Civil appeal dismissed due to lack of standing; regional court lacked jurisdiction over unfair competition case.
Legislator summary
AI generatedThe regional court dismissed the appeal because it lacked jurisdiction over a dispute regarding unfair competition. The plaintiffs argued that the defendant's sale of mislabeled fertilizer deprived them of market access and income. The court ruled that such matters fall exclusively under the jurisdiction of district courts, rendering the regional court's decision void.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 pkt 4 ust. 3 k.p.c.; Art. 379 pkt 6 k.p.c.; Art. 386 § 2 k.p.c.: Matters concerning the prevention and combating of unfair competition fall within the exclusive jurisdiction of district courts; a decision by a regional court on such matters is void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 1136/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Ciechanowicz (spr.) Sędziowie: SSO Sławomir Krajewski SSR del. Anna Winnicka-Kaliszewska Protokolant: sekr. sądowy Małgorzata Idzikowska-Chrząszczewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 roku w S. sprawy z powództwa M. Z. i Z. Z. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o zapłatę i nakazanie na skutek apelacji wniesionej przez powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I C 193/11 uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie przed Sądem Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim w całości i przekazuje temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach instancji odwoławczej.
Uzasadnienie wyroku z dnia 26 marca 2013 r.: Powodowie M. Z. i Z. Z. będący producentami nawozu określonego jako (...) wnieśli o solidarne zasądzenie od pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. odszkodowania w wysokości 8000 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia złożenia pozwu, tytułem pozbawienia ich przez pozwanego rynku zbytu i dochodu, poprzez wprowadzenie do sieci sklepów (...), wbrew sądowemu zakazowi wynikającemu z wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 5 marca 2008 r. wydanego w sprawie I Ca 287/06, produktu oznaczonego bezpodstawnie nazwą (...)W ocenie powodów w odróżnieniu od ich produktów, produkt pozwanego nie jest (...).
Pismem z dnia 06 marca 2012 r. powodowie dodatkowo zażądali, aby nakazać pozwanej wycofanie z (...) handlowej (...) nawozów organiczno-mineralnych oznaczonych nazwą (...) produkcji pozwanej spółki. Pozwana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. wniosła o oddalenie powództwa w całości, podając, iż argument powodów, jakoby od kilku lat współpracowali z siecią (...) sp. z o. o., nie ma znaczenia dla dochodzonego roszczenia, gdyż powodowie funkcjonują na wolnym rynku, gdzie istnieje konkurencja. Faktyczną przyczyną zerwania współpracy między powodami a siecią(...) była chęć powodów zmonopolizowania rynku.
Pozwana wskazała, ze powodowie po wyniszczeniu konkurencji (innych producentów (...)) postanowili podnieść cenę „(...)” o 100%, czego sieć (...) nie zaakceptowała i zwróciła się z ofertą współpracy do pozwanej. Fakt zakończenia współpracy z siecią sklepów (...) sp. z o. o., świadczy również o wątpliwej jakości produkowanych przez nich nawozów. Według pozwanej twierdzenia powodów, że ich produkty są nawozami naturalnymi jest prawnie nieuzasadnione, a powodowie wprowadzają do obrotu produkty, które zawierają szereg nieprawdziwych oznaczeń.
Ich produkty, nie tylko nie są „(...)” i nie są naturalnymi produktami hodowli dżdżownic, ale nie są produktami hodowli dżdżownic w ogóle, a przede wszystkim nie są w ogóle nawozami, gdyż nie posiadają parametrów właściwych dla nawozów. Zdaniem pozwanej powodowie jako producenci produktów oznaczanych nazwą „(...)” działają na szkodę rynku i indywidualnego konsumenta, prowadząc nieuczciwą konkurencję - czym szkodzą bezpośrednio pozwanemu i naruszają interes swoich klientów - wprowadzają odbiorców ich towarów w błąd, co do właściwości i cech rodzajowych, oferowanych produktów, posługując się nieprawdziwymi oznaczeniami towaru oraz wprowadzają do obrotu „(...)” nielegalnie.
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim wydanym w sprawie o sygn. akt I C 193/11 oddalił powództwo o zapłatę i nakazania oraz obciążył powodów kosztami postępowania poniesionymi przez pozwaną. Sąd I instancji poczynił m.in. następujące ustalenia: Powodowie M. Z. i Z. Z. prowadzą hodowlę dżdżownic w działach specjalnych produkcji rolnej pod marką (...) Przedsiębiorstwo (...) firmą (...) spółka cywilna i jako rolnicy pozyskują z prowadzonej hodowli nawóz od dżdżownic nazwany przez siebie (...).
Obydwa przedsiębiorstwa powodów są prowadzone w celu zarobkowym, gdzie marża od sprzedaży (...) stanowi dochód powodów. W obydwu przedsiębiorstwach marża jest ustawiona na poziomie 1 złotówki od litra sprzedanego (...). Przez okres minionych kliku lat powodowie współpracowali z (...) handlową (...) posiadającą ponad (...) punktów handlowych na terenie Polski, sprzedając (...) pochodzący z działalności powodów oferowany w butelkach plastikowych i oznaczony nazwą (...). Powodowie produkt swój określają na etykiecie jako (...) w pełni naturalny uniwersalny.
Wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu wydanym w sprawie o sygn. akt I Ca 287/06 z powództwa M. Z. i Z. Z. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 21 lipca 2005 r. (I C 109/05) w ten sposób, iż zakazał (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. używania nazwy rodzajowej (...) w nazwach, prowadzanych do obrotu nawozów organiczno-mineralnych: (...), (...) nawóz uniwersalny, (...)nawóz do roślin zielonych, (...)nawóz do roślin kwitnących. Pracownicy (...) handlowej (...) poinformowali w 2011 r. telefonicznie powodów, że sieć nie będzie w kolejnym roku od powodów kupować nawozu o nazwie (...), bo otrzymali ofertę tańszego nawozu od pozwanej spółki.
Oferta jaką złożyli powodowie była o 40 % droższa w porównaniu z ofertą z poprzedniego roku. W sklepach sieci (...) pojawił się produkowany przez pozwanego, produkt o nazwie „(...) nawóz uniwersalny”. Na jego butelce widnieje informacja, iż jest to płynny nawóz organiczno-mineralny, przeznaczony do nawożenia wszelkich roślin w domu, na balkonie i tarasie. Powodowie po zaprzestaniu współpracy z siecią (...) i podniesieniu ceny nie zanotowali spadku swojej sprzedaży na rynku ogółem. Pomiędzy powodami a pozwanym od wielu lat toczy się walka handlowa o rynek zbytu w związku z którą kierowane są przez Z.
Z. o M. Z. zawiadomienia do organów sprawujących nadzór, między innymi (...) i w związku z tym prowadzone liczne postępowania administracyjne. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi (I ACa) w sprawie z powództwa M. Z. i Z. Z. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o wycofanie z obrotu i odszkodowanie oraz z powództwa wzajemnego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. przeciwko M. Z. i Z. Z. o zakazanie wprowadzania do obrotu i odszkodowanie na skutek apelacji powodów od wyroku częściowego Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 12 sierpnia 2010 r. (I C 147/08) uchylił zaskarżony wyrok do ponownego rozpoznania.
Z inicjatywy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. doszło do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu (I Ca 287/06). Skargę o wznowienie postępowania odrzucono. Postanowienie w tym przedmiocie jest prawomocne. Oceniając tak ustalony stan faktyczny Sąd I instancji wyraził przekonanie, iż powodowie swoje roszczenia wywodzili z treści art. 415 k.c., lecz nie wykazali istnienia przesłanek odpowiedzialności pozwanej. Sąd I instancji stwierdził, iż produkt powodów należy kwalifikować jako nawóz organiczny, natomiast produkt pozwanej spółki jest nawozem organiczno - mineralnym.
Różnica pomiędzy tymi dwoma produktami jest, w ocenie Sądu I instancji, oczywista, a powodowie nie wykazali, aby konkretny produkt jaki pozwany sprzedał sieci (...) w istocie w świetle wskazań aktualnej wiedzy nie mógł być określany mianem (...). Okoliczność, iż przed kilku laty sądownie zakazano pozwanemu używania nazwy (...) w oferowanych przezeń produktach nie przesądza o tym, iż sprzedaż nawozu do sieci (...) stanowi w realiach niniejszej sprawy czyn niedozwolony. Powodowie nie wykazali, iż produkty, których dotyczył wskazywany przez nich wyrok zakazujący używania nazwy „(...)” są tożsame z tymi jakie zostały zaoferowane do sieci (...).
Dodatkowo Sąd I instancji wskazał, iż powodowie nie wykazali wysokości szkody, gdyż nawet sam powód M. Z. w czasie przesłuchania w charakterze strony przyznał, iż powodowie nie odnotowali spadku sprzedaży swych produktów ogółem nawet po podniesieniu ceny. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 21 czerwca 2012 r. wnieśli powodowie żądając uchylenia tego orzeczenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, albo uwzględnienia powództwa. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 316, 365, 25, 213, 229 i 230 k.p.c. oraz odmowę ochrony prawa własności powodów.
W uzasadnieniu apelacji powodowie zaznaczyli, iż prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 5 marca 2008 r. wydany w sprawie o sygn. akt I Ca 287/06 jest wiążący nie tylko dla stron, czy sądu który go wydał, lecz również dla innych sądów i organów państwowych. Gdy tymczasem, pozwana spółka łamiąc ustanowiony tam zakaz wprowadziła do (...) handlowej (...) nawozy organiczno - mineralne oznaczone słowem B. w nazwie, o niższej cenie od oferowanej przez powodów, co skutkowało zerwaniem współpracy z powodami i utraceniem korzyści wynikającej z tej współpracy.
Powodowie wskazali, iż Sąd i instancji nie rozpoznał ich żądań dotyczących zakazania pozwanej wprowadzania do sieci (...) nawozu organiczno - minerlanego oznaczonego słowem B.. Pozwany wniósł o oddalenia apelacji i obciążenia powodów kosztami postępowania, podnosząc, iż powodowie nie wykazali istnienia przesłanek odpowiedzialnosći odszkodowawczej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez powodów M. Z. i Z. Z. była zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli wskazanie w jej treści. Analiza żądań i twierdzeń powodów dotyczących podstaw faktycznych powództwa wprost wskazuje na to, iż roszczenia o zapłatę i nakazanie pozwanej wycofania z (...) handlowej (...) nawozów organiczno-mineralnych oznaczonych nazwą (...) produkcji pozwanej spółki, dotyczą spraw z zakresu zapobiegania i zwalczania nieuczciwej konkurencji. Bezsporne było to, iż strony prowadzą działalność zarobkową polegającą na wytwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu nawozów oraz to, że wytwarzanymi przez siebie produktami konkurują na rynku.
Bezsporne było i to, iż strony są w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej przedsiębiorcami. Uzasadnienie żądań opisanych w pozwie sprowadza się do stwierdzenia, iż zachowania pozwanej polegające na wprowadzenie na rynek, a konkretnie do sklepów (...) produktu o nazwie B., który „faktycznie nie był (...), lecz wyciągiem z kompostu wzbogaconym o składniki mineralne”, w odróżnieniu od produktu powodów, który był nawozem naturalnym - (...), pozbawiło powodów rynku i części dochodów. Co do powyższych kwestii ustalenia poczynione przez Sąd I instancji pozostają w zgodności z twierdzeniami procesowymi stron.
Prawidłowo ustalone fakty nie zostały jednak w sposób właściwy ocenione i zakwalifikowane przez Sąd I instancji, który błędnie uznał, że jest właściwy do rozpoznania sprawy. Gdy tymczasem z treści art. 17 pkt 4 3 k.p.c. wynika, iż sprawy dotyczące zapobiegania i zwalczania nieuczciwej konkurencji należą do wyłącznej właściwości sądów okręgowych. Dostrzeżone uchybienie skutkowało nieważnością postępowania opisaną w treści art. 379 pkt 6 k.p.c. - sąd rejonowy orzekł w sprawie, w której sąd okręgowy był właściwy.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 6 k.p.c. uchylono zaskarżony wyrok, zniesiono postępowanie przed Sądem Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim w całości i przekazano temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania, pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy ograniczy swoje czynności do przekaże sprawę sądowi właściwemu stosownie do treści art. 17 pkt 4 3 k.p.c.