Appeal dismissed; applicant failed to prove claim and legal interest for security under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Rzeszow dismissed the applicant's appeal against a lower court's refusal to grant security for a claim regarding inheritance property. The applicant argued that current owners intended to sell the land, but the court found the claim unproven because the applicant failed to demonstrate the land was subject to the requested land registry book. Furthermore, the court ruled that the land ownership act was final and could not be challenged, meaning the applicant lacked a legal interest in obtaining security.
Legislator headnote
AI generatedArt. 730 § 1 k.p.c.; Art. 730 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Security may be granted only if a claim is substantially probable and a legal interest exists; if the underlying property ownership is established by a final administrative act that cannot be challenged, the claim is not substantially probable and the legal interest is absent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Cz 630/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2013r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Moskwa Sędziowie: SSO Anna Borowiec SSR del. do SO Magdalena Kocój /spr./ Protokolant: asyst. sędz. Karolina Dusza-Rzepka po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. z udziałem Z. O., A. S., A. W., S. S., B. S., K. K. o zmianę postanowień o stwierdzenie nabycia spadku i dział spadku po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie XIII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Strzyżowie z dnia 28 czerwca 2013r. sygn. akt XIII Ns 307/13 p o s t a n a w i a : o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013r., sygn. akt XIII Ns 307/13, Sąd Rejonowy w Rzeszowie XIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Strzyżowie oddalił wniosek J. W. o zabezpieczenie roszczenia o zmianę postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku i dział spadku poprzez ustanowienie zakazu zbywania działek nr (...) objętych KW nr (...) (k. 20). Zdaniem Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił roszczenia, gdyż nie wykazał odpisem z księgi wieczystej, której zabezpieczenie dotyczy, iż działki nr (...) w ogóle objęte są tą księgą oraz kto w chwili obecnej jest ich właścicielem. Wnioskodawca J. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie. Do zażalenia wnioskodawca załączył odpis KW nr (...) prowadzonej dla działek nr (...), w której jako właściciele wpisani są S. S. i B. S.. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że obecni właściciele nieruchomości dążą do jej zbycia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Udzielenia zabezpieczenia można żądać w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd (art. 730 § 1 k.p.c.). Stosownie do art. 730 1 § 1 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Z kolei interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art. 730 1 § 2 k.p.c.).
Roszczenie, o którym mowa w art. 730 1 § 1 k.p.c. jest uprawdopodobnione, jeśli bez głębszego wnikania we wszystkie możliwe aspekty faktyczne i prawne sprawy, istnieje na pierwszy rzut oka znaczna szansa, że w świetle przytoczonych przez wnioskodawcę twierdzeń faktycznych popartych dowodami lub środkami nie będącymi dowodami w rozumieniu k.p.c. przysługuje ono osobie uprawnionej. Zdaniem Sądu Okręgowego roszczenie powoda nie zostało uprawdopodobnione. Abstrahując od słuszności zgłoszonego żądania zmiany postanowień Sądu Rejonowego w Strzyżowie z dnia 20 października 2004r. sygn. akt I Ns 18/04 i z dnia 8 marca 2004r., sygn. akt I Ns 457/03, które to żądania będą przedmiotem rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w toczącym się pod sygn. akt XIII Ns 307/13 postępowaniu, zauważyć należy, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia zgłoszony przez wnioskodawcę polegający na ustanowieniu zakazu zbywania działek nr (...) objętych KW nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Strzyżowie (co do których ujawnieni są współwłaściciele na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej S. S. i B.
S. – k. 38-43) nie zasługuje na uwzględnienie głównie z tego względu, iż jak wynika z zalegającego na k. 63 aktu własności ziemi wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia 12 listopada 1973r. Nr (...) właścicielką m.in. przedmiotowych działek (...) stała się w oparciu o ustawę z dnia 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250) E. W.. Nie przedstawiono żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, iż w/w akt własności ziemi został uchylony w postępowaniu administracyjnym lub sądowym.
Przeciwnie, opatrzony on został klauzulą ostateczności z dnia 20 października 1974r. Akt własności ziemi, zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 1187) nie może zostać obecnie wzruszony ani w postępowaniu sądowym, ani administracyjnym. Sąd jest związany aktem własności ziemi, jeżeli został on uznany przez właściwy organ administracyjny za ostateczny (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2013r. III CZP 4/13, LEX nr 1312518).
Choćby ta okoliczność sprawia, iż nie można uznać, by roszczenie o dział spadku, w skład którego wchodzą w/w nieruchomości zostało należycie uprawdopodobnione i by po stronie wnioskodawcy w tym zakresie uprawdopodobniono interes prawny w zabezpieczeniu roszczenia w sposób wskazany we wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy działając w oparciu o normę art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.