Legislator Case Law & Legislation
I C 128/13 AI generated

Civil court dismisses claim due to statute of limitations expiration for telecom debt between businesses.

Case Number I C 128/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's claim for payment of approximately 1,306.51 zł against the defendant. The plaintiff sought recovery of a debt transferred from a telecommunications company, arguing the defendant failed to pay for services used between 2003 and 2004. The court ruled that the three-year statute of limitations had expired on March 31, 2007, as both parties were engaged in business activities, and the plaintiff failed to prove any interruption of this period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; Art. 123 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 5 k.c.: Where a claim arises from a contract between a consumer and a business, the three-year limitation period applies, and the claim is extinguished if not pursued within that timeframe without interruption.

Keywords

AI generated
statute of limitations telecommunications debt business to consumer assignment of claim interruption of limitation civil procedure limitation period

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.c.
Termin przedawnienia wynosi lat 10 a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata (art. 118 k.c.), zaś bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia , w którym roszczenie stało się wymagalne (art.
Art. 123 § 1 k.c.
Nadto, wystawienie wyciągu z ksiąg rachunkowych nie może, w świetle art. 123 § 1 k.c., wywołać skutku w postaci przerwy biegu przedawnienia, gdyż nie jest to czynność przed organem powołanym do rozpoznawania spraw cywilnych lub egzekwowania roszczeń.
Art. 6 k.c.
z art. 6 k.c.) jak również nie wykazała, by opóźnienie w dochodzeniu roszczenia spowodowane zostało postępowaniem pozwanej a tym samym brak jest podstaw do uznania, że zgłoszony zarzut przedawnienia w sprawie był nadużyciem prawa, o którym mowa w art.
Art. 5 k.c.
6 k.c.) jak również nie wykazała, by opóźnienie w dochodzeniu roszczenia spowodowane zostało postępowaniem pozwanej a tym samym brak jest podstaw do uznania, że zgłoszony zarzut przedawnienia w sprawie był nadużyciem prawa, o którym mowa w art. 5 k.c.
art. 117 § 1 k.c
art. 118 k.c
Termin przedawnienia wynosi lat 10 a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata (art. 118 k.c.), zaś bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia , w którym roszczenie stało się wymagalne (art.
art. 120 § 1 k.c
118 k.c.), zaś bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia , w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.) .
art. 6 k.c
z art. 6 k.c.) jak również nie wykazała, by opóźnienie w dochodzeniu roszczenia spowodowane zostało postępowaniem pozwanej a tym samym brak jest podstaw do uznania, że zgłoszony zarzut przedawnienia w sprawie był nadużyciem prawa, o którym mowa w art.
art. 5 k.c
6 k.c.) jak również nie wykazała, by opóźnienie w dochodzeniu roszczenia spowodowane zostało postępowaniem pozwanej a tym samym brak jest podstaw do uznania, że zgłoszony zarzut przedawnienia w sprawie był nadużyciem prawa, o którym mowa w art. 5 k.c.
art. 123 § 1 k.c
a pozew został wniesiony dopiero w dniu 25.10.2012 r., zaś strona powodowa nie wykazała , aby nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia (art. 123 § 1 k.c .

Cited Case Law

AI generated
wyrok SN z dn. 2.04.2008 r. - III CSK 302/07
uchwała SN z dnia 7.05.2009 r. - II CZP 20/09
III CSK 302/07
Supreme Court quashes appeal judgment for remand due to incorrect application of three-year statute of limitations rule.
II CZP 20/09
- II CZP 20/09 termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych określa art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IC 128/13-upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Tadeusz Dereń Protokolant Anna Winiarska-Kania po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 roku w Kłodzku sprawy z powództwa P. z siedzibą w W. przeciwko G. W. o zapłatę kwoty 1.306,51 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

Strona powodowa P. z siedzibą w W.wniosła pozew o zasądzenie od pozwanej G. W.kwoty 1306,51 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25.10.2012. r. do dnia zapłaty, oraz o zasądzenie kosztów procesu w kwocie 210,54 zł. W uzasadnieniu pozwu podała, że pozwana i (...) S.A. zawarli umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerze dłużnika (...), na podstawie której pozwana otrzymała dostęp do usług świadczonych przez (...) S.A. i zobowiązała się do uiszczania opłat. Pozwany nie wywiązał się z opłat, wobec czego w dniu 26.09.2005 r. (...) S.A.zawarła z(...)umowę przelewu wierzytelności a następnie w dniu 25.05.2012 r. (...) scedował wierzytelność na rzecz strony powodowej.

Wobec powyższego zadłużenie pozwanego wynosi obecnie 1306,51 zł, w tym należność główna w wysokości 618,93 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 687,58 zł. Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z dnia 12.11.2012 r. nakazano pozwanej zapłacić powodowi kwotę 1306,51 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 25.10.2012 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 210,54 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana podniosła, że od lat nie posiada telefonu, z którego zrezygnowała i wyrejestrowała na początku 2003 r., kiedy została zwolniona z pracy.

Nie otrzymała żadnych dokumentów o zadłużeniu wobec telekomunikacji i dopiero w 2012 r. otrzymała wezwanie do zapłaty i pozew, ale było to dla pozwanej niezrozumiałe, zaś od 2010 r. przebywa na II grupie inwalidzkiej, spłaca pożyczkę z poprzedniego miejsca pracy. W piśmie procesowym z dnia 15.04.2013 r. (k. 50 akt) pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia strony powodowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwaną G. W.łączyła z (...) S.A.umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na podstawie której pozwana otrzymała dostęp do usług świadczonych przez (...) S.A.w zakresie telefonu stacjonarnego i zobowiązała się do uiszczania z tego tytułu opłat abonamentowych.

W 2003 roku pozwana rozwiązała umowę z (...) S.A., oraz wyrejestrowała telefon i od tego czasu nie zawierała innych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 26.09.2005 r. (...).nabył wierzytelność przysługującą (...) S.A.w W.przeciwko pozwanej a następnie przedmiotowa wierzytelność została przeniesiona na rzecz strony powodowej na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 25.05.2012 r. Wysokość zobowiązania pozwanej na dzień 25.10.2012 r. wynosiła łącznie 1306,51 zł - w tym należność główna w kwocie 618,93 zł i odsetki w kwocie 687,58 zł i wynika z wystawionych przez (...) S.A. rachunków z tytułu świadczonych usług w okresie 2003 - 2004 z terminami płatności od IX 2003 r. do 31.III.2004 r. / dowód: - przesłuchanie pozwanej, k. 52, - umowa przelewu wierzytelności z 26.09.2005 r., k.30, - umowa przelewu wierzytelności z 25.05.2012 r., k. 26, - wyciąg z ksiąg rachunkowych strony powodowej, k. 41, - wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności, k. 42 - 45 / Pismem z dnia 27.09.2012 r. pozwana została wezwana do zapłaty zadłużenia w kwocie 1300,34 zł.

Wcześniej pozwana nie była wzywana do zapłaty zadłużenia , nie toczyło się żadne postępowanie sądowe o zapłatę ani też nie było prowadzone w stosunku do pozwanej postępowanie egzekucyjne w przedmiocie zadłużenia. / dowód: - wezwanie do zapłaty z dnia 27.09.2012 r., k. 39, - przesłuchanie pozwanej, k. 52 /

Sąd zważył, co następuje:

Strona powodowa dochodziła w niniejszej sprawie roszczeń wynikających z wierzytelności nabytych w drodze umowy przelewu z dnia 25.05.2012 r. zawartej z (...)a które wynikają z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zawartej przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym (...) S.A.z siedzibą w W.i obejmują należności abonamentowe oraz za połączenia za okres 2003 - 2004, z terminami płatności od września 2003 r. do 31.03.2004 r. Zgodnie z przepisem art. 117 § 1 k.c., z zastosowaniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, zaś przepis § 2 w/w przepisu stanowi, że po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia chyba, że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Termin przedawnienia wynosi lat 10 a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata (art. 118 k.c.), zaś bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia , w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.) . Pozwana w piśmie procesowym z dnia 15.04.2013 r. (k.50) oraz na rozprawie w dniu 17.04.2013 r. (k.52) podniosła zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego przez stronę powodową, który to zarzut - skutecznie podniesiony - powoduje, że roszczenie już nie może być skuteczne dochodzone i dotyczy to nie tylko roszczenia głównego ale i odsetek za opóźnienie.

Termin przedawnienia roszczenia w przedmiotowej sprawie wynosi 3 lata, gdyż zarówno strona powodowa jak i zbywca pierwotnej wierzytelności (...) S.A. są niewątpliwie przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą. W orzecznictwie Sądu Najwyższego (vide: wyrok SN z dn. 2.04.2008 r. - III CSK 302/07) ugruntowane jest stanowisko, że do zastosowania trzyletniego terminu przedawnienia nie jest wymagane, aby obie strony stosunku prawnego, z którego wywodzi się roszczenie majątkowe, prowadziły działalność gospodarczą i wystarczy, że działalność gospodarczą prowadzi tylko strona dochodząca roszczenia, które wiąże się z tą działalnością.

Wierzytelność dochodzona pozwem przez powoda wynika z umowy zawartej przez pozwaną z (...) S.A. - jako przedsiębiorcą a zatem, ponieważ dotyczy zadłużenia za okres od września 2003 r. do 31 marca 2004 r. z terminami płatności w w/w okresach, z uwagi na trzyletni termin przedawnienia, wierzytelność nabyta przez stronę powodową w drodze cesji a dochodzona od pozwanej uległa w całości przedawnieniu. Wierzytelność powyższa dotyczy opłat abonamentowych oraz za połączenia, a jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7.05.2009 r. - II CZP 20/09 termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych określa art. 118 k.c. Wobec powyższego przedawnienie roszczeń powoda nastąpiło najpóźniej z dniem 31.03.2007 r. a pozew został wniesiony dopiero w dniu 25.10.2012 r., zaś strona powodowa nie wykazała , aby nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia (art. 123 § 1 k.c . w zw. z art. 6 k.c.) jak również nie wykazała, by opóźnienie w dochodzeniu roszczenia spowodowane zostało postępowaniem pozwanej a tym samym brak jest podstaw do uznania, że zgłoszony zarzut przedawnienia w sprawie był nadużyciem prawa, o którym mowa w art. 5 k.c. W tym miejscu podnieść jedynie należy, że takie nadużycie prawa nastąpiło po stronie powodowej, która dochodzi roszczenia od wielu lat przedawnionego, a niewątpliwie pełnomocnik powoda zdawał sobie sprawę z tego faktu.

Nadto, wystawienie wyciągu z ksiąg rachunkowych nie może, w świetle art. 123 § 1 k.c., wywołać skutku w postaci przerwy biegu przedawnienia, gdyż nie jest to czynność przed organem powołanym do rozpoznawania spraw cywilnych lub egzekwowania roszczeń. Z przesłuchania pozwanej wynika, że przed 2012 r. nie była wzywana do zapłaty zadłużenia, nie toczyło się żadne postępowanie sądowe z tego tytułu o zapłatę ani też nie było prowadzone w stosunku do pozwanej postępowanie egzekucyjne w przedmiocie zadłużenia, zaś strona powodowa nie wykazała - zgodnie z art. 6 k.c., co podkreślono wyżej - aby nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia dochodzonego roszczenia.

Również sama cesja (przelew) wierzytelności, oraz wezwanie dłużnika do zapłaty nie powoduje przerwania biegu przedawnienia. Mając powyższe na uwadze i uznając podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia za skuteczny względem strony powodowej, Sąd powództwo w całości oddalił.