Legislator Case Law & Legislation
I C 1286/12 AI generated

Tenant liability for social housing rent reduced by half due to incorrect occupancy count for utilities.

Case Number I C 1286/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the claim against one tenant who had moved out and reduced the claim against the remaining tenants by half regarding utility charges. The plaintiff sought rent from three defendants, but the court found that only two persons actually resided in the social housing unit during the disputed period. Consequently, the court ordered partial payment for rent and utilities based on the correct number of occupants while dismissing the claim against the absent tenant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 688 § 1 k.c.; Art. 230 k.p.c.; The liability of co-tenants for social housing rent and dependent utility charges is limited to those persons who actually reside in the premises at the time of the debt.

Keywords

AI generated
social housing rent tenant liability utility charges occupancy count joint and several liability social housing civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 688 § 1 k.c.
Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 688 1 §1 kc za zapłatę czynszu i innych należności opłat odpowiada najemca oraz stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie (przy uwzględnieniu, że małżonkowie są najemcami lokalu wspólnie – zgodnie z art.
Art. 680 § 1 k.c.
688 1 §1 kc za zapłatę czynszu i innych należności opłat odpowiada najemca oraz stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie (przy uwzględnieniu, że małżonkowie są najemcami lokalu wspólnie – zgodnie z art. 680 1kc).
Art. 230 k.p.c.
W tym zresztą zakresie strona pozwana obligowana do oświadczenia się co do zarzutów powódki nie przedstawiła swego stanowiska - co uzasadnia przyjęcie, że fakt ten nie został zaprzeczony – co w świetle art. 230kpc pozwalało na poczynienie stosownego ustalenia.
Art. 481 k.c.
O należnych odsetkach orzeczono na podstawie art. 481kc przy przyjęciu niezaprzeczonego przez pozwaną okresu w jakim pozostawała w zwłoce z zapłatą należności.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 kpc przy przyjęciu, że oddalenie powództwa wobec pozwanych K.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1286/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 16 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Ryszard Jaworski Protokolant Katarzyna Czerniawska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013r. w Oleśnicy sprawy przy udziale stron: powód Gmina M. O. – Zakład (...) w O. pozwany K. P., I. P., B. P. o zapłatę I. zasądza od pozwanych K. P. i I. P. solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 314,39zł (trzysta czternaście 39/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21.09.2012r. z tym, iż w stosunku do K. P. zaocznie; II. dalej idące powództwo oddala; III. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; IV. zasądza od pozwanych K. P. i I. P. solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 30,00zł tytułem kosztów procesu. Z. - odpis dor. pozwanemu ad 1 z poucz. o sprzeciwie oraz powódce z poucz. o apelacji 16.04. 2013r. I C 1286/12

UZASADNIENIE

Strona powodowa wniosła o zasądzenie solidarnie od trojga pozwanych kwoty 1.010,49zł tytułem należności czynszowych. W toku postępowania strona powodowa ograniczyła powództwo w stosunku do jednego z pozwanych do kwoty 542,92zł (k.26), a następnie co do pozostałych pozwanych do kwoty 895,49zł (k.32) – co skutkowało w tym zakresie umorzenie postępowania (punkt III wyroku). Pozwana I. P. przyznała okoliczności faktyczne dotyczące istnienia zaległości czynszowych wskazując jednak, że należność obliczona przez powódkę jest błędna w zakresie należności za wodę, kanalizację i wywóz śmieci.

Wskazała też, że zapłaciła część należności, a ta okoliczność została przyznana przez powódkę i z tego powodu żądanie pozwu częściowo ograniczono. Pozwana wskazała, że należności pozaczynszowe liczone są na cztery osoby podczas, gdy w lokalu objętym żądaniem pozwu mieszka tylko ona i K. P.. Natomiast trzeci z pozwanych, B. P. od dawna w lokalu nie mieszka, gdyż wyprowadził się do innego mieszkania. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny: Niesporne między stronami jest, że K. P. i I. P. zajmują komunalny lokal mieszkalny przydzielony im jako lokal socjalny.

Niesporne też jest, że należności za ten lokal były płacone z opóźnieniem i że wyliczona przez zarządcę należność (po uwzględnieniu wpłat dokonanych po wytoczeniu powództwa) wynosi 895,49zł. Nadto ustalono, że umowa najmu lokalu socjalnego była zawarta z K. P., a jako osoby uprawnione do zamieszkiwania wskazano żonę najemcy I. P. oraz dzieci M. i B. P.. Dowód: umowa najmu k. 4 Pozwana ustnie informowała (...) o wyprowadzeniu się tak córki jak i syna – co nie znalazło odzwierciedlenia w dokumentacji wynajmującego. Pozwany B.

P. nie mieszka w spornym lokalu od 01.11.2008r. Dowód: oświadczenie pozwanej umowa najmu lokalu k. 36 Za sporny lokal naliczone są (za sporny okres tj. od 12.2011r. do 08.2012r) należności czynszowe w niespornej wysokości oraz ryczałtowe naliczenia za wodę i wywóz nieczystości – zależne od ilości zamieszkujących osób, oraz ryczałt za energię elektryczną. Naliczenie za zimną wody wynosi 890,56zł, a za wywóz nieczystości 177,60zł za cały sporny okres liczone za cztery osoby. Dowód: zestawienie naliczeń k. 33 X X X W istocie niesporne w niniejszym postępowaniu jest, że pozwany K.

P. zawarł ze stroną powodową umowę najmu lokalu mieszkalnego – podlegającego przepisom ustawy o ochronie praw lokatorów. Niesporne też jest, że mieszka w nim żona I. P. oraz, że w związku z korzystaniem z tego lokalu powstały zaległości w zakresie należności tak z tytułu czynszu najmu, jak też opłat dodatkowych. Zgodnie zaś z art. 659 § kc najemca obowiązany jest płacić umówiony czynsz – który z kolei (zgodnie z art. 8 ustawy o ochronie paw lokatorów) określa organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego do którego lokal należy.

W tym też zakresie pozwana okoliczności faktycznych naprowadzonych w pozwie nie kwestionowała, a co za tym idzie nie wymagają one dalszego omówienia – i należało przyjąć, że zadłużenie czynszowe za sporny okres wynosi kwotę określoną w zestawieniu wynajmującego, doliczając do tego zryczałtowaną należność z tytułu kosztów energii elektrycznej. Zatem rozważenia wymagała kwestia, czy wszyscy pozwani odpowiadają za tę należności oraz czy odpowiadają oni za należności uboczne (woda, wywóz śmieci) w wysokości naliczonej przez powódkę.

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 688 1 §1 kc za zapłatę czynszu i innych należności opłat odpowiada najemca oraz stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie (przy uwzględnieniu, że małżonkowie są najemcami lokalu wspólnie – zgodnie z art. 680 1kc). Zatem w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, czy pozwany B. P. mieszkał w spornym lokalu w okresie objętym żądaniem pozwu – gdyż od tego ustalenia zależy sama zasada jego odpowiedzialności za należności dochodzone pozwem. W tym zaś zakresie uznać należało, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności tego pozwanego.

Wynika to bowiem nie tylko z twierdzeń pozwanej I. P., ale też z umowy najmu za inny lokal jaką odrębnie zawarł B. P., z datą wcześniejszą niż początkowy okres objęty żądaniem pozwu. Te okoliczności pozwalają zaś na ustalenie, że w spornym okresie lokalu należącego do powódki nie zajmował. Dodatkowo potwierdzają to też pisma I. P. kierowane do (...), gdzie wnosi „o zniesienie opłat„ najpierw za M. P., a później także drugiego z dzieci – ze wskazaniem, że mieszkają obecnie tylko z K. P. (k. 36). Te okoliczności powodują, że w stosunku do pozwanego B.

P. nie było podstawy pozwalającej na uznanie go za osobę co do której żądanie pozwu może być uznane za uzasadnione – co skutkowało oddalenie powództwa wobec niego (punkt II wyroku). Konsekwencją powyższego ustalenia było przyjęcie, że zarzuty pozwanej, iż naliczenia za wodę i wywóz nieczystości dokonane przez powódkę były zawyżone. Przy czym nie była kwestionowana sama zasada (podstawa) naliczenia, a jedynie objęcie tymi naliczeniami 4 osób. Wprawdzie ta okoliczność wprost z zestawienia nie wynika, ale też w świetle oświadczeń powódki i w nawiązaniu do treści umowy najmu – można było przyjąć, że naliczono należność w odniesieniu do ilości osób określonych w pierwotnej umowie.

W tym zresztą zakresie strona pozwana obligowana do oświadczenia się co do zarzutów powódki nie przedstawiła swego stanowiska - co uzasadnia przyjęcie, że fakt ten nie został zaprzeczony – co w świetle art. 230kpc pozwalało na poczynienie stosownego ustalenia. Skoro zaś tak, to należy wskazać, że naliczenie składników zależnych od ilości osób mieszkających w lokalu powinno być dokonane w odniesieniu tylko do K. i I. P.. Zatem należności na rzecz strony powodowej zostały pomniejszone o połowę (z czterech na dwie osoby) w zakresie naliczeń zimnej wody oraz wywozu nieczystości – co dało (łącznie z czynszem) należność określoną w punkcie I sentencji.

O należnych odsetkach orzeczono na podstawie art. 481kc przy przyjęciu niezaprzeczonego przez pozwaną okresu w jakim pozostawała w zwłoce z zapłatą należności. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 kpc przy przyjęciu, że oddalenie powództwa wobec pozwanych K. i I. P. dotyczyło jedynie nieznacznej część żądania, a co do zasady – co dotyczyło też kwot zapłaconych w toku procesu i co do których postępowanie umorzono. Zatem należało przyjąć, że powódce należny jest zwrot całości poniesionych przez nią kosztów – na które składa się opłata uiszczona od pozwu.

Z/ 1. odpis post. z uzasad. dor. powódce 29.04.2013r.