Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 179/13 AI generated

Appeal dismissed; citing both Art. 85 and 91 par. 2 kk for combined punishment is not a legal error.

Case Number VI Ka 179/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the Prosecutor's appeal regarding the legal basis for the combined sentence. The Prosecutor argued that only Article 91 par. 2 kk should be cited, claiming the inclusion of Article 85 kk was erroneous. The court rejected this, noting that Supreme Court and appellate precedents confirm that citing both provisions is permissible and does not constitute a material legal error affecting the verdict.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 kk; Art. 91 par. 2 kk: Citing both provisions as the legal basis for a combined sentence is not a material error, as the former defines the conditions while the latter executes the combination.

Keywords

AI generated
combined punishment legal basis citation continuous offenses prosecutor appeal material legal error

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 kk
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o wyeliminowanie w pkt III wyroku z podstawy prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznej przepisu art. 85 kk i utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.
Art. 91 par. 2 kk
1 kk i art. 91 par. 2 kk połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, IV.
Art. 69 par. 1 and 2 kk
Art. 70 par. 2 kk
z art. 70 par. 2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, V.
Art. 72 par. 2 kk
na mocy art. 72 par. 2 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości w kwocie 500 zł na rzecz B.
Art. 427 par. 2 kpk
Na podstawie art. 427 par.
Art. 438 pkt 1 kpk

Cited Case Law

AI generated
II AKa 157/12
Appeal court increased sentence to 11 years for sexual offenses due to strict factual connection and preventive needs.
VKK 215/08
w sprawie VKK 215/08, że – co prawda – łączenie kar orzeczonych za ciąg przestępstw oraz za inne przestępstwo następuje w oparciu o art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 179/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska Sędziowie: SO Elżbieta Kosecka - Sobczak SO Irena Śmietana (spr.) Protokolant sekr.sądowy Kamila Kuniewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Barbary Marszyckiej po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013r., sprawy D. W. oskarżonego z art. 279 § 1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Elblągu od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt VIII K 84/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację Prokuratora Rejonowego w Elblągu za oczywiście bezzasadną, II. kosztami procesu za II instancję obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka. 179/13

UZASADNIENIE

D. W. został oskarżony o to, że: I. w okresie od 5 stycznia 2013r. do 6 stycznia 2013r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki V. (...) o numerze rej. (...), po uprzednim wywierceniu otworu w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości 40 litrów oleju napędowego, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 500 zł na szkodę B. B., tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk, II. w okresie od 20 grudnia 2012r. do 21 grudnia 2012r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki S. (...) o numerze rej. (...) po uprzednim wywierceniu dwóch otworów w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 30 litrów, w wyniku czego powstały straty w kwocie 368 zł na szkodę S. W., tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk, III. w okresie od 25 grudnia 2012r. do 2 stycznia 2013r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki D. (...) o numerze rej. (...), po uprzednim wywierceniu otworu w dolnej części tego zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 13 litrów benzyny, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 172zł na szkodę J.

U., tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk, IV. w okresie od 30 grudnia 2012r. do 31 grudnia 2012r. w miejscowości G. przy ul. (...) na terenie niestrzeżonego parkingu osiedlowego dokonał włamania do wnętrza zbiornika z paliwem w samochodzie osobowym marki F. (...) o numerze rej. (...), po uprzednim mechanicznym przecięciu plastikowego przewodu mającego zastosowanie do wlewania paliwa, począwszy od korka wlewu paliwa do zbiornika, skąd następnie zabrał w celu przywłaszczenia paliwo płynne w ilości nie mniejszej niż 10 litrów benzyny, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 96 zł na szkodę K.

Ż., tj. o czym z art. 279 par. 1 kk, V. w dniu 27 kwietnia 2012r. w miejscowości Ż. na terenie posesji przy ul. (...) poprzez wyrwanie korka wlewu paliwa zamykanego na klucz dokona włamania do zbiornika z paliwem w pojeździe marki I. o numerze rej. (...), skąd następnie dokonał zaboru paliwa płynnego w postaci 300 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 1800 zł na szkodę Z. Z., tj. o czyn z art. 279 par. 1 kk, VI. w okresie od 29 sierpnia 2012r. do 30 sierpnia 2012r. w miejscowości K. na terenie znajdującego się tam odwiertu ujęcia wody, dokonał włamania do zbiornika z paliwem samochodu dostawczego marki V. (...) o numerze rej. (...), po uprzednim wyłamaniu zamka patentowego zabezpieczającego korek wlewu paliwa, skąd następnie dokonał zaboru paliwa płynnego w postaci 50 litrów oleju napędowego o łącznej wartości 400 zł na szkodę Zakładu (...) z siedzibą w B. reprezentowanego przez F.

O., tj. o czyn z art. 279n par. 2 kk, VII. w okresie od 27 września 2012r. do 28 września 2012r. w miejscowości (...) gmina G. z terenu ogrodzonej i niedozorowanej posesji dokonał kradzieży 400 litrów paliwa płynnego w postaci oleju napędowego, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 22280 zł na szkodę Z. G., tj. o czyn z art. 279 pr. 1 kk. Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 12 marca 2013r. w sprawie VIII K. 84/13 uznał oskarżonego D. W.: I. za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia w pkt I – IV ustalając, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw kwalifikowanych z art. 279 par. 1 kk i za to na mocy art. 279 par. 1 kk w zw. z art. 91 par. 1 kk skaza go na karę 1 roku pozbawienia wolności, II. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VII, czyn ten zakwalifikował z art. 278 par. 1 kk i za to na mocy art. 278 par. 1 kk skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, III. na mocy art. 85 kk, art. 86 par. 1 kk i art. 91 par. 2 kk połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, IV. na mocy art. 69 par. 1 i 2 kk w zw. z art. 70 par. 2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, V. na mocy art. 72 par. 2 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości w kwocie 500 zł na rzecz B.

B., w kwocie 368 zł na rzecz S. W., w kwocie 172 zł na rzecz J. U., w kwocie 96 zł na rzecz K. Ż., w kwocie 2280 zł na rzecz Z. G. – w terminie 3 lat od uprawomocnienia się wyroku. Apelację od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Elblągu, zaskarżając go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 427 par. 2 i 438 pkt 1 kpk wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 85 kk poprzez niezasadne jego zastosowanie przy orzekaniu o karze łącznej obejmującej ciąg przestępstw z pkt I – VI i czyn z pkt VII, podczas gdy prawidłową podstawą prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej winien stanowić w tym przypadku jedynie przepis art. 91 par. 2 kk.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o wyeliminowanie w pkt III wyroku z podstawy prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznej przepisu art. 85 kk i utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja Prokuratora Rejonowego w Elblągu jako oczywiście bezzasadna na uwzględnienie zasługiwać nie mogła. Nie można bowiem podzielić stanowiska skarżącego, iż w omawianej sprawie podstawą prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej winien być jedynie przepis 91 par. 2 kk. Z treści uzasadnienia wywiedzionego środka odwoławczego wynika, iż skarżący oparł się jedynie na wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lipca 2002r. Tymczasem zauważyć należy, iż orzecznictwo w przedmiotowym zakresie nie jest tak jednolite i kategoryczne.

Przykładowo przytoczyć można wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 września 2012r. w sprawie II AKa. 157/12, w którym wskazano, że „art. 91 par. 2 kk odwołuje się wprost do art. 85 kk i warunkiem zastosowania tego pierwszego jest wystąpienie wszystkich przesłanek określonych w tym drugim. Tym samym wskazanie w podstawie prawnej kary łącznej art. 91 par. 2 kk stanowi stwierdzenie istnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 85 kk. Stąd też można uznać, że powoływanie przy rozstrzygnięciu o karze łącznej art. 85 kk obok art. 91 par. 2 kk jest zbędne.

Nie jest jednakże żadnym błędem wskazywanie w podstawie prawnej kary łącznej obu tych przepisów”. Podobne stanowisko prezentuje Sąd Najwyższy wskazując w wyroku z dnia 1 października 2008r. w sprawie VKK 215/08, że – co prawda – łączenie kar orzeczonych za ciąg przestępstw oraz za inne przestępstwo następuje w oparciu o art. 91 par. 2 kk, a nie na podstawie art. 85 kk, jednakże przywołanie w podstawie prawnej art. 85 i 86 kk, zamiast art. 91 par. 2 kk nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które w istotny sposób mogło wpłynąć na samą treść orzeczenia.

Z tych względów Sąd Okręgowy w pełni aprobując przytoczone powyżej orzeczenia, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację Prokuratora Rejonowego za oczywiście bezzasadną, tym bardziej, że skarżący w ogóle nie uzasadnił swego stanowiska.