Appeal court reversed lower court, holding appellant non-losing party due to plaintiff's failure to prove debt was due at filing.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the lower court's decision to shift all procedural costs to the appellant. The appellant argued the plaintiff failed to prove the debt was due at the time of filing, citing a contract and meeting notes. The court found the appellant successfully demonstrated that the plaintiff's claim was not yet enforceable due to invoice and delivery document errors, thereby reversing the cost allocation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 2, 3 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; In cases where the plaintiff withdraws the claim after partial satisfaction, the defendant is not deemed the losing party if they prove the claim was not enforceable at filing due to plaintiff's procedural defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn.akt. I ACz 776/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Bogdan Wysocki (spr.) sędziowie: SA Jacek Nowicki ,SA Mikołaj Tomaszewski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...) S.A. z siedzibą w K. przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na pkt 2 postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt: IX GNc 1557/12 postanawia:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że kosztami postępowania obciążyć powoda i zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, 2. zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 349 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Jacek Nowicki Bogdan Wysocki Mikołaj Tomaszewski
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy uchylił nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie IX GNc 1557/12 i umorzył postępowanie (pkt 1), kosztami postępowania obciążył pozwanego i z tego tytułu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.806 zł (pkt 2). W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że powód pozwem z dnia 29 listopada 2012 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 116.598 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot i dat wskazanych w pozwie. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2013 r. Sąd wobec częściowego cofnięcia powództwa umorzył postępowanie, co do kwoty 92.822,53 zł, a co do pozostałej części roszczenia wydał nakaz zapłaty uwzględniający powództwo.
W dniu 26 lutego 2013 r. powód złożył pismo procesowe, w którym cofnął pozew oraz zrzekł się roszczenia, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego albowiem pozostała część roszczenia została zaspokojona przez pozwanego. Oba te zdarzenia miały miejsce już po wytoczeniu powództwa, co wskazuje na celowość złożenia pozwu w niniejszej sprawie. Skutkuje to uznaniem pozwanego za przegrywającego proces w całości i koniecznością obciążenia go kosztami postępowania.
Na koszty postępowania poniesione przez powoda składały się: opłata od pozwu po cofnięciu częściowym powództwa – 1.189 zł, koszty zastępstwa procesowego i koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 3.617 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany zaskarżając je w części tj. co do pkt 2. Pozwany wniósł o zmianę postanowienia w zaskarżonej części poprzez zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania zgodnie z wnioskiem oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Pozwany zarzucał orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie: art. 233 § 1 k.p.c. i art. 230 k.p.c. polegające na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego skutkujące przyjęciem, że roszczenie powoda było wymagalne, a tym samym strona powodowa dała powód do wytoczenie sprawy, art. 203 § 3 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie art. 98 § 1 i art. 101 k.p.c. polegające na uznaniu, że pozwany jest stroną przegrywającą sprawę, a tym samym obowiązany jest zwrócić powodowi koszty postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie załgiwało na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 203 § 2 i 3 k.p.c. jest, że w przypadku cofnięcia pozwu (również połączonego ze zrzeczeniem się roszczenia) obowiązek zwrotu kosztów procesu obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia. Odstępstwo od tej zasady może dotyczyć powołanej przez Sąd I instancji sytuacji zaspokojenia przez pozwanego wymagalnego w chwili wytoczenia powództwa roszczenia powoda, co skutkowało cofnięciem pozwu. W rozumieniu przepisów o kosztach procesu pozwanego należy wówczas uznać za stronę przegrywająca sprawę (por. postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2012 r., II Cz 208/11, LEX nr 1214570).
W takim jednak przypadku, to na powodzie spoczywa ciężar wykazania, że wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony i faktycznie doszło do jego zaspokojenia w trakcie procesu. Pozwany w piśmie procesowym z dnia 20 marca 2013 r., wniesionym już po dokonaniu przez powoda cofnięcia pozwu wraz z zrzeczeniem się roszczenia, zaprzeczył, aby pozwana spółka dała podstawę do wytoczenia powództwa. Żalący wskazał, że dochodzona pozwem należność nie jest jeszcze wymagalna. Wobec tego złożył wniosek o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu.
Na poparcie swoich twierdzeń załączył umowę o współpracy nr 636/2012 r. z dnia 18 czerwca 2012 r. (§ 3 ust 4 pkt a) wraz z załącznikami, notatkę ze spotkania przedstawicieli stron z dnia 13 lutego 2013 r. W ocenie Sądu odwoławczego, mając na uwadze załączone przez pozwanego w/w dokumenty, należy uznać, że pozwany w sposób wystarczający wykazał, że, z uwagi na uchybienia powoda w zakresie obowiązku prawidłowego wystawienia faktur i doręczenia dokumentów dostawy, termin płatności należności powoda dochodzonych w niniejszym postępowaniu nie rozpoczął swojego biegu w momencie składania pozwu.
Zatem pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa, a tym samym nie można go uznać jako stronę przegrywającą spór. Żalący natomiast uregulował wierzytelności powoda, które nie były wymagalne w chwili wytoczenia powództwa. Mając to na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 203 § 3 k.p.c. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na zasądzoną od powoda na rzecz pozwanego kwotę składają się: 3.600 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego ustaloną na podstawie § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), 17 zł z tytułu poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. O kosztach postępowania zażaleniowego, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 108 § 1 k.p.c., art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając od powoda jako strony, która przegrała proces, na rzecz pozwanego 349 zł w tym: 49 zł opłata od zażalenia i 300 zł koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, które ustalono zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 3 ww. rozporządzenia. Jacek Nowicki Bogdan Wysocki Mikołaj Tomaszewski