Legislator Case Law & Legislation
I ACz 9/13 AI generated

Appeal dismissed: Inadmissible renewal claim due to expired statute of limitations; poor representation not equivalent to lack of capacity.

Case Number I ACz 9/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's request to renew the proceedings regarding a dispute with a company. The appellant argued that an official-appointed lawyer failed to represent them properly and that their poor health prevented them from acting, yet the lower court rejected the renewal claim as time-barred under Article 408 of the Civil Procedure Code. The appellate court upheld this decision, ruling that a lawyer's negligence does not constitute 'improper representation' under Article 401, and that the appellant's health condition alone did not justify appointing an official representative or suspending the time limit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 408 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 117 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: Improper performance of duties by an official-appointed lawyer does not constitute improper representation under Article 401, and a party's poor health does not automatically preclude their ability to act or require an official representative.

Keywords

AI generated
statute of limitations improper representation official appointed lawyer renewal of proceedings capacity to act civil procedure code lack of representation

Cited Legislation

AI generated
Art. 408 k.p.c.
W opinii Sądu Okręgowego skarga była niedopuszczalna z uwagi na treść art. 408 k.p.c., który ustanawia maksymalny, pięcioletni termin do wniesienia skargi biegnący od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem spraw, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Sytuacja taka nie jest równoznaczna z pojęciem nienależytej reprezentacji w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c., która zachodzi, gdy w sprawie nie działa organ osoby prawej, jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, albo gdy występujący w sprawie reprezentant strony (np.
Art. 117 § 1 k.p.c.
Sprawa zaś nie jest skomplikowana ani pod względem faktycznym, ani prawnym, co nie uzasadnia ustanowienia pełnomocnika z urzędu w myśl art. 117 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie J.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy zażalenie należało oddalić, a to na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 408 k.p.c
W opinii Sądu Okręgowego skarga była niedopuszczalna z uwagi na treść art. 408 k.p.c., który ustanawia maksymalny, pięcioletni termin do wniesienia skargi biegnący od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem spraw, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana.
art. 117 § 1 k.p.c
Sprawa zaś nie jest skomplikowana ani pod względem faktycznym, ani prawnym, co nie uzasadnia ustanowienia pełnomocnika z urzędu w myśl art. 117 § 1 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
Sytuacja taka nie jest równoznaczna z pojęciem nienależytej reprezentacji w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c., która zachodzi, gdy w sprawie nie działa organ osoby prawej, jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, albo gdy występujący w sprawie reprezentant strony (np.

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 95
Powyższe stanowisko znajduje oparcie w utrwalonej praktyce sądowej, zaakceptowanej przez Sąd Najwyższy (Postanowienie z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 95).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 9/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Marek Górecki (spr.) SSA Piotr Górecki SSA Karol Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko (...) S.A. w W. zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt I C 449/01 na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 29 października 2012 r. sygn. akt I C 516/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSA Piotr Górecki SSA Marek Górecki SSA Karol Ratajczak

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania, zwolnił powoda od ponoszenia kosztów sądowych w całości oraz oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący jako podstawę wznowienia podał nieprawidłową reprezentację w procesie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który nie dopełnił swoich obowiązków służbowych, co skutkowało wydaniem niekorzystnych dla powoda rozstrzygnięć. W opinii Sądu Okręgowego skarga była niedopuszczalna z uwagi na treść art. 408 k.p.c., który ustanawia maksymalny, pięcioletni termin do wniesienia skargi biegnący od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem spraw, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana.

Powód posiadał pełnomocnika z urzędu, natomiast ewentualne uchybienia pełnomocnika nie są równoznaczne z nienależytą reprezentacją. Sąd Okręgowy uznał, że powód swobodnie porusza się w obowiązujących przepisach i bez problemu formułuje pisma sądowe. Sprawa zaś nie jest skomplikowana ani pod względem faktycznym, ani prawnym, co nie uzasadnia ustanowienia pełnomocnika z urzędu w myśl art. 117 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie J. R., zaskarżył je w części odrzucającej skargę oraz odmawiającej ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Wskazał na swój zły stan zdrowia, który uniemożliwiał mu samodzielne działanie w sprawie, co było jednoznaczne z brakiem możliwości działania, natomiast wyznaczony adwokat nie reprezentował należycie jego praw i interesów przed sądem. Również z uwagi na stan zdrowia konieczne jest na obecnym etapie sprawy ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Prawidłowa jest ocena dokonana przez Sąd Okręgowy, zgodnie z którą nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania nieprawidłowe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Sytuacja taka nie jest równoznaczna z pojęciem nienależytej reprezentacji w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c., która zachodzi, gdy w sprawie nie działa organ osoby prawej, jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, albo gdy występujący w sprawie reprezentant strony (np. przedstawiciel ustawowy małoletniego) nie ma wymaganych przymiotów do występowania w tej roli.

Sytuacja powoływana przez skarżącego, może być natomiast rozważana jako pozbawienie strony możności działania w procesie, w rozumieniu powołanego wyżej przepisu. Również jednak taka kwalifikacja prawna w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia. Wynika to przede wszystkim z charakteru działania pełnomocnika, który w postępowaniu sądowym zastępuje stronę, a jego działania są równoznaczne z działaniami samego mocodawcy. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w utrwalonej praktyce sądowej, zaakceptowanej przez Sąd Najwyższy (Postanowienie z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 95).

Zły stan zdrowia, na którego potwierdzenie powód przedłożył stosowną dokumentację lekarską, nie może samodzielnie przesądzać, ani o pozbawieniu możliwości działania w procesie, ani o konieczności powołania pełnomocnika z urzędu. Nie wynika z niego zwłaszcza aby powód, chociażby korzystając z pomocy innych osób, nie potrafił skutecznie bronić w procesie swoich interesów, korzystając z przysługujących mu uprawnień przewidzianych przepisami prawa. W tym stanie rzeczy zażalenie należało oddalić, a to na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.

SSA Piotr Górecki SSA Marek Górecki SSA Karol Ratajczak