Legislator Case Law & Legislation
I S 42/12 AI generated

Appeal court dismisses complaint for procedural delay due to non-compliance with filing rules and lack of pending proceedings.

Case Number I S 42/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellant filed a complaint alleging procedural delays in two separate proceedings, requesting dismissal and compensation. The court found that one alleged complaint was filed in the wrong administrative channel rather than the correct judicial review procedure, while the other concerned a matter already conclusively resolved. Consequently, the court rejected the entire complaint as inadmissible or without legal basis.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.; Art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Complaints for procedural delay must be filed in the correct procedure and during the pendency of the proceedings; complaints filed in the wrong channel or after the proceedings have concluded are inadmissible.

Keywords

AI generated
procedural delay complaint inadmissible filing wrong procedure channel concluded proceedings procedural delay statute

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c.
Zatem już tylko z tej, wskazanej na wstępie przyczyny, przedmiotowa skarga w powyżej wskazanym zakresie podlegała odrzuceniu w oparciu o treść przepisu art. 370 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
z art. 397 § 2 zdanie 1 k.p.c.
Art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zgodnie zaś z art. 5 ust.
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Mając zatem całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd Apelacyjny, po myśli przepisu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. i w zw.
art. 370 k.p.c
Zatem już tylko z tej, wskazanej na wstępie przyczyny, przedmiotowa skarga w powyżej wskazanym zakresie podlegała odrzuceniu w oparciu o treść przepisu art. 370 k.p.c.
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c
Mając zatem całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd Apelacyjny, po myśli przepisu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I S 42/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Jan Gibiec Sędzia SA: Sędzia SA: Sławomir Jurkowicz (spr.) Adam Jewgraf po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy ze skargi: C. G. przeciwko: Skarbowi Państwa – Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu i Sądowi Okręgowemu w Opolu z dnia 16 sierpnia 2012 r. o stwierdzenie przewlekłości postępowania przez Sądem Okręgowym w Opolu i Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę w całości.

UZASADNIENIE

W skardze z dnia 16.08.2012 r. C. G. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu zainicjowanego skargą na przewlekłość postępowania z dnia 04.05.2012 r. oraz przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym w Opolu zainicjowanego skargą z dnia 17.06.2011 r. w części, w której Sąd ten miał nie rozpoznać skargi na przewlekłość postępowania w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Oleśnie pod sygn. akt I Co 42/06. Ponadto domagał się zasądzenia na jego rzecz tytułem odszkodowania od Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu 6.000 zł a od Sądu Okręgowego w Opolu kwoty 10.000 zł jako tymczasowej rekompensaty.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu w całości. Na wstępie podkreślić należy, iż gdy idzie o skargę C. G. w części dotyczącej jego skargi z dnia 04.05.2012 r. na przewlekłość postępowania, które miałoby być rzekomo prowadzone przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu na skutek wcześniejszej jego skargi z dnia 17.06.2011 r., to taka skarga nigdy nie wpłynęło do tutejszego Sądu, a co za tym idzie nigdy nie było wszczęte i prowadzone postępowanie w jej przedmiocie. Na marginesie jedynie wskazać przy tym należy, iż owa skarga, na którą powołuje się C.

G. i której kserokopia została dołączona do rozpoznawanej skargi (k.12 akt), jak wynika z jej treści została wniesiona przez niego w trybie administracyjnym do Prezesa Sądu Okręgowego w Opolu a nie w trybie ustawy z dnia 17.06.2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm. – dalej w skrócie ustawa). Mało tego podkreślić należy, iż skarżący z uwagi na dużą ilość składanych przez niego skarg na przewlekłość postępowania w różnych sprawach jest doskonale zorientowany w procedurze, sposobie i trybie złożenia takiej skargi (np. skargi C.

G. w sprawach rozpoznanych przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu o sygn. akt I S 7/07, I S15/11, I S 21/11, I S 32/11, I S 24/12). Zatem już tylko z tej, wskazanej na wstępie przyczyny, przedmiotowa skarga w powyżej wskazanym zakresie podlegała odrzuceniu w oparciu o treść przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zdanie 1 k.p.c. i w zw. z art. 5 ust.1 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17.06.2004 r. Natomiast, gdy idzie o skargę C. G. w pozostałym zakresie dotyczącym rzekomej przewlekłości postępowania w sprawie z jego skargi wniesionej w dniu 17.06.2011 r. a dotyczącej zarzucanej przewlekłości postępowania w rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w Opolu skargi na przewlekłość postępowania w sprawie I Co 42/06 prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Oleśnie, to również i ona podlegała odrzuceniu.

Po pierwsze dlatego, iż przepis art.3 ustawy zawierający traksatywne wskazanie rodzajów postępowań, w których stronom lub innym uczestnikom postępowania przysługuje prawo do złożenia skargi na przewlekłość postępowania nie wymienia postępowania o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W konsekwencji oznacza to, że w takim postępowaniu tego rodzaju skarga nie przysługuje (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16.06.2005 r. KSP 5/05, LEX 153394, z dnia 30.08.2005 r., KSP 7/05, LEX 567701, czy też z dnia 20.07.2010 r., III SPP 16/10, LEX 1112976) Po wtóre również dlatego, że postępowanie w sprawie I Co 42/06, na długo przed wniesieniem skargi z dnia 17.06.2011 r., zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 24.04.2006 r., które wprawdzie zaskarżył zażaleniem C.

G., ale który to środek zaskarżenia został następnie oddalony prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 27.02.2007 r., sygn. akt II Cz 174/07. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 ustawy skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Sąd Apelacyjny w składzie rozpoznającym skargę pełni podziela przy tym stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 6.05.2011 r. (III SPP 5/11, LEX 8481148), iż „okoliczność, że sprawa została prawomocnie zakończona, zaś skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki została złożona po prawomocnym zakończeniu postępowania, powoduje niedopuszczalność skargi z uwagi na wniesienie jej po upływie przepisanego terminu i stanowi przesłankę odrzucenia skargi”.

W świetle przepisów cytowanej ustawy, w szczególności zaś jej art. 2 oczywistym bowiem, z uwagi na wskazany trafnie przez skarżącego cel i funkcję niniejszego postępowania, którą jest przeciwdziałanie przewlekłości postępowania w trakcie jego trwania i usunięcie skutków opieszałości sądów i innych wskazanych w ustawie organów w rozpoznawaniu sprawy pozostaje to, że owo postępowanie ze skargi na przewlekłość nie jest samodzielnym postępowaniem zmierzającym tylko i wyłącznie do stwierdzenia przewlekłości i ewentualnie zasądzenia z tego tytułu odpowiedniego odszkodowania (zadośćuczynienia).

Po trzecie wreszcie przedmiotowa skarga w omawianej części podlegała odrzuceniu z tej przyczyny, iż wbrew dywagacjom skarżącego, jego skarga z dnia 17.06.2011 r. została w całości rozpoznana przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia 11.07.2011 r. w sprawie o sygnaturze akt I S 15/11 odrzucił ją w całości. Wniosek ten jednoznacznie wynika z treści owego orzeczenia i jego uzasadnienia, jak również był przedmiotem udzielonych skarżącemu w piśmie z dnia 23.07.2012 r. wyjaśnień przez Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (k.7 akt przedmiotowej sprawy).

Dodatkowo podkreślić zaś należy, iż skargę dotyczącą tego samego etapu postępowania, co objęty skargą z dnia 17.06.2011 r. C. G. wniósł w 2007 r. i prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7.03.2007 r. została ona oddalona. Zatem również i z tej przyczyny owa skarga, jako ponowna, dotycząca tych samych czynności postępowania była niedopuszczalna. Mając zatem całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd Apelacyjny, po myśli przepisu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17.06.2004 r., odrzucił przedmiotową skargę w tej części.

W konsekwencji odrzucenia przedmiotowej skargi w całości, zdaniem Sądu Apelacyjnego, bezprzedmiotowymi stały się wnioski C. G. o zwolnienie go od kosztów sadowych oraz ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu i dlatego też owe wnioski pozostawiono bez rozpoznania. (...) 1. (...) 2. (...) MR