Appeal dismissed; one-day registration insufficient for permanent residence; county not liable for foster care costs.

Sygn. akt I Ca 80/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska Sędziowie SSO Iwona Podwójniak SSO Przemysław Majkowski Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa Powiatu (...) przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I C 358/12 oddala apelację. Sygn. akt I Ca 80/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu w sprawie o sygn. akt: I C 358/12 z powództwa Powiatu (...) przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę kwoty 32 281,20 zł z ustawowymi odsetkami oddalił powództwo. Ponadto zasądził od powoda Powiatu (...) na rzecz pozwanego Powiatu (...) kwotę 2.400,00 zł (słownie: dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych. Małoletnia W. K. urodziła się w dniu (...)w L., powiecie (...), województwie (...).

W dniu 9 marca 2005 roku W. K. została zameldowa przez Gminę O., powiat (...), województwo (...), w trybie administracyjnym celem nadania nr pesel i w tym samym dniu wymeldowana. W. K., ani jej matka J. K. nie były zameldowane na terenie Gminy L.. Matka małoletniej przebywała w (...) w P., Gmina L., powiecie (...), województwie (...) od dnia 8 grudnia 2004 roku do 30 czerwca 2005 roku. W tym czasie otrzymywała z Gminy L. zasiłek stały, ktory następnie refundowała Gmina O.. Matka małoletniej W. – J. K. przebywała w kilkunastu domach samotnej matki w całej Polsce.

Ostatnim miejscem jej zameldowania była miejscowość K., Gmina O., powiat (...), w województwie (...), skąd została wymeldowana z urzedu w dniu 13 kwietnia 2004 roku. W dniu 1 lipca 2005 roku J. K. wraz z konkubentem i małoletnią W. K. trafiła do (...) Samotnej w N., powiecie (...), gdzie przebywała do sierpnia 2005 roku. W wykonaniu postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 3 sierpnia 2005 roku małoletnia W. K. została odebrana matce i umieszczona w placówce opiekuńczo-wychowawczej. W dniu 22 sierpnia 2005 roku małoletnia W.

K. została umieszczona w (...) Małego Dziecka w C., a następnie postanowieniem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 20 listopada 2009 roku w rodzinie zastępczej. W. K. nie była zameldowana na ternie C.. (...) Centra Pomocy (...) w L., w C., w P. i w W. odmówiły pokrycia kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej. Koszty opieki i wychowania małoletniej W. K. za okres od 1 lutego 2010 roku do 31 maja 2012 roku w łącznej kwocie 32.281,20 zł wypłacił rodzinie zastępczej zamieszkałej na terenie powiatu (...) - Powiat (...).

W ocenie Sądu Rejonowego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie miejsca zamieszkania dziecka bowiem zgodnie z definicją określoną w art. 25 k.c. wymaga ono ustalenia nie tylko faktycznego miejsca przebywania miatki dziecka, ale i zamiaru stałego pobytu. Ponieważ J. K. matka W. wielokrotnie zmieniała miejsca pobytu, nie jest możliwe ustalenie, w którym miejscu chciała przebywać na stałe. Sąd Rejonowy stwiedził, że skoro nie jest mozliwe ustalenie miejsca ostatniego zamieszkania dziecka, właściwym w niniejszej sprawie powienien być powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały, powołując się przy tym na treść art. 191 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.

U. Nr 149, poz. 887 ze zm.). Zdaniem Sądu Rejonowego okoliczność, iż dziecko zostało zameldowane w powiecie (...), jako obiektywna, bez względu na przyczynę i czas trwania tego zameldowania, pozwala na jego umiejscowienie i ustalenie powiatu właściwego do ponoszenia kosztów utrzymania dziecka a jako dodatkową okolicznością przemawiającą za taka interpretacją wskazał fakt, iż Gmina O. sfinansowała koszty zasiłku przyznanego i wypłaconego J. K. w czasie jej pobytu w (...) w P., Gmina L., powiat (...). O kosztach zastępstwa procesowego Sąd Rejonowy orzekł w oparciu o art. 98 k.p.c. Powyższy wyrok apelacją zaskarżył powód Powiat (...), zarzucając mu sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że miejscem ostatniego zameldowania dziecka tj. małoletniej W.

K. przed umieszczeniem w pieczy zastępczej byłą miejscowość O. w powiecie (...) w woj. (...)- (...). W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie powództwa, zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu, wg norm przepisanych, ewentualnie w razie nieuwzględnienia tego wniosku, wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powoda Powiatu (...) co do zasady nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego nie można jednak odmówić zasadności podniesionemu przez stronę apelującą argumentowi, iż Sąd I instancji dopuścił się naruszenia prawa materialnego w tym zakresie, że uznał za wykazane ostatnie miejsce zameldowania dziecka na pobyt stały. Nie można bowiem zgodzić się z poglądem Sądu Rejonowego, iż fakt zameldowania małoletniej W. K. na jeden dzień tj. 9 marca 2005 roku w miejscowości O. celem nadania nr PESEL, świadczy o tym, że jest to miejsce stałego zameldowania dziecka.

Jak trafnie bowiem podnosi apelujący, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993,z późn. zm.) pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Natomiast jak wynika m.in. z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. akt: III SA/Kr 269/10, trafnie przywołanego w uzasadnieniu apelacji za miejsce stałego pobytu uznaje się miejsce, w którym zainteresowana osoba realizuje swoje podstawowe funkcje życiowe, tj. w szczególności mieszka, nocuje, spożywa posiłki, wypoczywa, przechowuje swoje rzeczy itd.

Tymczasem niewątpliwym jest, iż małoletnia nie przybywała w wymienionej wyżej miejscowości ani jednego dnia, a w poświadczeniu zameldowania nie określono nawet adresu jej jednodniowego pobytu, wskazany został bowiem „Adres. Nieznany 1”. W tym stanie rzeczy należy zgodzić się z apelującym, iż nie można przesądzić o obowiązku poniesienia przez powiat wydatków za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej w gminie O.. Nie oznacza to jednak, iż w związku z powyższym do opłaty za ww. czynnosci zobowiązany jest powiat (...). Podstawą wystąpienia z żądaniem przez apelującego jest rozliczenie wydatków poniesionych na dziecko zamieszkakałe w rodzinie zastępczej.

Orzeczenie w tym zakresie wydał Sąd Okręgowy w Częstochowie przy okazji orzekania o rozwodzie J. K. - matki W.. W związku z tym nie może zasługiwać na aprobatę stanowisko apelującego, że koszty pieczy zastępczej powinien ponosić powiat (...). Ponadto należy zauważyć iż, Sąd Rejonowy w Wieluniu wydawał orzeczenie z urzędu tylko w trybie zabezpieczenia na podstawie art. 569 par. 2 k.p.c. w zakresie umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Miało ono charakter tymczasowy i miało obowiązywać jedynie do czasu wyjaśnienia sytuacji prawnej i faktycznej małoletniej W.

K. a także jej matki J. K.. Oznacza to, iż nie było to orzeczenie merytorycznie rozstrzygające o pieczy zastępczej o której mowa w art. 86a ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 roku. Z dokumentów zawartych w aktach sprawy III Nsm 136/05 wynika, iż postępowanie w sprawie władzy rodzicielskiej dotyczącej małoletniej W. orzekał Sąd Rejonowy w Częstochowie w sprawie V Nsm 190/08, a także VI Nsm 43/08 i być może ten Sąd wydawał w sprawie orzeczenie merytoryczne dotyczące pieczy zastępczej. Podsumowując należy stwierdzić iż orzeczenie Sądu Rejonowego mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu i dlatego apelacja pozwanej jako bezzasadna na podstawie art. 385 k.p.c. podlegała oddaleniu.