Legislator Case Law & Legislation
I Cz 266/13 AI generated

Court reverses lower court, granting full fee waiver to defendant due to severe financial hardship.

Case Number I Cz 266/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reversed the district court's decision to partially waive the plaintiff's court fees, ordering a full waiver instead. The lower court had rejected the request because the plaintiff's income exceeded the threshold for a total waiver, arguing she could afford a small fee. The appellate court found the lower court's reasoning flawed, noting that the plaintiff's documented expenses left her with only 300 PLN for living needs, making any fee payment impossible without jeopardizing her survival.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A partial fee waiver is inappropriate when the applicant's documented financial situation demonstrates that even a nominal fee would cause severe hardship, necessitating a full waiver to ensure access to justice.

Keywords

AI generated
court fees waiver financial hardship appellate review civil procedure costs survival needs income threshold fee reduction

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W uzasadnieniu wskazano , że stosownie do art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna , jeżeli złoży oświadczenie , że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania siebie i rodziny .
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe , na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie uwzględniono i na mocy art.
art. 386 § 1 k.p.c
Z uwagi na powyższe , na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Cz 266/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Arkadiusz Kuta po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 roku w Elblągu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. G. (1) z udziałem M. G. o zniesienie współwłasności na skutek zażalenia wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 21 marca 2013 roku , sygn. akt I Ns 201/13 postanawia : zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić wnioskodawczynię S. G. (1) od kosztów sądowych w całości .

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 roku Sąd Rejonowy w Elblągu zwolnił S. G. (1) „ od kwoty 500 zł ” i oddalił jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie . W uzasadnieniu wskazano , że stosownie do art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna , jeżeli złoży oświadczenie , że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania siebie i rodziny . Zwolnienie stanowi wyjątek od zasady tymczasowego ponoszenia kosztów przez osoby wnoszące pisma procesowe .

Ubiegający się o pomoc Państwa , polegającą na takim zwolnieniu , powinien czynić oszczędności we własnych wydatkach , do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny . Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 2.166 zł netto , zaś jej wydatki bieżące wynoszą około 1.230 zł oraz koszty utrzymania – 300 zł . Zdaniem Sądu pierwszej instancji wnioskodawczyni powinna się liczyć z kosztami i gromadzić niezbędne środki z dochodów uzyskanych w dłuższym okresie - uczestnik nie mieszka z nią od sierpnia 2012 roku .

Ponadto część kosztów ponoszą rodzice wnioskodawczyni , a zatem miała ona realną szansę odkładania nawet drobnych kwot by pokryć choć w części koszty związane ze złożeniem wniosku . Stąd uznał Sąd pierwszej instancji , że uiszczenie przez wnioskodawczynię kwoty 500 zł nie może pogorszyć jej sytuacji . S. G. (2) wniosła zażalenie od rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zwolnienia od kosztów sądowych w całości . W uzasadnieniu wskazała , że wadliwie określono jej sytuację finansową .

Zarabia rzeczywiście 2.166 zł . Opłaty za mieszkanie i dwa kredyty pociągają za sobą wydatki rzędu 1.800 zł . Do tego dochodzą drobne opłaty . Ostatecznie pozostaje na utrzymanie wnioskodawczyni i jej syna około 300 zł . Były mąż zobowiązany jest do uiszczania alimentów , ale od września 2012 roku tego nie czyni . Pomoc rodziców polega zaś na pokrywaniu opłat za przedszkole i doraźnej pomocy rzeczowej . Potrzeba wystąpienia z wnioskiem nie powstała z chwilą wyprowadzki byłego męża , bowiem ten przez długi czas deklarował pozasądowe rozstrzygnięcie .

Sąd Okręgowy zważył , co następuje :

Zażalenie S. G. (1) zasługiwało na uwzględnienie . W pierwszym rzędzie wyjaśnić należy kolizję pomiędzy sentencją zaskarżonego postanowienia , a uzasadnieniem – w jego ostatnim akapicie . Wnioskodawczynię zwolniono „ od kwoty 500 zł ” , to jest od kosztów sądowych do tej wysokości . Nieścisłe jest zatem stwierdzenie z uzasadnienia , że uiszczenie przez wnioskodawczynię kwoty 500 zł nie może pogorszyć jej sytuacji , bowiem w przypadku pozostawienia zaskarżonego postanowienia bez zmiany nie dałoby się bez ryzyka błędu przewidzieć , że ciężar fiskalny wniesienia i prowadzenia postępowania ograniczyłby się do pozostałej części opłaty od wniosku .

Na koszty sądowe składają się przecież potencjalne wydatki i ewentualne , dalsze opłaty . Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia , bowiem wnioskodawczyni rzeczywiście wskazała w oświadczeniu o stanie rodzinnym , majątku , dochodach i źródłach utrzymania , że jej wydatki z tytułu dwóch kredytów i czynszu ( scil. - opłat eksploatacyjnych , skoro przedmiotem postępowania jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego ) wynoszą około 1.700 zł , koszty energii elektrycznej , gazu i telefonu to kolejne 120 zł , a zatem na zaspokojenie potrzeb życiowych pozostaje jej około 300 zł .

W postępowaniu zażaleniowym kwestie te skarżąca wyświetliła dodatkowo przez przedstawienie tabelarycznego zestawienia wydatków oraz dokumentów źródłowych . Nie ma podstaw aby kwestionować wiarygodność twierdzeń skarżącej o wysokości stałych dochodów , zwłoce byłego męża z zapłatą alimentów , skali wydatków i pozostawania obecnie bez oszczędności , to jest środków nie służących bieżącemu zaspokajaniu podstawowych potrzeb , skoro przedstawiono dokumenty poświadczające wysokości jej wynagrodzenia , wydatków mieszkaniowych i rat kredytu .

W świetle tych okoliczności twierdzenie o możliwości poczynienia oszczędności w racjonalnie przewidywanym terminie okazuje się bezpodstawne . Z uwagi na powyższe , na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie uwzględniono i na mocy art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolniono S. G. (1) od tych kosztów .