Legislator Case Law & Legislation
I C 1921/12 AI generated

Court dismisses request for court costs exemption due to temporary financial difficulties and recent large windfall. The plaintiff received significant funds recently and failed to prove permanent inability to pay. The court ruled that temporary hardships do not justify exemption from costs. The plaintiff must save first before seeking state aid for court fees.

Case Number I C 1921/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's request for exemption from court costs in a property recovery case. The plaintiff claimed poverty, citing unemployment and low income, but the court noted he recently received 80,000 PLN from the sale of a trampoline. The court determined this windfall constituted temporary financial difficulty rather than permanent inability to pay, requiring the plaintiff to save before seeking state aid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 113 § 1 k.p.c.; The exemption from court costs is intended for persons with permanent material hardship, not temporary difficulties; applicants must first attempt to save from their own resources before claiming state assistance.

Keywords

AI generated
court costs exemption material hardship temporary financial difficulty state aid eligibility property recovery case

Cited Legislation

AI generated
Art. 113 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.c. zwolnienia od kosztów sądowych domagać się może osoba fizyczna, która złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
art. 113 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CZ99/80
I CZ99/80, niepublikowane; z dnia 14.10.1983 r.
I CZ 151/83
I CZ 151/83, OSNC 1984, z.
II CZ 104/84
II CZ 104/84, niepublikowane).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1921/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: SSR del. Ewa Rudkowska – Ząbczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z powództwa P. S. przeciwko(...) sp. z o.o. we W. o wydanie ruchomości postanawia: oddalić wniosek.

UZASADNIENIE

Powód P. S. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie o wydanie ruchomości. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym powód wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z matką, nie ma żadnego majątku poza udziałem w wysokości 1/16 we współwłasności nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym o powierzchni 120 m 2. Powód wskazał, że jest osobą bezrobotną i nie posiada dochodów, natomiast jego matka utrzymuje się z wynagrodzenia z umowy o pracę w wysokości 1500,00 zł brutto. Do miesięcznych wydatków zaliczył wydatki na telefon (120,00 zł) i opłatę za Internet (40,00 zł) oraz koszty utrzymania domu (100,00 zł).

Ponadto do swoich miesięcznych obciążeń powód zaliczył spłatę kredytu zaciągniętego na zakup kręgielni po 263,00 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.c. zwolnienia od kosztów sądowych domagać się może osoba fizyczna, która złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie powinno obejmować dokładne dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Od sądu zależy uznanie tego oświadczenia za dostateczne do zwolnienia od kosztów sądowych.

Zdaniem Sądu złożone w sprawie przez powoda oświadczenie nie daje dostatecznej podstawy do uznania, że sytuacja w jakiej się on znajduje, uzasadnia zwolnienie go od kosztów sądowych. Za takim wnioskiem przemawia przede wszystkim fakt uzyskania przez powoda od strony pozwanej w lipcu 2012 r. łącznie kwoty 80 000,00 zł tytułem zapłaty części ceny sprzedaży kręgielni. Wprawdzie powód oświadczył, że „nie dysponuje już środkami uzyskanymi z częściowej sprzedaży przedmiotu umowy”, jednak jednocześnie nie wyjaśnił na co pieniądze te zostały wydane.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Sytuacja ta powinna mieć charakter trwały, zaś przejściowe trudności materialne nie stanowią wystarczającej podstawy do zwolnienia od kosztów. Ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.

Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może on zwrócić się o pomoc państwa (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 24.07.1980r. I CZ99/80, niepublikowane; z dnia 14.10.1983 r. I CZ 151/83, OSNC 1984, z. 5, poz. 82; z dnia 24.09.1984 r. II CZ 104/84, niepublikowane). Strona postępowania sądowego powinna liczyć się z kosztami z tym związanymi i gromadzić potrzebne środki z uzyskanych dochodów. W niniejszej sprawie powód otrzymał znaczne środki finansowe w okresie pięciu miesięcy przed wytoczeniem powództwa w niniejszej sprawie.

Mógł zatem przewidzieć, że częściowo będą mu one potrzebne do sądowego dochodzenia przysługujących mu roszczeń i w odpowiednim zakresie je zabezpieczyć, tym bardziej, że problemy z uzyskaniem od strony pozwanej dalszych płatności pojawiły się już miesiąc po zawarciu umowy. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że posiadane przez powoda środki ponad siedemnastokrotnie przewyższały wysokość opłaty sądowej należnej w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach, na podstawie art. 113 § 1 k.p.c., postanowiono jak w sentencji.

Z/ 1. odnotować;

2. odpis postanowienia doręczyć; – pełnomocnikowi powoda;

3. kal. 7 dni. 9 stycznia 2013 r.