Legislator Case Law & Legislation
I C 532/12 AI generated

Tenant eviction claim dismissed due to landlord's failure to prove prior written notice and debt arrears.

Case Number I C 532/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the municipality's lawsuit seeking eviction of a tenant for non-payment of rent and utility fees. The landlord failed to provide evidence of the required prior written notice and the specific amount of arrears exceeding two months' worth. Consequently, the court found the termination of the lease agreement invalid and unproven.

Legislator headnote

AI generated

Art. 11 ust. 2 pkt 2 u.o.p.l.; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 339 § 1 k.p.c.: A landlord must prove prior written notice and sufficient debt arrears to validly terminate a tenancy; failure to do so renders the termination ineffective.

Keywords

AI generated
eviction lawsuit lease termination prior written notice rent arrears burden of proof tenant rights civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 11 ust. 2 pkt 2 u.o.p.l.
Art. 6 k.c.
W rezultacie tego, wszelkie twierdzenia o faktach istotnych dla ustalenia, że wypowiedzenie było skuteczne i najemca utracił tytuł prawny do zajmowania lokalu spoczywała na stronie powodowej (art. 6 k.c.), która powinna na tą okoliczność przedstawić dowody (art.
Art. 232 k.p.c.
6 k.c.), która powinna na tą okoliczność przedstawić dowody (art. 232 k.p.c.) najpóźniej do zamknięcia rozprawy (art.
Art. 339 § 1 k.p.c.
Stąd, przy zastosowaniu art. 339 § 1 k.p.c., rozstrzygnięto wyrokiem zaocznym o oddaleniu powództwa, jak w sentencji.
Art. 339 § 2 k.p.c.
W sprawie o opróżnienie lokalu nie znajduje bowiem zastosowania art. 339 § 2 k.p.c., który pozwala na taki zabieg przy wyrokowaniu zaocznym (art.
Art. 15 ust. 4 u.o.p.l.
339 § 2 k.p.c., który pozwala na taki zabieg przy wyrokowaniu zaocznym (art. 15 ust.4 u.o.p.l.).
Art. 217 § 1 k.p.c.
232 k.p.c.) najpóźniej do zamknięcia rozprawy (art. 217 § 1 k.p.c.).
art. 339 § 2 k.p.c
W sprawie o opróżnienie lokalu nie znajduje bowiem zastosowania art. 339 § 2 k.p.c., który pozwala na taki zabieg przy wyrokowaniu zaocznym (art.
art. 6 k.c
W rezultacie tego, wszelkie twierdzenia o faktach istotnych dla ustalenia, że wypowiedzenie było skuteczne i najemca utracił tytuł prawny do zajmowania lokalu spoczywała na stronie powodowej (art. 6 k.c.), która powinna na tą okoliczność przedstawić dowody (art.
art. 232 k.p.c
6 k.c.), która powinna na tą okoliczność przedstawić dowody (art. 232 k.p.c.) najpóźniej do zamknięcia rozprawy (art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 532/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Z., dnia 20 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Złotoryi I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : SSR Piotr Krawczuk Protokolant : st. sekr. sądowy Bożena Zielińska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 roku w Złotoryi na rozprawie sprawy z powództwa Gminy W. - Zakładu (...) w W. przeciwko M. J. o eksmisję oddala powództwo.

UZASADNIENIE

Strona powodowa Gmina W. – Zakład (...) w W. złożyła przeciwko M. J. pozew z żądaniem nakazania mu opróżnienia i wydania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego znajdującego się w W. przy ulicy (...) oraz wniosła o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Na uzasadnienie powództwa podała, że Gmina W. jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy (...) w W., który to lokal został przekazany w zarząd Zakładowi (...) w W.. W dniu 17 czerwca 2003 r. pomiędzy stronami została zawarta umowa o najem tego lokalu.

Pozwany w okresie najmu nie regulował należności za użytkowanie lokalu i korzystanie z mediów za okres przewyższający dwa miesiące. Nie reagował również na wielokrotne wezwania i upomnienia, tak że na dzień 19 października 2011 r. powstała zaległość wynosiła 7.960,91 zł. W tej sytuacji strona powodowa wypowiedziała zawartą umowę najmu, a ponieważ pozwany nie zdał lokalu mimo wyznaczenia terminu, uznała pozew za konieczny. Pozwany M. J. na stawił się na rozprawie, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności i nie złożył żadnych wyjaśnień.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Strona powodowa Gmina W. oddała pozwanemu M. J. w najem na czas nieoznaczony lokal mieszkalny numer (...) położony przy ulicy (...) w W. na podstawie umowy najmu zawartej z pozwanym w dniu 17 czerwca 2003 r. przez Zakład (...) w W.. Pozwany najemca zobowiązał się w umowie opłacać czynsz oraz opłaty za energię elektryczną, energię cieplną, odbiór nieczystości stałych i płynnych, antenę zbiorczą (§ 13 pkt 1), a strona powodowa została wyposażona w uprawnienie do wypowiedzenia umowy, gdy najemca zwlekałby z zapłatą przez okres 2 miesięcy, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności (§ 15 pkt 1 ppkt d).

Powyższe wypowiedzenie mogło nastąpić najpóźniej na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego (§15 pkt 2) i powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie z podaniem przyczyny wypowiedzenia (§ 16). Dowód: odpis umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 17.06.2003 r. /k.6-7/. W dniu 19 października 2011 r. Zakład (...) w W. sporządził pismo z wypowiedzeniem pozwanemu umowy najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego przy ulicy (...) w W. z dniem 01 listopada 2011 r. i skutkiem rozwiązania umowy na dzień 30 listopada 2011 r.

W piśmie wskazał, że pomimo licznych upomnień, wezwań pozwany nie regulował należności za użytkowanie lokalu i korzystanie z mediów, jak wody oraz zrzutu nieczystości stałych i płynnych, w wyniku czego powstała zaległość według stanu na dzień 19 października 2011 r. w wysokości 7960,91 zł wraz z odsetkami. Zastrzegł również, że po upływie terminu wypowiedzenia pozwany obowiązany był zdać lokal w terminie 7 dni, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Powyższe pismo zostało nadane na adres pozwanego listem poleconym trzykrotnie i nie zostało odebrane z powodu nieobecności adresata.

Dowód: odpis wypowiedzenia umowy najmu z dnia 19.10.2011 r. ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru /k.8-11/. Pozwany M. J. nie jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. jako osoba bezrobotna lub poszukująca pracy. W okresie ostatnich trzech miesięcy nie korzystał i nadal nie korzysta z żadnej formy pomocy finansowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W.. Dowód: informacja PUP w Z. z dnia 28.01.2013 r. /k.23/, informacja MOPS w Z. z dnia 29.01.2013 r. /k.24/. W oparciu o ustalony stan faktyczny

Sąd zważył co następuje:

Powództwo okazało się nieuzasadnione. Stosownie do art.11 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 Nr 31, poz.266, ze zm. – dalej „u.o.p.l.”), zwłoka z zapłatą czynszu jest jedną z okoliczności, które dają wynajmującemu możliwość wypowiedzenia umowy najmu z zachowaniem terminu wypowiedzenia. Warunkiem skutecznego wypowiedzenia jest złożenie oświadczenia wynajmującego w formie pisemnej ze wskazaniem przyczyny wypowiedzenia, nie później niż na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, gdy najemca jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pod warunkiem uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do uiszczenia zaległych i bieżących należności (art. 11 ust.2 pkt 2 u.o.p.l.).

Strony wprowadziły do umowy najmu zastrzeżenie niemal identycznej treści i strona powodowa powoływała się na wynikające stąd uprawnienie w piśmie z oświadczeniem o wypowiedzeniu, w którym podała, że przyczyną rozwiązania umowy w tym trybie jest nieuregulowanie przez pozwanego należności za użytkowanie lokalu i korzystanie z mediów pomimo licznych upomnień i wezwań. Takich upomnień, czy wezwań jednak nie złożyła w Sądzie i nie wykazała, że dochowała wymogu uprzedzenia pozwanego na piśmie o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu i wyznaczenia mu dodatkowego miesięcznego terminu do uregulowania zadłużenia.

Nie udowodniła zresztą, że pozwany zalegał z zapłatą czynszu i innych opłat związanych z korzystaniem z lokalu i że na dzień 19 października 2011 r. należności z tego tytułu sięgały kwoty 7960,91 zł, a zatem że podstawa wypowiedzenia stosunku najmu była uzasadniona. Sąd nie mógł przyjąć za prawdziwe twierdzeń pozwu o istnieniu podstaw do wypowiedzenia umowy i o poprzedzeniu wypowiedzenia stosowanym upomnieniem najemcy dlatego, że pozwany nie stawił się na rozprawę i nie złożył w sprawie żadnych wyjaśnień. W sprawie o opróżnienie lokalu nie znajduje bowiem zastosowania art. 339 § 2 k.p.c., który pozwala na taki zabieg przy wyrokowaniu zaocznym (art. 15 ust.4 u.o.p.l.).

W rezultacie tego, wszelkie twierdzenia o faktach istotnych dla ustalenia, że wypowiedzenie było skuteczne i najemca utracił tytuł prawny do zajmowania lokalu spoczywała na stronie powodowej (art. 6 k.c.), która powinna na tą okoliczność przedstawić dowody (art. 232 k.p.c.) najpóźniej do zamknięcia rozprawy (art. 217 § 1 k.p.c.). Na marginesie Sąd zwrócił uwagę, że w drodze wyłomu od zasady kontradyktoryjności i wynikającego z niej ciężaru dostarczania dowodów przez strony, zobowiązał stronę powodową do złożenia akt lokalowych, w których z zasady przechowuje się dokumenty i pisma dotyczące umowy najmu, a więc pewnie też zestawienia zaległości i upomnienia najemcy, jeśli zostały sporządzone i doręczone najemcy.

Wbrew zobowiązaniu Sądu strona powodowa nie złożyła takich akt, mimo że była w procesie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Nie pozostało więc nic innego, jak uznać powyższe okoliczności za nieudowodnione, a samo żądanie pozwu za nieuzasadnione. Stąd, przy zastosowaniu art. 339 § 1 k.p.c., rozstrzygnięto wyrokiem zaocznym o oddaleniu powództwa, jak w sentencji.