Appeal dismissed; wartime internment decision not a judicial act under Art. 552 KPK or 1991 Act.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal against a first-instance judgment rejecting compensation for wartime internment. The appellant argued the decision violated material law by failing to apply Article 552 of the Criminal Procedure Code or the 1991 Act on invalidating acts against repressed persons. The court ruled that the internment decision was not a judicial act under either statute and that the victim could choose the procedural path, leading to the dismissal of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 552 § 4 k.p.k.; ustawa z dnia 23.02.1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych; a decision on wartime internment is not a judicial act under Art. 552 of the Criminal Procedure Code nor covered by the 1991 Act on invalidating acts against repressed persons, thus precluding compensation claims based on these provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt : II AKa 261/02
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 października 2002 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Bożena Brewczyńska Sędziowie SA Grażyna Chart (spr.) SO del. Marek Charuza Protokolant Izabela Rybok przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Jolanty Cykowskiej po rozpoznaniu w dniu 3 października 2002 sprawy z wniosku A. R. z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 kwietnia 2002r. sygn. akt XVI1 Ko 91/99 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, 2. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. D. Kancelaria Adwokacka w K. kwotę 100 (sto) zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy A. R. z urzędu. II AKa 261/02
UZASADNIENIE
A. R. wystąpił z wnioskiem o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty łącznej 43.480,00 złotych tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne internowanie, trwające od 13.12.1981 do 11.12.1982 roku, a więc 364 dni. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2002 roku Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wniosek uznając, iż decyzja o internowaniu w stanie wojennym nie była orzeczeniem organów wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 552 kpk ani też nie podlega przepisom ustawy z dnia 23.02.1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.
U. z 1991 r., Nr 34, poz. 149 z późniejszymi zmianami). Powyższy wyrok zaskarżył apelacją pełnomocnik wnioskodawcy zarzucając: - błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia; - obrazę prawa materialnego poprzez odmowę zastosowania art. 552 § 4 kpk Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż wnioskodawcy A. R. należy się odszkodowanie za faktyczne pozbawienie wolności w okresie od 13 grudnia 1981 roku do dnia 11 grudnia 1982 roku.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja na uwzględnienie nie zasługuje. W aktualnym stanie prawnym nie ulega wątpliwości, iż decyzja o internowaniu w stanie wojennym, jak słusznie uznał Sąd I instancji nie byłaorzeczeniem organów wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 552 kpkTego typu decyzja nie jest również objęta ustawą z dnia 23.02.1991 r. o uznaniuza nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalnośćna rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 1991 roku, Nr 34, poz.149 z późn. zmianami). Zachodzi zatem brak podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz wnioskodawcy odszkodowania, co pozwala na uznanie, iż decyzja Sądu I instancji zgodna jest z obowiązującym prawem.
W kwestii zaś podniesionego w apelacji zarzutu dotyczącego obowiązku Sądu przekazania sprawy na drogę postępowania cywilnego stwierdzić należy, iż w świetle przepisów kpk, obowiązek taki nie istnieje, natomiast art. 12 kpk pozostawia wybór drogi procesowej pokrzywdzonemu. Nie znajdując przeto podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku, bądź jego uchylenie i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania -Sąd Apelacyjny orzekł o jego utrzymaniu w mocy. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 554 § 2 kpk.