Appeal dismissed; court rejected fee waiver and free counsel due to applicant's legal competence and case simplicity.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the district court's decision to deny a waiver of court fees and the appointment of state-funded counsel. The appellant argued he lacked legal knowledge and required assistance, but the court found his written submissions logical and demonstrated a clear understanding of the law. Consequently, the court ruled that no genuine need for professional representation existed given the applicant's competence and the straightforward nature of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: The appointment of state-funded counsel is an exceptional measure reserved for cases where a real need exists due to the party's incompetence; the court assesses this based on personal traits and case complexity, and subjective claims of inability do not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 672/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział I Cywilny z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt I Co 87/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zwolnił A. K. od opłaty sądowej w sprawie, którą zamierza wytoczyć przeciwko Skarbowi Państwa – Centralnemu Zarządowi Służby Więziennej w W., w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalił, jak również oddalił jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W ocenie Sądu Okręgowego na obecnym etapie wnioskodawca będzie zobowiązany jedynie do opłacenia pozwu i nie ma uzasadnienia jego wniosek, aby z góry zwolnić go od kosztów sądowych, które mogą, ale nie muszą wystąpić na dalszym postępowaniu.
Natomiast podstawą oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, było przekonanie Sądu, że wnioskodawca nie jest nieporadny, sporządzone przez niego pisma są logiczne i rzeczowe, wskazują na duże rozeznanie w przepisach prawa, a przy tym sprawa nie należy do skomplikowanych pod względem faktycznym i prawnym, a w tej sytuacji pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie jest wnioskodawcy potrzebna. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. K. domagał się jego zmiany i zwolnienia go w całości od kosztów sądowych oraz przyznania mu pełnomocnika z urzędu.
Twierdził, że nie zna prawa i nie jest w stanie sam prowadzić sprawy, przy sporządzeniu wniosku pomagały mu osoby trzecie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W kwestii odmowy zwolnienia od kosztów sądowych zgodzić należy się z Sadem Okręgowym, że wniesienie pozwu będzie wiązało się dla powoda jedynie z obowiązkiem uiszczenia opłaty od tej czynności i żadne inne koszty sądowe na tym etapie są znane, co czyni przedwczesnym jego wniosek o zwolnienie od pozostałych kosztów. Co do zaś odmowy ustanowienia dla wnioskodawcy pełnomocnika opłacanego ze środków Skarbu Państwa należy w pierwszej kolejności podkreślić, że jest to instytucja wyjątkowa, stosowana wyłącznie w sytuacji kiedy istnieje rzeczywista ku temu potrzeba (art. 117 § 5 k.p.c.).
Oceny, czy taka potrzeba zachodzi Sąd dokonuje biorąc pod uwagę zarówno przymioty osobiste strony, a szczególnie jej nieporadność w formułowaniu żądań i przedstawianiu okoliczności faktycznych sprawy, jak i charakter samej sprawy. Analiza wniosku i zażalenia wnioskodawcy w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że nie ma on trudności z samodzielnym formułowaniem swoich żądań, które potrafi jasno precyzować i uzasadniać. Rozumie też pouczenia udzielane przez Sąd oraz kierowane do niego wezwania i terminowo dokonuje czynności procesowych.
Treść wniosku wskazuje na rozeznanie w przepisach prawa, przy dostępie do fachowej literatury, na którą wnioskodawca powołuje się w odpowiednich miejscach. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania go za osobę nieporadną, wymagającą pomocy profesjonalnego pełnomocnika w prowadzeniu procesu. Nawet w sytuacji, kiedy jak twierdzi w zażaleniu, dotychczas pomagały osoby trzecie, świadczy to tylko o jego zaradności, dzięki której potrafi we własnym zakresie zorganizować sobie odpowiednią pomoc. W tej sytuacji samo subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że nie poradzi sobie w samodzielnym wytoczeniu i prowadzeniu procesu nie uzasadnia uwzględnienia jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu przez Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (...): 1) (...) A. K., 2) (...). R., dnia 12 października 2012 r. (...)/