Appeal dismissed because defendant failed to file appeal within statutory time limits and did not justify delay.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the District Court's decision to reject their request for time restoration. The defendant filed the appeal late, failing to meet the statutory deadline and providing no valid justification for the delay. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the statutory period expires without a justified reason for the delay is inadmissible and must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 840/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz Sędziowie: SA Anna Gawełko (spr.) SA Kazimierz Rusin po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. D. i E. O. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Firma (...) s.c. w S. przeciwko S. P. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usługowo-Handlowy (...) o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie w pkt. II Sądu Okręgowego w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI GNc 38/11 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy – Sąd Gospodarczy w Rzeszowie odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 22 lutego 2012 r. (pkt II postanowienia), po uprzednim odrzuceniu wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wyjaśnił, że odpis postanowienia z dnia 22 lutego 2012 r. został doręczony pozwanemu w dniu 1 marca 2012 r., w związku z czym termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 8 marca 2012 r. Tymczasem pozwany wniósł zażalenie dopiero w dniu 23 marca 2012 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, przy czym nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uprawdopodobnił zachowania terminu do złożenia tego wniosku, co zgodnie z art. 171 k.p.c. skutkowało jego odrzuceniem. W zażaleniu na powyższe postanowienie /k. 132/ pozwany wnosił o jego uchylenie zarzucając, że Sąd nie uzasadnił swojego stanowiska, z którym pozwany się nie zgadza.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W sprawie jest oczywiste, że pozwany nie zachował określonego w art. 394 § 2 k.p.c. ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 lutego 2012 r., a złożonego wraz z tym zażaleniem wniosku o przywrócenie terminu nie uzupełnił w sposób wskazany w doręczonym mu przez Sąd zarządzeniu (k.121), czym sam spowodował konieczność odrzucenia najpierw wniosku o przywrócenie terminu, a w konsekwencji również zażalenia. Analiza akt sprawy i treści obszernej ilości składanych przez pozwanego pism procesowych ewidentnie wskazuje, że czynności pozwanego zmierzają do nieuzasadnionego tamowania postępowania w niniejszej sprawie, które toczy się już blisko 2 lata i takie działania należy uznać za sprzeczne z celem postępowania sądowego.
Koniecznym staje się w tej sytuacji zwrócenie pozwanemu uwagi na fakt, iż wydany przeciwko niemu w sprawie wyrok, wskutek wydania przez Sąd Apelacyjny postanowienia z dnia 3 lutego 2012 r., stał się prawomocny. Nie mógł temu zapobiec złożony wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 16.12.2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (k.98), którego dalszym następstwem jest zaskarżone obecnie postanowienie, zważywszy przede wszystkim na fakt, że o uzupełnienie żadnych braków pozwany nie był wówczas wzywany.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.