Appeal dismissed; defendant's financial hardship does not exempt her from losing costs in a Paulian action.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the first-instance judgment ordering her to pay the plaintiff's legal costs. The defendant argued that her severe financial situation justified an exemption from costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure. The court rejected this, ruling that financial hardship alone is insufficient to override the general rule that the losing party bears costs, especially in a Paulian action where the plaintiff successfully sought to invalidate a gift.
Legislator headnote
AI generatedArt. 101 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 98 k.p.c. - A party's financial inability to pay costs does not constitute a special justification for exempting them from liability under Article 102 of the Code of Civil Procedure when they lose a Paulian action.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 900/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Adam Jewgraf (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Ewa Głowacka Sławomir Jurkowicz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...)w Luksemburgu przeciwko: D. Ł. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach procesu zawartego w wyroku zaocznego Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt I C 78/13 p o s t a n a w i a:
1. oddalić zażalenie;
2. zasądzić od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem zawartym w wyroku zaocznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 8 marca 2013 r. (pkt II wyroku) uwzględniającym w całości powództwo pauliańskie strony powodowej, zasądzona została od pozwanej na rzecz strony powodowej kwota 20.041 zł tytułem zwrotu kosztów procesu i postępowania zabezpieczającego. W złożonym zażaleniu od powyższego postanowienia pozwana wniosła o jego zmianę przez odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania na rzecz strony powodowej oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotów postępowania zażaleniowego. W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa domagała się jego oddalenia i zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W pierwszym rzędzie – w ślad za stanowiskiem wyrażonym przez stronę powodową w odpowiedzi na zażalenie – za nieprzekonujące uznać trzeba twierdzenia pozwanej o niemożności przewidzenia, iż skierowane zostanie przeciwko niej przez powoda roszczenie pauliańskie. Przed wszczęciem postępowania w rozpoznawanej sprawie strona powodowa wystąpiła skutecznie z wnioskiem przedprocesowym o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o uznanie wobec niej umowy darowizny spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu za bezskuteczną. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu zabezpieczenia takowego udzielił wyznaczając równocześnie stronie powodowej dwutygodniowy termin do wniesienia powództwa. Odpis tegoż postanowienia, wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia, pozwana otrzymała 3.01.2013 r., uzyskując tym samym wiedze o możliwości wniesienia we wskazanym terminie przeciwko niej pozwu ze skargi pauliańskiej. Rację ma nadto strona powodowa wskazując, iż w orzecznictwie (m.in. postanowieniu Sądu Najwyższego z 15 lipca 1974 r., I Cz 99/74, z dnia 15 grudnia 1965 r., II Cz 110/65, z dnia 27 kwietnia 1977 r., II Cz 36/77) zostało już wyjaśnione, ze przepis art. 101 kpc nie ma zastosowania w tych przypadkach, gdy osiągnięcie skutku prawnego nie może nastąpić w inny sposób, jak tylko przez wytoczenie powództwa.
Tak się rzecz ma z uzyskaniem bezskuteczności względnej czynności prawnej, która może nastąpić wyłączenie na drodze powództwa pauliańskiego z art. 527 kc, wniesionego przez wierzyciela, którego z osobą trzecią nie łączy żaden stosunek prawny. W takim przypadku uznanie żądania przez pozwaną (na co powołuje się ona w zażaleniu) nie ma żadnego znaczenia prawnego, w tym zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, chociażby w ramach art. 101 kpc. Brak jest w istocie również, w realiach rozpatrywanej sprawy podstaw do sugerowanego przez żaląca odstąpienia od obciążania jej kosztami.
W tym zakresie przypomnieć trzeba, ze odstąpienie od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania na rzecz przeciwnika procesowego jest możliwe jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych, tj. wówczas, gdy z uwagi na okoliczności faktyczne konkretnej sprawy zastosowanie zasad ogólnych odpowiedzialności za wynik procesu byłoby sprzeczne z zasadami słuszności (art. 102 kpc). podstawa do takiej oceny mozę być zachowanie strony w procesie, jak i jej sytuacja pozaprocesowa (np. stan majątkowy). Sama jednakże sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej, nawet tak niekorzystna, że strona bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie nie byłaby w stanie ponieść kosztów, nie stanowi samodzielnie szczególnie uzasadnionego wypadku o którym mowa w art. 102 kpc. w złożonym zażaleniu pozwana uwypukliła właśnie swoją zła sytuację finansową, co uznać należy za niewystarczające dla zastosowania normy art. 102 kpc, w tym przy uwzględnieniu szczególnego charakteru powództwa z art. 527 kc oraz domniemań wynikających z art. 527 § 3 kc i 528 kc, niepodważonych przez skarżącą.
W świetle powyższych uwag, stwierdzić należy, że brak zarówno jurydycznych jak racjonalnych podstaw do odstąpienia, w zakresie rozstrzygania o kosztach procesu, od zasady wyrażonej w art. 98 kpc, i obciążyć tymi kosztami stronę powodową dochodząca słusznie swoich praw. Dlatego też zażalenie nie mogło odnieść pożądanego rezultatu i na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, podlegało oddaleniu. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono, stosownie do wyniku zażalenia, na podstawie art. 98 kpc. bp