Civil court dismissed prosecutor's appeal regarding withdrawal of domestic violence victim's eviction request.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Tomaszów Lubelski dismissed the victim's request to evict her husband from their shared farm, leading the Prosecutor to appeal to the District Court. The prosecutor argued the withdrawal violated social norms and jurisdiction rules, claiming a criminal court should have handled the case. The District Court rejected these claims, noting the withdrawal was consistent with the need for joint farm management and that divorce proceedings would address housing separately.
Legislator headnote
AI generatedArt. 11a ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 58 § 2 k.r.o.: The withdrawal of a victim's request for eviction in domestic violence cases is valid if it aligns with social norms and practical necessities, such as joint agricultural management, without requiring criminal court jurisdiction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I Cz 341/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Koszel (spr.) Sędziowie: SSO Arkadiusz Mrowiec SSO Marek Lisiczyński po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. w Zamościu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. z udziałem S. B. o zobowiązanie sprawcy przemocy do opuszczenia mieszkania na skutek zażalenia Prokuratora Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim od postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 20 czerwca 2013 r., w sprawie sygn. akt I Ns 4124/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim umorzył postępowanie w sprawie wobec cofnięcia wniosku przez A. B. i braku sprzeciwu w tym przedmiocie uczestnika S. B. oraz Prokuratora Rejonowego. Zażalenie od tego postanowienia wniósł Prokurator Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim zarzucając niesłuszne umorzenie postępowania, gdyż Sąd Rejonowy winien ocenić skuteczność cofnięcia wniosku przez pryzmat zasad współżycia społecznego, a nadto naruszenie przepisów o właściwości, gdyż sprawę powinien rozpoznać sąd karny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podnieść, że kwestia w jakim Wydziale Sądu powinien być rozpoznany wniosek A. B. była przedmiotem sporu kompetencyjnego, który został rozstrzygnięty przez Prezesa Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim. Stanowisko Prezesa jest zgodne z art. 11 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie /Dz.U. z 2005 r., Nr 180, poz. 1493 ze zm./. Nie jest zasadny również zarzut braku oceny przez Sąd i instancji skuteczności cofnięcia wniosku w kontekście zasad współżycia społecznego.
Sąd Rejonowy odniósł okoliczności sprawy do art. 203 § 4 kpc i stanowisko w tym przedmiocie wnikliwie uzasadnił. Dowody zgromadzone w sprawie wskazują, że wnioskodawczyni i uczestnik są współwłaścicielami gospodarstwa rolnego, którego prowadzenie wymaga współdziałania. Wnioskodawczyni przez dłuższe okresy czasu wyjeżdża do pracy zarobkowej za granicę Polski, a więc małżonkowie nie kontaktują się bezpośrednio w tym czasie, zaś uczestnik musi zajmować się wspólnym gospodarstwem, w tym gospodarstwem domowym. Cofnięcie wniosku o usunięcie uczestnika z mieszkania nie sprzeciwia się kryteriom, które Sąd wziął pod uwagę na mocy art. 203 § 4 kpc.
Nadto jeżeli między małżonkami toczy się proces o rozwód, w wyroku rozwodowym Sąd orzeknie o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania, ewentualnie o eksmisji jednego z małżonków – art. 58 § 2 kro. Z tych względów na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc Sąd Okręgowy oddalił zażalenie.