Legislator Case Law & Legislation
II Ca 130/13 AI generated

Court dismisses eviction appeal, ruling tenants must vacate despite hardship due to unpaid rent.

Case Number II Ca 130/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the tenants' appeal against an eviction order, upholding the lower court's decision to vacate the social housing unit. Although the defendants argued severe financial and health hardships made relocation impossible, the court found they were occupying the property without legal title and failing to pay owed compensation. Consequently, the court ruled that the eviction did not violate social norms, noting the tenants' inability to pay rent was due to the property's size and their low income.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.: An eviction for non-payment of rent is lawful even if the tenant faces financial hardship, provided the tenant has no legal title to the premises and cannot demonstrate that the eviction violates social norms.

Keywords

AI generated
eviction order social housing non-payment of rent social norms tenant hardship communal tenancy eviction appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 k.p.c.
Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc /, natomiast z uwagi na sytuację finansową , rodzinną oraz zdrowotną pozwanych, odstąpiono od obciążania ich kosztami postępowania apelacyjnego , opierając rozstrzygnięcie w tym zakresie o przepis art.
Art. 102 k.p.c.
385 kpc /, natomiast z uwagi na sytuację finansową , rodzinną oraz zdrowotną pozwanych, odstąpiono od obciążania ich kosztami postępowania apelacyjnego , opierając rozstrzygnięcie w tym zakresie o przepis art. 102 kpc w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 130/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska Protokolant: Agnieszka Ingram po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa Gminy MiastoŚ. przeciwko D. B., M. B., T. B., A. S., Ł. S. i M. S. o eksmisję na skutek apelacji pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt I C 1056/12 I. oddala apelację; II. nie obciąża pozwanych kosztami postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 130/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem nakazano pozwanym, aby opróżnili, opuścili i wydali stronie powodowej bliżej opisany lokal mieszkalny, a także orzeczono o uprawnieniu wszystkich pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego oraz wstrzymaniu wykonania orzeczenia do czasu przedstawienia pozwanym przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: - strony łączyła umowa najmu komunalnego lokalu mieszkalnego; w dniu 30 stycznia 2007 r. strona powodowa wezwała pozwanych do uiszczenia zaległości czynszowych w kwocie 5217,55 zł, czego pozwani nie uczynili, wobec czego wypowiedziano pozwanym umowę najmu ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2007 r.; małżonkowie T.

B. i M. B. zajmują ten lokal od 18 lat, razem z nimi mieszkają ich syn oraz córka z dwojgiem dzieci; pozwani nie mają tytułu prawnego do innego lokalu ani możliwości zamieszkania w innym lokalu, korzystają z pomocy opieki społecznej, mimo umorzenia części zaległości nadal nie ponoszą opłat za korzystanie z lokalu ani nie utrzymują go w należytym stanie. W ocenie sądu żądanie było zasadne, skoro bezspornym było, że pozwani – wobec rozwiązania stosunku najmu – zajmują lokal bez tytułu prawnego, dlatego też byli zobowiązani do wydania go stronie powodowej.

Ponadto dalsze utrzymywanie sytuacji, gdy pozwani korzystają z lokalu bez ponoszenia jakichkolwiek opłat z tego tytułu , nie może być tolerowane, wobec czego żądanie strony w powodowej w takiej sytuacji nie może zostać uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, do czego w istocie w toku procesu zmierzali pozwani. W apelacji - domagając się ponownego rozpoznania sprawy – pozwani wskazali, że wyrok jest dla nich krzywdzący z uwagi na trudne warunki materialne i życiowe całej rodziny, a ewentualna zmiana mieszkania skomplikowałaby kłopoty z wyjściem do pobliskich sklepów oraz utrudniła życie, dlatego też zobowiązali się do spłaty zadłużenia w ratach oraz opłacania bieżącego czynszu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej zarzuty nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów. Tylko dodatkowo odnośnie zarzutów apelacji należy wskazać na następujące kwestie : - bezspornym było, że pozwani od 2007 r. zajmują przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego, nie ponosząc z tego tytułu żadnych należności na rzecz strony powodowej; według stanu na dzień 30 kwietnia 2012 r. zadłużenie pozwanych wynosi 18 375 zł, w roku 2010 umorzono pozwanym należność z tego tytułu w wysokości 10152 zł, natomiast płatność pozostałej kwoty 4582 zł odroczono do dnia 31 grudnia 2010 r. , pod warunkiem regularnego uiszczania odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu; na poczet tego odszkodowania pozwani wpłacili w roku 2010 – kwotę 330 zł, w roku 2011 – kwotę 250 zł, a w roku 2012 – kwotę 300 zł; - powyższe uwagi świadczą jednoznacznie, że pozwani - z róznych przyczyn - nie są w stanie regulować bieżącego odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu, jak również – mimo częściowego umorzenia – spłacić powstałych zaległości z tego tytułu; - przyczynami tego stanu rzeczy są wielkość zajmowanego lokalu / 89,80 m(2) /, z czym wiążą się wysokie opłaty, niskie dochody pozwanych oraz stan ich zdrowia; - okoliczności te prowadzą do wniosku, że uwzględnienie powództwa nie prowadzi do naruszenia zasad współżycia społecznego, skoro po zawarciu z gminą umowy najmu lokalu socjalnego, pozwani będą – jak się wydaje - w stanie ponosić stosowne z tego tytułu opłaty.

Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc /, natomiast z uwagi na sytuację finansową , rodzinną oraz zdrowotną pozwanych, odstąpiono od obciążania ich kosztami postępowania apelacyjnego , opierając rozstrzygnięcie w tym zakresie o przepis art. 102 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc.