Legislator Case Law & Legislation
II AKz 51/13 AI generated

Appeal court dismissed appeal regarding jurisdiction, ruling regional court retains authority over prosecutor's asset seizure decisions.

Case Number II AKz 51/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal against the lower court's decision transferring jurisdiction to the regional court. The defendant argued for the competence of the substantive criminal court, but the court held that the appeal concerns a prosecutor's decision made during the preparatory proceedings. Consequently, the court applied the specific rule designating the regional court as the competent body for such appeals, regardless of the subsequent filing of the indictment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k.; The regional court retains exclusive jurisdiction to hear appeals against a prosecutor's decision on asset seizure made during preparatory proceedings, even after the indictment is filed with the substantive court.

Keywords

AI generated
jurisdictional appeal asset seizure procurator decision preparatory proceedings regional court competence criminal procedure code transfer of jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 437 § 1 k.p.k.
akt II Kp 20/13 w przedmiocie właściwości rzeczowej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a u t r z y m a ć w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 35 § 1 k.p.k.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał zażalenie J.
art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k.
Kwestię sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego reguluje przepis art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k. Zgodnie zaś z jego treścią zażalenie to rozpoznaje sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie.
art. 345 k.p.k.
Akceptacja tego rodzaju poglądu mogłaby w konsekwencji prowadzić do nierozwiązywalnych sytuacji, gdyby przykładowo z jakichkolwiek powodów zażalenie na decyzję prokuratora wpłynęłoby do sądu po rozpoczęciu przewodu sądowego, kiedy to już trybu określonego w art. 345 kpk nie można stosować.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II Kp 20/13 w przedmiocie właściwości rzeczowej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 35 § 1 k.p.k
Sąd Okręgowy w Rzeszowie, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał zażalenie J.
art. 293 k.p.k
Tym samym więc o właściwości sądu do rozstrzygania zażalenia na takie postanowienie decydować będzie treść § 2 art. 293 k.p.k.
art. 293 § 2 k.p.k
w sprawie II AKz 39/11, w którym stwierdzono między innymi, iż „językowa wykładnia zwrotu w którego okręgu prowadzi się postępowanie, zawartego w przepisie art. 293 § 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
SA w Katowicach, II AKz 39/11
SA w K., II AKz 186/02
Po wniesieniu więc aktu oskarżenia nie ustają kompetencje organów właściwych w postępowaniu przygotowawczym (odmiennie SA w K., II AKz 186/02, KZS 2002/5/48).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKz 51/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w Rzeszowie na posiedzeniu w składzie : Przewodniczący: SSA Stanisław Sielski Sędziowie: SSA Piotr Moskwa (spr.) SSA Edward Loryś Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Łuksik przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie – Janusza Drozdowskiego po rozpoznaniu sprawy J. S. z powodu zażalenia oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II Kp 20/13 w przedmiocie właściwości rzeczowej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a u t r z y m a ć w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał zażalenie J. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rzeszowie del. do Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie z dnia 17 grudnia 2012 r. o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu podejrzanego do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył podejrzany J. S., w którym zakwestionował zasadność zastosowania zabezpieczenia majątkowego w jego sprawie i wskazał, że nie zgadza się również z przekazaniem jego zażalenia do rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Apelacyjny miał na uwadze, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie stwierdzić należy, iż większość wywodów skarżącego dotyczy zasadności zastosowania wobec niego zabezpieczenia majątkowego, co jednak nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, a w związku z tym Sąd odwoławczy nie jest władny wypowiadać się w tej kwestii. W odniesieniu zaś do zasadności przekazania do rozpoznania zażalenia podejrzanego J. S. Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie, stwierdzić należy, iż stanowisko Sądu Okręgowego w tym zakresie zasługuje na aprobatę.

Kwestię sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego reguluje przepis art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k. Zgodnie zaś z jego treścią zażalenie to rozpoznaje sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie. Jest to przepis, który w sposób szczególny reguluje organ właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora. Nie ulega wątpliwości, iż w realiach niniejszej sprawy postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego zostało wydane przez prokuratora, a więc zapadło w toku postępowania przygotowawczego.

Tym samym więc o właściwości sądu do rozstrzygania zażalenia na takie postanowienie decydować będzie treść § 2 art. 293 k.p.k. Sąd Apelacyjny stoi bowiem na stanowisku, iż właściwości określonej w art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k. nie zmienia fakt, że przed rozpoznaniem niniejszego zażalenia wniesiono akt oskarżenia do sądu merytorycznie właściwego do rozpoznania sprawy w przedmiocie głównego nurtu postępowania karnego. W dalszym ciągu bowiem mamy do czynienia z kontrolą sądową decyzji prokuratora zapadłej w toku postępowania przygotowawczego, a nie w toku postępowania sądowego.

W związku z tym nic nie stoi na przeszkodzie, aby kontroli tej dokonał zgodnie z treścią art. 293 § 2 zd. 2 k.p.k. sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie. Trudno bowiem przyjąć, aby rozpoznanie przedmiotowego zażalenia przez sąd wyżej wskazany jakoś znacząco naruszyło sprawność postępowania w jego głównym nurcie, skoro w toku tegoż postępowania rozstrzygana jest jedynie kwestia wpadkowa, a sąd rejonowy orzeka jako sąd odwoławczy. Brak jest przy tym racjonalnych podstaw by podzielić stanowisko prezentowane w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie II AKz 39/11, w którym stwierdzono między innymi, iż „językowa wykładnia zwrotu w którego okręgu prowadzi się postępowanie, zawartego w przepisie art. 293 § 2 k.p.k. i zwrotu w postępowaniu przygotowawczym prowadzi do jednoznacznego wniosku, że rozpoznanie zażalenia na postanowienie prokuratora co do zabezpieczenia majątkowego przez właściwy funkcjonalnie sąd rejonowy, winno mieć miejsce w czasie trwania postępowania przygotowawczego, a więc w jego toku, a nie po jego zamknięciu związanym z wniesieniem aktu oskarżenia do sądu merytorycznie właściwego do rozpoznania sprawy w przedmiocie głównego nurtu procesu karnego, mimo iż czysto gramatyczna wykładnie przytoczonych wyżej zwrotów może prowadzić do tego typu wniosków (KZS 2011/5/97).

Nie podziela więc Sąd stanowiska wyrażonego w tym judykacie, iż dla zapewnienia sądowej kontroli decyzji prokuratora istnieje konieczność powrotu sprawy do etapu postępowania przygotowawczego, a tym samym, że okoliczność ta daje podstawę do zwrotu sprawy prokuratorowi po to tylko, by można było mówić ponownie o etapie postępowania przygotowawczego. Akceptacja tego rodzaju poglądu mogłaby w konsekwencji prowadzić do nierozwiązywalnych sytuacji, gdyby przykładowo z jakichkolwiek powodów zażalenie na decyzję prokuratora wpłynęłoby do sądu po rozpoczęciu przewodu sądowego, kiedy to już trybu określonego w art. 345 kpk nie można stosować.

Nie ma także podstaw do uznania, że w nakreślonej sytuacji procesowej wyłączona jest zasada sądowej kontroli postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, gdyż nie jest ona powiązana z określonym stadium procesowym, lecz rodzajem zaskarżonej decyzji – postanowieniem prokuratora wydanym w postępowaniu przygotowawczym. Po wniesieniu więc aktu oskarżenia nie ustają kompetencje organów właściwych w postępowaniu przygotowawczym (odmiennie SA w K., II AKz 186/02, KZS 2002/5/48). Właściwym więc do rozpoznania przedmiotowego zażalenia będzie sąd wskazany w przepisie szczególnym regulującym tę kwestię 293 § 2 kpk tj. sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się (prowadzono) postępowanie, a więc w omawianym przypadku Sąd Rejonowy w Rzeszowie, niezależnie od tego, że argumenty natury funkcjonalnej mogłyby uzasadniać w pewnym stopniu pogląd, iż w tego rodzaju sytuacjach właściwy jest sąd rozpoznania sprawy.

Trudno jednak przyjmować, że tylko i wyłącznie względy natury funkcjonalnej powodują, iż na etapie postępowania jurysdykcyjnego, przy rozpoznaniu zażalenia na decyzję prokuratora o zabezpieczeniu majątkowym wydaną w toku postępowania przygotowawczego, przekazanego do rozpoznania po jego zakończeniu i przesłaniu akt wraz z aktem oskarżenia do sądu, przepis art. 293 § 2 zdanie drugie k.p.k. nie znajdzie zastosowania. Z tych względów Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.