Legislator Case Law & Legislation
II Ca 1006/12 AI generated

Civil appeal dismissed for non-compliance with simplified procedure rules and lack of statutory grounds for retrial.

Case Number II Ca 1006/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the plaintiff's request to reopen a final civil judgment, ruling that the procedural history did not justify a retrial. The plaintiff argued she was unaware of a closed session, but the court confirmed that simplified proceedings allow judgments without notifying parties. Consequently, the court held that no statutory grounds for reopening existed under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 401 pkt 2 kpc; Art. 505 § 10 pkt 2 kpc: A final judgment rendered in simplified proceedings without notifying the parties does not violate their right to defense and cannot serve as a ground for reopening the case.

Keywords

AI generated
simplified proceedings reopening of proceedings closed session judgment civil procedure code right to defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 401 pkt 2 kpc
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że oparcie skargi na ustawowych podstawach oznacza nie tylko wskazanie podstawy określonej w art. 401 – 403 kpc, ale także przytoczenie takich okoliczności, które uzasadniałyby jej powołanie.
Art. 505 § 10 pkt 2 kpc
Art. 98 kpc
Obowiązek ten jest bowiem konsekwencją zasady przewidzianej w przepisie art. 98 w związku z art.
Art. 391 § 1 zdanie pierwsze kpc
98 w związku z art. 391 § 1 zdanie pierwsze kpc i nie uchyla go zwolnienie strony od kosztów sądowych (art.
Art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
391 § 1 zdanie pierwsze kpc i nie uchyla go zwolnienie strony od kosztów sądowych (art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, t.j.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2008r., II PZ 11/08
postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2008r., II PZ 11/08, Wyd.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 1006/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym skargi powódki T. K.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicyz dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II Ca 270/12, w sprawie przeciwko A. B.o zapłatę 3.722,80 zł p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

Skarga o wznowienie postępowania umożliwia wzruszenie prawomocnego orzeczenia sądowego, o ile zachodzą szczególne, określone w kodeksie postępowania cywilnego podstawy. Zalicza się do nich takie przypadki, jak np. uczestniczenie w składzie sądu osoby nieuprawnionej, pozbawienie strony możności działania, oparcie orzeczenia na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa lub też wykrycie takich środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, przy czym skarga powinna wskazywać podstawę wznowienia oraz jej uzasadnienie.W rozpoznawanym przypadku powódka zdaje się opierać swoją skargę na przepisie art. 401 pkt 2 kpc, wskazując, że nie została zawiadomiona o terminie posiedzenia, na którym zapadł kwestionowany przez nią wyrok, co z kolei pozbawiło ją możności działania i obrony swych praw.

Tak przedstawione okoliczności nie mogą stanowić podstawy do wzruszenia prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego i wznowienia postępowania zakończonego tym wyrokiem. Należy bowiem zauważyć, o czym powódka w nawiązaniu do jej pisma z dnia 4 maja 2012 r. została poinformowana pismem z dnia 7 maja 2012 r., że sprawa, której dotyczy skarga, była rozpatrywana w postępowaniu uproszczonym, zgodnie zaś z przepisem art. 505 10 § 2 kpc, apelacja w postępowaniu uproszczonym może być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, to natomiast oznacza, że Sąd wydaje wyrok bez udziału stron i nie ma obowiązku ich zawiadomienia o terminie tego posiedzenia.

Wydając zatem orzeczenie z dnia 4 kwietnia 2012 r. w sprawie II Ca 270/12, Sąd Okręgowy działał w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Nie stanowi również podstawy do wznowienia postępowania okoliczność, że na skutek oddalenia apelacji powódka została zobowiązana do zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Obowiązek ten jest bowiem konsekwencją zasady przewidzianej w przepisie art. 98 w związku z art. 391 § 1 zdanie pierwsze kpc i nie uchyla go zwolnienie strony od kosztów sądowych (art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, t.j.

Dz. U. z 2010r. , Nr 90, poz. 594 ze zm.). Mając to na względzie należy podkreślić, że możliwość ponownego rozpoznania prawomocnie zakończonej sprawy otwiera się tylko wówczas, gdy zaistnieje jedna z przesłanek wymienionych w kodeksie postępowania cywilnego, a taka sytuacja, z przyczyn wskazanych wyżej, nie zachodzi. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że oparcie skargi na ustawowych podstawach oznacza nie tylko wskazanie podstawy określonej w art. 401 – 403 kpc, ale także przytoczenie takich okoliczności, które uzasadniałyby jej powołanie.

Nie chodzi przy tym o badanie trafności powołanych podstaw wznowienia (zasadności skargi), ale o ocenę wskazanych przez skarżącego przesłanek pod kątem ich ustawowej dopuszczalności, a więc czy są to podstawy ustawowo wymienione. Samo zatem sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający powyższym przepisom, nie oznacza oparcia skargi na takiej podstawie, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2008r., II PZ 11/08, Wyd. Lex nr 496408).

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy, stosownie do treści art. 410 § 1 kpc, odrzucił skargę powódki, gdyż wskazana w niej podstawa faktycznie nie występuje.