Court dismissed investment fund's claim against telecom user for statute of limitations and lack of proof of debt assignment.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the investment fund's claim for payment against a telecom user, ruling that the debt had expired due to the statute of limitations. The fund argued that its accounting books proved the debt and requested an expert opinion to establish the underlying contract, but the court found this unnecessary. Ultimately, the court held that the three-year limitation period for business-related claims had passed before the lawsuit was filed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 2 k.c.; Art. 118 k.p.c.; Art. 246 k.p.c.; Art. 247 k.p.c.: A claim is extinguished if the limitation period expires; mere entries in accounting books do not prove the existence of a debt without supporting source documents, and expert opinions are inadmissible unless special circumstances justify them.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 1440/12 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ L., dnia 21 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Witold Cieślik Protokolant: Ewelina Kurdziel po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W. przeciwko A. W. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt IC 1440/12upr
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. domagała się zasądzenia od pozwanego A. W. kwoty 1 663,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu. W uzasadnieniu wskazała ,że w wyniku cesji wierzytelności wstąpiła w prawa pierwotnego wierzyciela pozwanego A. W. , a związanej z niewywiązaniem się przez niego z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych . Wskazała ,że żądane świadczenie znajduje swoje potwierdzenie w księdze rachunkowej funduszu ,a w przypadku kwestionowania przez pozwanego autentyczności tego dokumentu wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego księgowego na okoliczność istnienia wymaganej należności pozwanego względem powoda – na podstawie całości dokumentacji posiadanej przez powoda w jego siedzibie , a związanej z niniejszą sprawą.
Pozwany A. W. wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 06 marca 2012r. strona powodowa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. wystawiła wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego , w którym stwierdziła ,że w księdze rachunkowej funduszu w dziale wierzytelności pod numerem (...) ujawniona jest jako wierzytelność funduszu kwota 1 663,30 zł przysługująca od pozwanego A. W. , obejmująca należność główną w kwocie 1 200 zł wraz z odsetkami.
Strona powodowa nabyła tę wierzytelność od (...) S.A. na podstawie umowy o przelew wierzytelności z dnia 18 maja 2011r. , która to wierzytelność wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k 14, kserokopia umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 18 maja 2011r. k 15, W dniu 29 lipca 2011r. strona powodowa wystawiła przedprocesowe wezwanie do zapłaty , wskazując w nim daty wymagalności dochodzonego roszczenia : 600 zł od dnia 01 lutego 2009r. i drugie 600 zł od dnia 03 marca 2009r. .
Dowód: kserokopia wezwania przedprocesowego k 16,
Sąd zważył , co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu. Wierzytelność względem pozwanego wskazana w wyciągu z ksiąg funduszu wynikać ma z bliżej nieokreślonej w nim umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego w niewiadomym czasie o niewiadomej treści z (...) S.A. , który dokonał cesji wierzytelności względem pozwanego na rzecz strony powodowej . Dowodem tejże cesji miałaby być zaś umowa przelewu wierzytelności , mająca wszakże charakter ramowy i bez załącznika , który potwierdzałby, że dotyczy także zobowiązania pozwanego.
Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 07 października 2009r. IIICZP 65/09, a także uchwale z dnia 29 listopada 2007r. IIICZP 101/07 , w świetle których o tym czy wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu wykazuje przejście uprawnień na fundusz w ramach art. 788§1 k.p.c. nie można przesądzić w sposób abstrakcyjny , lecz badając konkretny wyciąg lub korespondujące ze sobą wyciągi. Samo dokonanie zapisu w księgach funduszu o istnieniu wierzytelności nie wiążę się z domniemaniem prawnym ,że wierzytelność ta istnieje , brak bowiem jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonywanych wpisów poza ich prawidłowością formalną .
O ile, zdaniem Sądu Najwyższego, należy przyjąć ,że wyciąg z ksiąg rachunkowych potwierdza fakt dokonania cesji , o tyle do wykazania istnienia wierzytelności w razie zaprzeczenia przez pozwanego jej istnieniu , konieczne jest przedstawienie przez fundusz odpowiednich dowodów. Takimi dowodami ,zdaniem Sądu, są zaś inne dokumenty źródłowe zobowiązania pozwanego, a w szczególności umowa bądź umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych , które pozwany miał zawrzeć z poprzednikiem strony powodowej , nadto dokumenty księgowe ,obrazujące stan jego zaległości płatniczych.
W tych okolicznościach wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu księgowości , na okoliczność wnioskowaną przez stronę powodową – istnienia umowy źródłowej i braku zapłaty przez pozwanego nie zasługiwał na uwzględnienie. Zdaniem Sądu strona powodowa nie wykazała aby zaistniały szczególne okoliczności sprawy w rozumieniu art. 247 k.p.c. w zw. z art. 246 k.p.c. , stosowanych odpowiednio , w których dowód z opinii biegłego ponad osnowę dokumentu byłby konieczny i uzasadniony . Niezależnie od powyższego należało uznać ,że pozwany skutecznie podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
Zgodnie z art. 117§2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Instytucja przedawnienia znajduje swoje zastosowanie w sytuacji kiedy podmiot uprawniony przez dłuższy czas nie realizuje przysługującego mu roszczenia. Wówczas może zaistnieć stan niepewności prawnej co do rzeczywistej intencji wykonywania określonego prawa przez podmiot uprawniony, co w efekcie stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa obrotu prawnego. W związku z tym, wraz z upływem określonego przepisami prawa terminu, następuje zmniejszenie ochrony prawnej dla nierealizowanego roszczenia, przejawiające się brakiem możliwości przymusowego egzekwowania takiego uprawnienia w razie podniesienia przez obowiązanego zarzutu przedawnienia i tym samym uchylenia się przez niego od zaspokojenia roszczenia.
Decydujące znaczenie dla niniejszej sprawy miało zatem ustalenie czy termin przedawnienia roszczenia już upłynął, co czyniłoby zarzut przedawnienia skutecznym. Jak wynika z przedstawionego przez stronę powodową przedprocesowego wezwania do zapłaty, wymagalność roszczenia nastąpiła w dniach 01 lutego 2009r. i 03 marca 2009r. W tych warunkach należało ustalić zgodnie z art. 118 k.p.c. , który stanowi ,że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata, że roszczenie strony powodowej jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, przedawniło się z upływem trzech lat od jego wymagalności , a zatem odpowiednio 01 lutego 2012r. i 03 marca 2012r.
Pozew wniesiony został zaś po upływie wskazanego terminu przedawnienia roszczenia – 09 marca 2012r. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji.