Appeal dismissed; court ruled enforcement clause valid despite cost order timing error under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the lower court's decision to grant an enforcement clause. The defendant argued they intended to voluntarily fulfill the debt but failed to receive bank details, while the court noted a minor error regarding the finality date of a cost order. The court held that the lower court correctly identified the main judgment as enforceable and that the defendant's voluntary performance argument was irrelevant to the procedural requirements for an enforcement clause.
Legislator headnote
AI generatedArt. 777 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.: An enforcement clause may be granted if the underlying judgment meets statutory requirements, and minor errors in determining the finality date of ancillary cost orders do not invalidate the main judgment's enforceability if the appeal was filed within the correct period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 750/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Tadeusz Nowakowski (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Franciszek Marcinowski Walter Komorek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: S. H. przeciwko: K. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt I C 43/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu wyrokowi tego Sądu z dnia 22.05.2012 r. w sprawie I C 43/11 w zakresie pkt I i III oraz wyrokowi Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7.09.2012 r. w sprawie I A Ca 835/12 w zakresie pkt 2. Pozwana nie wniosła bowiem w terminie zarzutów od nakazu zapłaty, wobec czego nakaz ten uprawomocnił się w dniu 17.10.2008 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że na skutek rozpoznania apelacji pozwanego orzeczenie uprawomocniło się w dniu 7.09.2012 r. W konsekwencji wniosek powoda z dnia 4.10.2012 r. o nadanie klauzuli wykonalności orzeczeniu Sądu I instancji w zakresie pkt I i III oraz wyrokowi Sądu Apelacyjnego w zakresie pkt 2 był uzasadniony i Sąd I instancji orzekł zgodnie z wnioskiem.
W zażaleniu na powyższe orzeczenie pozwany, skarżąc je w całości, wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż zamierzał dobrowolnie wywiązać się ze zobowiązania, skierował do powódki pismo z prośbą o wskazanie numeru rachunku bankowego na jaki ma przelać zasądzona kwotę, jednakże nie uzyskał odpowiedzi.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Zakres kognicji sądu w postępowaniu klauzulowym jest ograniczony. Sąd bada jedynie czy przedstawiony tytuł jest tytułem egzekucyjnym w rozumieniu art. 777 k.p.c., w tym czy wskazuje świadczenie, które ma być spełnione oraz czy zawiera oznaczenie wierzyciela i dłużnika, a także czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. Prawidłowo zatem Sąd Okręgowy, ustaliwszy, że wyrok Sądu Okręgowego z dnia 22.05.2012 r. zawiera wszystkie konieczne elementy, w pkt I i III nadaje się do wykonania w drodze egzekucji oraz jest prawomocny, nadał mu klauzulę wykonalności.
Jak chodzi o prawomocność, kwestia ta nie może budzić wątpliwości wobec oddalenia apelacji pozwanego wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7.09.2012 r., sygn. akt I ACa 835/12. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy wprawdzie błędnie uznał, że orzeczenie o kosztach postępowania zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego stało się natomiast prawomocne i wykonalne w dacie wydania tego orzeczenia. Tymczasem zgodnie z art. 394 2 § 1 k.p.c. na postanowienia sądu drugiej instancji, których przedmiotem jest zwrot kosztów procesu przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu.
W konsekwencji ocena prawomocności tego orzeczenia wymagała zbadania czy pozwany we właściwym czasie nie wniósł środka zaskarżenia od tego orzeczenia. Analiza akt sprawy pozwala na udzielenie odpowiedzi negatywnej, a tym samym orzeczenie Sądu Apelacyjnego w zakresie pkt 2 stało się prawomocne po upływie terminu do jego zaskarżenia, a więc 15.09.2012 r. Skoro wniosek pełnomocnika powódki o wydanie orzeczenia z klauzulą wykonalności został wniesiony do Sądu w dniu 4.10.2012 r., a zaskarżone postanowienie wydane w dniu 30.10.2012 r., to trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia ostatecznie nie może budzić wątpliwości.
Natomiast podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące zamiaru dobrowolnego spełnienie świadczenia są nieistotne z punktu widzenia postępowania klauzulowego, którego ramy jak już wyżej wskazano nie uprawniają sądu do rozważania okoliczności dotyczących osoby dłużnika. Z tych względów zażalenie pozwanej jako bezzasadne należało oddalić w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. MR-K