Appeal dismissed; prisoner's request for court-appointed counsel rejected due to adequate self-representation and lack of constitutional question.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to appoint a legal representative. The appellant, a prisoner, argued that his personal rights were violated and requested a constitutional ruling, while the lower court found him capable of handling the case himself. The appellate court upheld the lower court's assessment, noting the appellant's logical drafting of documents and knowledge of legal provisions, and determined that the constitutional question raised did not meet the strict requirements for a preliminary ruling.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 5 k.p.c.; Art. 5 k.p.c.; Art. 193 Konstytucji RP: The need for a court-appointed lawyer is determined by the party's incompetence and the case's nature; a constitutional question requires a genuine doubt about the law's constitutionality affecting the case's resolution, which is absent when the issue is merely a dispute over legal representation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 731/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Pelc po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu na skutek zażalenia wnioskodawcy na pkt. II postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2012r., sygn. akt I Co 88/12 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
W pkt. II zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy oddalił wniosek wnioskodawcy o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, na podstawie art. 117 § 5 k.p.c. W ocenie Sądu, wnioskodawca będzie w stanie samodzielnie poradzić sobie w prowadzeniu przyszłego procesu, na co wskazuje treść sporządzanych przez niego pism oraz znajomość przepisów prawa. Należytą ochronę jego praw w postępowaniu cywilnym zapewnia mu art. 5 k.p.c. Z tych też względów, Sąd Okręgowy uznał, iż nie ma potrzeby ustanawiania dla wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu.
Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł wnioskodawca, podnosząc, iż jest osobą pozbawioną wolności, której dobra osobiste były i nadal są naruszane w zakładzie karnym. Każda osoba pozbawiona wolności ma prawo domagać się ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wniósł on także aby Sąd w oparciu o art. 193 Konstytucji wystąpił z pytaniem prawnym do Trybunału, czy zgodne jest z przepisami to, aby on nie miał pełnomocnika z urzędu. Wskazując na powyższe, domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :
Ustawową przesłanką ustanowienia adwokata lub radcy prawnego dla strony jest potrzeba udziału w sprawie takiego pełnomocnika (art. 117 § 5 k.p.c.). Oceny, czy taka potrzeba zachodzi Sąd dokonuje biorąc pod uwagę zarówno przymioty osobiste strony, a szczególnie jej nieporadność w formułowaniu żądań i przedstawianiu okoliczności faktycznych sprawy, jak i charakter samej sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy należy podzielić ocenę Sądu Okręgowego, że nie zachodzi potrzeba, o której mowa w art. 117 § 5 k.p.c. Wnioskodawca bowiem prawidłowo redaguje pisma procesowe, korzysta z przysługujących mu środków zaskarżenia, w sposób logiczny i jasny formułuje żądania.
Wykazuje się przy tym znajomością przepisów prawa. W ocenie Sądu Apelacyjnego, nie jest więc potrzebna wnioskodawcy pomoc profesjonalnego pełnomocnika, tym bardziej, że w razie uzasadnionej potrzeby ochronę jego interesów w stopniu wystarczającym zabezpiecza przewidziana w art. 5 k.p.c. możliwość udzielania przez Sąd stronie występującej bez adwokata lub radcy prawnego niezbędnych pouczeń, co do czynności procesowych, na co zwrócił już uwagę Sąd Okręgowy. Natomiast instytucja pytania prawnego, przewidziana w art. 193 Konstytucji RP, której zastosowania domaga się wnioskodawca, dotyczy sytuacji, gdy w składzie orzekającym powstała wątpliwość co do zgodności przepisu prawa z Konstytucją RP, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna „wątpliwość" co do zgodności przepisu prawa z Konstytucją, a przyczyny dla których odmówiono wnioskodawcy ustanowienia pełnomocnika z urzędu badane są w ramach postępowania odwoławczego przez Sąd II instancji, a nie w trybie pytania prawnego. Z tych też względów, Sąd Apelacyjny nie znalazł uzasadnionej podstawy, by w niniejszej sprawie wnioskodawca miałby korzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika na koszt Skarbu Państwa. W związku z powyższym Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.