Appeal court dismissed plaintiff's claim of procedural delay, granting fee waiver but rejecting delay argument.

Sygn. akt I S 26/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2013 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Piotr Rusin SSA Barbara Górzanowska SSA Jerzy Bess po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się pod sygnaturą I C 899/12 przed Sądem Okręgowym w Tarnowie postanawia: I. zwolnić skarżącego od opłaty od skargi II. oddalić wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu III. oddalić skargę. Sygn. akt I S 26/13

UZASADNIENIE

Powód J. J. złożył dnia 11 stycznia 2013 r. skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie I C 899/12 toczącej się przed Sądem Okręgowym w Tarnowie i zasądzenie na jego rzecz kwoty 20 000 zł, a ponadto o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że w lipcu 2012 r. złożył pozew. Sąd I instancji zwolnił powoda od kosztów sądowych i doręczył odpis pozwu pozwanemu, a następnie wydał decyzję o zwrocie pozwu w dniu 2 stycznia 2013 r., którą powód zaskarżył.

W jego ocenie zaszła nieuzasadniona zwłoka w okresie od 15 września 2012 r. do dnia 11 stycznia 2013 r. poprzez opieszałe rozpoznanie pozwu dokonanie w/w czynności procesowych aż do wyznaczenia rozprawy. Sąd I instancji, w ocenie skarżącego, poprzez nieudolność procesową naraził ekonomię sądu na straty oraz prawo do rozsądnego w czasie rozpoznania sprawy, a także doprowadził do poniesienia przez skarżącego strat finansowych i zdrowotnych. Odpowiedź na skargę złożył Prezes Sądu Okręgowego w Tarnowie, domagając się jej oddalenia i obciążenia skarżącego kosztami postępowania.

W treści pisma przedstawił przebieg postępowania, wskazując, że nie doszło do przewlekłości postępowania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności trzeba się odnieść do wniosków skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sytuacja życiowa powoda przedstawiona w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania uzasadnia zwolnienie go od opłaty od skargi. W pozostałym zakresie, tj. co do innych kosztów, Sąd Apelacyjny orzekając w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania nie jest właściwy do rozpoznania tego wniosku. Zgodnie z art. 117 § 5 k.p.c. ustanowienie pełnomocnika następuje jeśli sąd uzna jego udział w sprawie za potrzebny.

W ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma potrzeby udziału pełnomocnika w niniejszym postępowaniu dotyczącym przewlekłości postępowania. Skarżący sformułował już treść skargi, a Sąd Apelacyjny z urzędu jest obowiązany do zbadania akt sprawy i oceny, czy doszło do przewlekłości w rozumieniu ustawy. W takiej sytuacji działanie pełnomocnika sprowadzić by się musiało do powielenia zarzutów skargi. Mając to na względzie, Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie II postanowienia. Stosownie do treści art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki postępowanie jest przewlekłe jeśli trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (ust. 1).

Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (ust. 2).

Pozew wpłynął do Sądu Okręgowego w Tarnowie dnia 11 października 2012 r. Dnia 14 listopada 2012 r. wydano zarządzenie o wyłączeniu do osobnego rozpoznania sprawy przeciwko jednej z pozwanych oraz wezwano powoda do usunięcia braków pozwu i wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzenie ekspediowano dnia 22 listopada 2012 r. Dnia 3 grudnia 2012 r. wpłynęła do Sądu Okręgowego odpowiedź powoda, a dnia 2 stycznia 2012 r. Przewodniczący zwrócił pozew. Zarządzenie ekspediowano 2 dni później. Następnie wpłynęło zażalenie i skarga na przewlekłość postępowania.

Jak wynika z powyższego zestawienia czynności podejmowanych przez Sąd Okręgowy w Krakowie we wskazanym przez skarżącego okresie, były one celowe dla rzetelnego rozpoznania sprawy i podejmowane w stosownym czasie. Najdłuższy okres wykonania czynności nastąpił między dniem złożenia pozwu, a wydaniem pierwszych zarządzeń (miesiąc i 2 dni). Jednakże odstęp kilku tygodni nie jest jeszcze wystarczający dla stwierdzenia przewlekłości postępowania. Jak podkreśla się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie dochodzi do przewlekłości postępowania, jeżeli orzeczenia wydawane w tym postępowaniu w załatwieniu wniosków i pism procesowych strony, zapadają w okresie nie dłuższym niż miesiąc lub nieznacznie przekraczają ten termin (postanowienie z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt III SPP 98/05, OSNP 2005/24/402; postanowienie z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt III SPP 40/07, Lex nr 861707).

Natomiast merytoryczna ocena wydanego zarządzenia o zwrocie pozwu nie jest przedmiotem badania w postępowaniu ze skargi. Podkreślić także należy, iż znaczna część zarzutów pozwanego przedstawia inne czynności, niż faktycznie podjęte przez Sąd. W szczególności pozew złożono w październiku, a nie w lipcu, powód nie został zwolniony od kosztów sądowych, nie wyznaczono rozprawy, nie doręczono odpisu pozwu stronom pozwanym. Wobec powyższego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy.