Appeal court dismisses compensation claim due to res judicata and lack of legal basis for post-1947 repressions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Katowices dismissed the compensation claim filed by H. K. regarding her father's deportation and subsequent repression. The court ruled that the first-instance proceedings must be terminated because identical facts had already been adjudicated in prior cases, invoking the principle of res judicata. Furthermore, the court found no legal basis within the relevant Act to support claims for repressions occurring after 1947.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2a, 2b Ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o odszkodowaniach; Art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.: Where identical facts have been adjudicated in prior proceedings, the principle of res judicata (ne bis in idem) mandates the termination of the current proceedings, and claims lacking a specific legal basis in the governing statute are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: II AKa 277/99
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Grażyna Chart (spr.) Sędziowie SSA Barbara Suchowska SSO del. Ryszard Brygier Protokolant Barbara Gawor przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Wandy Barańskiej po rozpoznaniu w dniu 21 października 1999r. sprawy z wniosku H. K. o odszkodowanie w trybie art. 8 ust. 2"a" i 2"b" Ustawy z dnia 23 lutego 1991r. (Dz. U. Nr 34 poz. 149 z późn. zmianami) z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 czerwca 1999r. sygn. akt II Ko 102/99 1) uchyla zaskarżony wyrok i na mocy art. 17§1 pkt. 7 kpk postępowanie w sprawie umarza;
2) kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. II AKa 277/99
UZASADNIENIE
Powołanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił wniosek H. K. o odszkodowanie za bezzasadną deportację na teren byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w okresie od 18 czerwca 1941r. do sierpnia 1942r. jej ojca F. G.. Na to postanowienie złożył zażalenie pełnomocnik wnioskodawczyni, który nie zgadzając się z argumentacją tego postanowienia domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Kolejną kwestią, która zdaniem skarżącego nie została zupełnie wyjaśniona jest represjonowanie ojca wnioskodawczyni przez organa bezpieczeństwa publicznego w C. po jego powrocie do kraju w 1947r.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Skoro Sąd I instancji uzyskał informacje o zapadłych orzeczeniach w sprawach II Ko 248/96 i II Ko 272/98 z wniosku H. K. o odszkodowanie, opartych na tych samych podstawach faktycznych i prawnych, to w takiej sytuacji obowiązany był – zgodnie z normą art. 17 pkt. 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie. Oczywiste jest bowiem, że powaga rzeczy osądzonej (zakaz Ne bis In idem) wyłączała dopuszczalność kontynuowania w niej postępowania. Dodać trzeba, iż odnosząc się nadto do treści pisma wnioskodawczyni uzupełniającego wniosek o represje, które dotknęły jej ojca po roku 1947 – to do ich rozważania brak tytułu prawnego w Ustawie z dnia 23.02.1991r. Z tych zatem względów wobec wystąpienia w sprawie ujemnej przesłanki procesowej Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.