S. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2013r. sygn. akt I C 416/13 p o s t a n a w i a: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić powoda D. S. od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 1.000 zł (jeden tysiąc złotych), II. oddalić zażalenie i wniosek w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 102 u.k.s.c. Sąd Okręgowy na podstawie analizy przedłożonego przez powoda oświadczenia uznał, iż powód jest w stanie ponieść opłatę od pozwu w kwocie 6.000 zł bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i żony. Powód wraz z żoną pracują, posiadają stałe źródło dochodu, są właścicielami nieruchomości gruntowych, a od ubezpieczyciela otrzymał kwotę 25.000 zł. Z tego też względu, Sąd Okręgowy uznał, iż powód powinien poczynić oszczędności by móc finansowo przygotować się do procesu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, powód domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości lub w części. Skarżący podniósł, iż kwotę 25.000 zł otrzymał od pozwanego ubezpieczyciela jeszcze w 2007r., a więc prawie 6 lat temu. W tamtym okresie nie miał on świadomości, iż może wystąpić do Sądu z roszczeniem zadośćuczynienia. Z osiąganych dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności by przeznaczyć je na pokrycie niezbędnych opłat sądowych. Otrzymaną od pozwanego kwotę z tytułu zadośćuczynienia w całości wykorzystał na zaspokojenie uzasadnionych potrzeb rodziny.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :
Zażalenie zasługuje na częściowe uwzględnienie. W myśl art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceny przesłanek zastosowania art. 102 w/w ustawy nie można dokonywać w oderwaniu od celu tego przepisu. Ma on, w interesie społecznym, umożliwić ubogiej stronie obronę jej słusznych praw i stanowi w istocie formę pomocy socjalnej udzielanej przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie na powodzie D. S. spoczywa, na tym etapie postępowania przede wszystkim obowiązek uiszczenia opłaty sądowej od pozwu w wysokości 6.000 zł. Wbrew odmiennej ocenie Sądu Okręgowego, nie można uznać, iż powód jest w stanie w całości uiścić niniejszą opłatę od pozwu bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i żony. Faktem jest, iż powód otrzymał od pozwanego kwotę 25.000 zł z tytułu odszkodowania za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej spowodowanej śmiercią jego ojca. Jednakże kwotę tę otrzymał jeszcze w 2007r. i wg jego twierdzeń niniejszą kwotę w całości spożytkował za zaspokojenie bieżących potrzeb, które to twierdzenia w świetle doświadczenia życiowego nie budzą wątpliwości, ani zastrzeżeń.
Z tego też względu, przy ocenie jego możliwości finansowych należało brać pod uwagę jego aktualne dochody jak i żony, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Z przedłożonego przez powoda oświadczenia jak i innych dokumentów wynikało, iż źródłem dochodów rodziny są ich wynagrodzenia za pracę w wysokości po 1.143 zł . Ponoszą co miesiąc określone wydatki na dojazd do pracy, zakup opału, czy zapłatę opłat eksploatacyjnych, które wskazali w oświadczeniu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu Apelacyjnego, zasadnym jest zwolnienie powoda D.
S. od opłaty od pozwu ponad kwotę 1.000 zł. Takie rozstrzygnięcie jest adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej powoda i uwzględnia wszystkie przesłanki, o których mowa jest w art. 102 ust. 1 u.k.s.c. Natomiast dalej idący wniosek powoda nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż mimo wszystko powód wnosząc pozew o zapłatę i zasądzenie na jego rzecz kwoty 120.000 z tytułu zadośćuczynienia winien liczyć się z obowiązkiem poniesienia, choćby w części opłaty sądowej od pozwu, tym bardziej, że powód i jego małżonka uzyskują stały, comiesięczny dochód w postaci wynagrodzeń za pracę.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak w pkt. I sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., natomiast w pozostałej części zażalenie i wniosek oddalił w myśl art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (pkt. II sentencji). (...) 1) (...), 2) (...). R., dn. 20.09.2013r. AK.