Court allowed appeal dismissing defendant's objection to venue based on plaintiff's residence and loan contract terms.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Elbląg overturned the Regional Court's decision declaring itself incompetent due to lack of territorial jurisdiction. The plaintiff sued for loan repayment, arguing that the defendant's residence in Elbląg established proper venue under civil procedure rules. The appellate court found the plaintiff's claim sufficient to justify the venue objection and upheld the Regional Court's choice of Elbląg as the competent court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 27 § 1 k.p.c.; Art. 31 k.p.c. w zw. z art. 34 k.p.c.; Art. 454 § 1 k.c.: When a claim arises from a loan contract, the plaintiff may choose the court of the defendant's residence or the creditor's residence as the competent venue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I Cz 97/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie : Przewodniczący: SSO Teresa Zawistowska Sędziowie: SO Aleksandra Ratkowska SO Dorota Twardowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. w Elblągu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. S. przeciwko Z. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 06 grudnia 2012 r. sygn. akt I C 1752/12 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie. Sygn. akt I Cz 97/13 Uzasadnienie:
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 06 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Elblągu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Wrocław – Krzyki we W., powołując się na unormowanie dotyczące właściwości ogólnej sądu zgodnie z miejscem zamieszkania pozwanego wynikającej z art. 27 § 1 k.p.c. i podniesienie tego zarzutu przez pozwaną przed wdaniem się w spór oraz wskazując, że powód nie zawarł w pozwie żadnych twierdzeń uzasadniających właściwość Sądu Rejonowego w Elblągu według regulacji przepisów art. 31 do 46 k.p.c., nie wskazał zwłaszcza żadnych twierdzeń, które pozwalałyby ustalić miejsce wykonania ewentualnych umów pożyczek zawartych pomiędzy nim a pozwaną stosownie do regulacji art. 34 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód R.
S. domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, wskazując na unormowania art. 34 i 35 k.p.c. dotyczące właściwości miejscowej przemiennej oraz art. 454 § 1 k.c. i podnosząc, że dochodzone pozwem kwoty wynikają z umów pożyczek zawieranych przez strony, w których nie sprecyzowano miejsca zwrotu pieniędzy, a zatem jako świadczenie pieniężne powinny być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia, którym to miejscem jest E., co powoływano w pozwie. Podnoszono także, że roszczenie może ponadto wynikać z czynu niedozwolonego, co powód upatruje w zarzucie podstępnego wyłudzenia świadczenia bez zamiaru zwrotu i w związku z tym powołując się na unormowanie art. 35 k.p.c.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione i podlegało uwzględnieniu. Z uzasadnienia pozwu jednoznacznie wynika, że powód wywodzi swoje roszczenia z umów pożyczek, przy czym skarżący jako pożyczkodawca dochodzi zwrotu pożyczonych sum pieniężnych. Wprawdzie z kolei w dalszym piśmie procesowym powód rozszerzył żądanie o kwotę 40.000 zł z tytułu nakładów na remont nieruchomości, jednakże także w tym zakresie powołuje się na położenie nieruchomości w E. i przywołuje okoliczności mogące wskazywać na łączący strony stosunek najmu.
W obu przypadkach jest niekwestionowane, że powód zamieszkuje w E., a świadczenia mają charakter pieniężny, a zatem zgodnie z zasadą ogólną ustanowioną powoływaną normą art. 454 k.c. powinno być ono spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. Ustalenie tych okoliczności jest wystarczające dla przyjęcia przemiennej właściwości sądów stosownie do art. 31 k.p.c. w zw. z art. 34 k.p.c. i ewentualnie art. 37 k.p.c., a skoro powód dokonał dozwolonego wyboru Sądu zgodnie z art. 43 § 1 k.p.c., to brak podstaw dla stwierdzenia niewłaściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Elblągu.
Uwzględniając powyższe unormowania Sąd Okręgowy uznał zażalenie za zasadne i na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz powołanych przepisów uchylił zaskarżone postanowienie.