Appeal dismissed; plaintiff proved legal interest in security despite defendant's procedural and evidentiary challenges.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the lower court's order for a compulsory mortgage security. The defendant argued violations of procedural rules regarding the lack of legal interest and formal requirements in the security request. The court rejected these claims, finding the plaintiff had sufficiently demonstrated that the property was the defendant's sole asset and essential for enforcement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 730 § 1 k.p.c.; Art. 736 § 1 k.p.c.; The court established that a legal interest in security exists when the lack of security would hinder or seriously impede the execution of a judgment, and formal requirements for the security request must be strictly met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 989/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Tadeusz Nowakowski (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Ewa Głowacka Franciszek Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: E. L. − G. przeciwko: (...) Stowarzyszeniu (...) w Z. o zapłatę na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 288/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze zabezpieczył roszczenie powódki przez ustanowienie hipoteki przymusowej w kwocie 194.625 zł na należącej do pozwanego nieruchomości, położonej w Z. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Z. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW Nr (...) na rzecz powódki i na czas trwania procesu. W ocenie tego Sądu roszczenie powódki jest wiarygodne tak co do podstawy faktycznej jak i prawnej. Uprawdopodobniła ona także interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
Pozwana w zażaleniu zarzuciła: - naruszenie przepisu art.. 731 k.p.c. przez udzielenie zabezpieczenia mimo, że powódka nie uprawdopodobniła interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, - art. 736 § 1 pkt 2 k.p.c. przez uwzględnienie wniosku, mimo że nie zawierał on uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających jego wniesienie, - art. 736 § 1 k.p.c. przez ocenę wskazanych we wniosku twierdzeń przez ocenę w sposób jednostronny, bez znajomości stanowiska pozwanej. Wskazując na załączone do zażalenia dowody wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie zabezpieczenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Z treści zarzutu skarżącego wynika, że widzi on naruszenie przepisu art. 730 1 k.p.c., a nie jak wskazał w zażaleniu art. 731 k.p.c., zarzuca bowiem, że powódka nie uprawdopodobniła interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, a tę przesłankę wymienia przepis art. 730 1 § 1 k.p.c. Z zakresu zażalenia należy także wywnioskować, że pozwana nie kwestionuje okoliczności, że powódka uprawdopodobniła roszczenie. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia występuje wówczas gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia.
Tak rozumiany interes prawny wiąże się z funkcją konserwacyjną postępowania zabezpieczającego i służy ochronie wierzyciela, który pragnie zagwarantować sobie możliwości zaspokojenia w trybie egzekucyjnym swojego roszczenia dochodzonego przed sądem. Art. 730 ( 1) k.p.c. ujmuje dość szeroko, co w praktyce oznacza możliwość powoływania się przez uprawnionego na szereg okoliczności, które mogą uzasadniać udzielenie zabezpieczenia (patrz: Dariusz Zawistowski – Postępowanie zabezpieczające. Komentarz. Oficyna Wolters Kluwer, wyd. 2007 str. 30-31).
Tak ujęta interpretacja interesu prawnego pozwala stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie powódka tę przesłankę wykazała. Potwierdza to także skarżący, który dołączył do zażalenia m. in. odpis protokołu Komisji Rewizyjnej z 27.03.2008 r. (k. 579), gdzie w punkcie 4.10 przyznaje, że „lokal (...) (...), w którym obecnie znajduje się restauracja (...) stanowi główne źródło dochodu i jedyny lokal jaki posiada na własność (...) Stowarzyszenie (...)…”. Pomijając okoliczności, że dołączone do zażalenia załączniki pochodzą z lat 2008 − 2010, a więc są mocno nieaktualne, to potwierdzają one fakt, że pozwana jako jedyny realny majątek posiada własność przedmiotowego lokalu.
W takiej sytuacji należy zgodzić się z Sądem Okręgowym, że powódka wykazała interes prawny w żądaniu zabezpieczenia. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 736 § 1 k.p.c.. Przepis ten określa formalne wymagania wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Powódka w złożonym wniosku wymagania te spełniła (k. 559-560). Polegały one kontroli Sądu, który w przypadku nieprzestrzegania wymogów formalnych zarządziłby zwrot wniosku (patrz art. 738 zd. 2 k.p.c.) Z powyższych przyczyn zażalenie jako bezpodstawne należało oddalić (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).
MR-K