Legislator Case Law & Legislation
I C 61/13 AI generated

Court dismisses public transport fare evasion claim due to statute of limitations expiration. Defendant argues lack of funds and illness, but court rules debt was not time-barred.

Case Number I C 61/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the defendant's claim regarding the statute of limitations and lack of funds, ordering payment of the fare evasion debt. The defendant argued the claim was time-barred and requested a suspension of proceedings due to financial hardship and cancer treatment. The court found the debt was not time-barred because the limitation period began only after the defendant failed to pay within three months of the payment summons.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe; Art. 77 ust. 1 i ust. 3 pkt 4; Rośczenia z tytułu przewozu bezbiletowego przedawniają się z upływem roku, lecz termin biegnie od dnia, w którym zapłata powinna była nastąpić po bezskutecznym wezwaniu.

Keywords

AI generated
statute of limitations public transport fare evasion payment summons suspension of proceedings public order court costs

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe
art. 33a ust. 3 Prawa przewozowego
art. 75 ust. 1 Prawa przewozowego
Zatem doręczenie takie uznać należało za wywierające skutki przewidziane w art. 75 ust 1 cytowanej ustawy.
art. 75 ust. 2 Prawa przewozowego
Zatem doręczenie takie uznać należało za wywierające skutki przewidziane w art. 75 ust 1 cytowanej ustawy.
art. 77 ust. 1 Prawa przewozowego
Tym samym do rozważenia powstała kwestia podniesionego zarzutu przedawnienia – co do której to kwestii przepisem szczególnym jest art. 77 powołanej ustawy w ustępie pierwszym tego przepisu przewidziane jest zaś, że roszczenia (…) przedawniają się z upływem roku.
art. 481 k.c.
O należnych odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 kc, przy czym skorygować należało początkowy termin ich wymagalności.
art. 5 k.c.
Równocześnie należy wskazać, że żądanie oddalenia powództwa z uwagi na chorobę i brak bieżących dochodów (co należy rozpatrywać w kontekście art. 5 kc) nie mogło być uznane za zasadne.
art. 98 k.p.c.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc zaś na zasądzone należności składa się opłata od pozwu oraz wynagrodzenie pełnomocnika (i opłata stała) w minimalnej stawce przewidzianej w § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
§ 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
98 kpc zaś na zasądzone należności składa się opłata od pozwu oraz wynagrodzenie pełnomocnika (i opłata stała) w minimalnej stawce przewidzianej w § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 61/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 9 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Ryszard Jaworski Protokolant Katarzyna Czerniawska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013r. w Oleśnicy sprawy przy udziale stron: powód Gmina W. z siedzibą we W. pozwany A. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej A. K. na rzecz strony powodowej kwotę 122,40zł (sto dwadzieścia dwa 40/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13.09.2011r; II. dalej idące powództwo oddala; III. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 107,00zł tytułem kosztów procesu. Z. - kal. 21 dni 9 kwietnia 2013r. I C 61/13

UZASADNIENIE

Strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanej 122,40zł tytułem należności za przejazd bezbiletowy środkiem komunikacji miejskiej. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwana podniosła zarzut przedawnienia i braku wezwania do zapłaty. Po przekazaniu sprawy do postępowania zwykłego pozwana podtrzymała zarzut przedawnienia roszczenia, a nadto wniosła o rozważenie jej sytuacji osobistej sprowadzającej się do braku środków finansowych i wdrożonego procesu leczenia zmiany nowotworowej wymagającej leczenia operacyjnego.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny: W istocie niesporne między stronami (k.41) jest, że w dniu 08.07.2011r. podczas kontroli pasażerów stwierdzono, że pozwana odbywa przejazd środkiem komunikacji publicznej bez wykupionego biletu. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej z 15.05.88r. w razie stwierdzenia jazdy bezbiletowej pasażer zobowiązany jest do uiszczenia należności przewozowej i opłaty dodatkowej w łącznej kwocie 122,40zł. Nadto ustalono, że strona powodowa wezwała pozwaną – przesądowym wezwaniem do zapłaty – należności za przejazd bezbiletowy, które to wezwanie zostało doręczone na adres pozwanej 06.09.2011r.

Dowód: wezwanie pierwotne k. 22 wezwanie przesądowe k. 25 X X X W istocie w niniejszej sprawie kwestia przejazdu bez ważnego biletu i kwestia należnych z tego tytułu opłat była poza sporem, a zatem rozważenia wymagała tylko kwestia postawy prawnej dochodzonego roszczenia i termin przedawnienia roszczenia powódki. W tym zakresie należy stwierdzić, że kwestie prawne w zakresie przewozu osób przez podmioty świadczące usługi w zakresie transportu normuje ustawa z 15.11.84r. – prawo przewozowe. W art. 33a ust. 3 tej ustawy przewidziane zaś jest uprawnienie przewoźnika do pobrania należności z przewóz i opłaty dodatkowej, albo też uprawnienie do wezwania do zapłaty tych należności.

Wezwanie takie, wobec nieuiszczenia należności, zostało wystawione i wysłane na adres pozwanej podany podczas kontroli – oraz zostało odebrane i podpisane przez domownika zamieszkałego pod tym adresem. Zatem doręczenie takie uznać należało za wywierające skutki przewidziane w art. 75 ust 1 cytowanej ustawy. Powołany przepis przewiduje zaś, że przewoźnikowi przysługuje prawo do dochodzenia roszczeń w postępowaniu sądowym, po bezskutecznym wezwaniu zobowiązanego do zapłaty. Tym samym do rozważenia powstała kwestia podniesionego zarzutu przedawnienia – co do której to kwestii przepisem szczególnym jest art. 77 powołanej ustawy w ustępie pierwszym tego przepisu przewidziane jest zaś, że roszczenia (…) przedawniają się z upływem roku.

Jednak ustęp 3 pkt 4 tego przepisu przewiduje, że termin tego przedawnienia biegnie „od dnia w którym zapłata powinna była nastąpić”. Zgodnie zaś z art. 75 ust. 2 ustawy wezwanie do zapłaty uznaje się za bezskuteczne jeżeli dłużnik nie zapłacił dochodzonych należności w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania do zapłaty. Skoro zatem w dacie kontroli (08.06.11) pozwana otrzymała wezwanie (- k. 22 akt) niezależnie od wezwania przesądowego, to pozwana miała termin 3 miesięcy do uiszczenia należności. Zatem początek biegu terminu przedawnienia rozpoczynał bieg 08.09.11r. i upłynął 08.09.12r.

Tymczasem pozew złożony został 05.07.12r. co powoduje, że na ten dzień roszczenie powódki nie było przedawnione, a tym samym żądanie uznać należało za zasadne. O należnych odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 kc, przy czym skorygować należało początkowy termin ich wymagalności. Termin określony w pozwie był bowiem wcześniejszy od określonego w żądaniu zapłaty (k.25), a tam określono go na 7 dni od otrzymania wezwania (czyli 06.09.11). Równocześnie należy wskazać, że żądanie oddalenia powództwa z uwagi na chorobę i brak bieżących dochodów (co należy rozpatrywać w kontekście art. 5 kc) nie mogło być uznane za zasadne.

Po pierwsze bowiem kwota należności jest stosunkowo nieznaczna, a po wtóre co do młodego człowieka nie można zakładać niewypłacalności ciągnącej się w nieskończoność. Nawet zaś gdyby tak, to nie pozbawia to wierzyciela możliwości żądania zapłaty. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc zaś na zasądzone należności składa się opłata od pozwu oraz wynagrodzenie pełnomocnika (i opłata stała) w minimalnej stawce przewidzianej w § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Z/ 1. odpis wyroku wraz z uzasad. dor. pozwanej 17.04.2013r.