Appeal dismissed; compensation claim rejected as deportation occurred before 1944 and without political activity.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's request for compensation and damages against the State. The appellant argued that his 1940 deportation to Kazakhstan constituted repression due to his uncle's execution, but the court found no political activity by him or his father prior to deportation. Consequently, the court ruled that the statutory conditions for compensation were not met because the event predated the relevant date and lacked the required political context.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2a i 2b ustawy lutowej; Compensation claims for pre-1944 deportations without political activity are inadmissible as the law applies only to repression starting July 1, 1944.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: II AKa 87/01
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2001 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Jolanta Śpiechowicz Sędziowie SA Jan Dybek (spr.) SO del. Elżbieta Mieszczańska Protokolant Barbara Oleś przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Stefana Jarskiego po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2001r. sprawy z wniosku J. T. - o odszkodowanie z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 stycznia 2001r. sygn. akt XVI1 Ko 281/98 1. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, 2. obciążą Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego. II AKa 87/01
UZASADNIENIE
J. T. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz odszkodowania i zadośćuczynienia za okres od 4 kwietnia 1940r. do lipca 1943 za represjonowanie przez władze radzieckie. Sąd Okręgowy żądanie to oddalił. Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy domaga się zmiany zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem pozwu lub uchylenia tegoż wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podnosi w szczególności, że sąd I instancji dokonał błędnej interpretacji art. 8 ust. 2a oraz 2b ustawy z 23.02.1991r. (Dz.
U. Nr 34) zwanej dalej ustawą lutową jako, że wywiezienie J. T. do Kazachstanu nastąpiło z uwagi na działalność konspiracyjną szwagra, który został rozstrzelany. Sąd odwoławczy zważył: Apelacja nie jest zasadna. Z ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd merytoryczny, opartych na zeznaniach J. T.jako świadka, nie kwestionowanych zresztą przez strony procesowe wynika, że w kwietniu 1940r. mając 15 lat wraz z siostrą i rodzicami został deportowany przez władze byłego ZSRR ze S.do Kazachstanu. Tam w sierpniu 1943r. zgłosił się do Wojska Polskiego.
Ani on, ani też jego ojciec przed deportacją nie prowadzili działalności politycznej. Należy w związku z tym stwierdzić, iż stanowisko prawne wyrażone przez Sąd Okręgowy jest trafne. Po pierwsze dlatego, że art. 8 ust. 2a i 2b ustawy lutowej w brzmieniu znowelizowanym ustawą z 18 lipca 1998r. (Dz. U. Nr 97, poz. 604) stanowiącym podstawę żądanego odszkodowania dotyczy osób represjonowanych od 1 lipca 1944r. W tym czasie wnioskodawca był już w Wojsku Polskim a zatem nie był represjonowany. Po wtóre J. T.co sam przyznał ani też jego ojciec nie prowadzili działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Nie ma tu więc związku z faktem rozstrzelania szwagra wnioskodawcy we L.w 1940r. w wykonaniu wyroku Sądu Najwyższego byłego ZSRR, jest zaś rzeczą znana powszechnie, iż masowa deportacja ludności polskiej ze wschodnich terenów Rzeczypospolitej Polskiej w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim, w głąb byłego Związku Radzieckiego była akcją zorganizowaną przez jego organy. Z tych powodów orzec należało jak we wstępie wyroku. O kosztach sądowych postanowiono w myśl art. 13 ustawy lutowej.