Legislator Case Law & Legislation
I ACz 664/12 AI generated

Court dismisses appeal on future pension claim due to death of claimant and lack of legal interest.

Case Number I ACz 664/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court rejected the defendant's appeal regarding the future pension claim while dismissing the procedural objection due to the plaintiff's death. The plaintiff had sought a security measure for future supplementary pension payments, but the defendant argued for its revocation. The court ruled that such pension rights are strictly personal and extinguish upon the claimant's death, leaving no legal interest to challenge the order.

Legislator headnote

AI generated

Art. 922 § 2 k.c.; Art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. - Rights to future supplementary pensions are strictly personal and extinguish upon the claimant's death, rendering appeals regarding such claims inadmissible due to lack of legal interest.

Keywords

AI generated
supplementary pension personal rights extinguishment upon death lack of legal interest admissibility of appeal security measure civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 922 § 2 k.c.
446 § 2 k.c., a zatem do renty uzupełniającej, mimo swego odszkodowawczego charakteru, jest bardzo ściśle związane z osobą poszkodowaną i z tego względu nie należy do spadku po nim (art. 922 § 2 k.c.), lecz gaśnie wraz ze śmiercią uprawnionego.
Art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie pozwanego w zakresie punktu II podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne wobec braku interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie na podstawie art. 373 k.p.c.
Art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 k.p.c.
G., postępowanie zażaleniowe należało umorzyć w części odnoszącej się do punktu I postanowienia - w oparciu o przepis art. 355 § 1 k.p.c.
Art. 753 § 1 pkt. 1 oraz § 3 k.p.c.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż zażalenie pozwanego dotyczące punktu I postanowienia nie jest zasadne w świetle art. 753 1 § 1 pkt.
art. 922 k.p.c
Zgodnie z art. 922 k.p.c.
art. 446 § 2 k.c
W doktrynie zgodnie przyjmuje się, iż prawo do renty wywodzone z art. 446 § 2 k.c., a zatem do renty uzupełniającej, mimo swego odszkodowawczego charakteru, jest bardzo ściśle związane z osobą poszkodowaną i z tego względu nie należy do spadku po nim (art.
art. 922 § 2 k.c
446 § 2 k.c., a zatem do renty uzupełniającej, mimo swego odszkodowawczego charakteru, jest bardzo ściśle związane z osobą poszkodowaną i z tego względu nie należy do spadku po nim (art. 922 § 2 k.c.), lecz gaśnie wraz ze śmiercią uprawnionego.
art. 373 k.p.c
Zażalenie pozwanego w zakresie punktu II podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne wobec braku interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie na podstawie art. 373 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 355 § 1 k.p.c
G., postępowanie zażaleniowe należało umorzyć w części odnoszącej się do punktu I postanowienia - w oparciu o przepis art. 355 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok SN z 28 grudnia 1966 r., I PR 536/66, OSN 1967, nr 6, poz. 115
wyrok SN z 28 grudnia 1966 r., I PR 536/66, OSN 1967, nr 6, poz. 115).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 664/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin Sędziowie: SA Anna Gawełko (spraw.) SA Grażyna Demko po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. G. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi im. (...) z Z. (...) w T. i (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego Wojewódzkiego Szpitala im. (...) z Z. (...) w T. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I C 106/09 postanawia: I. odrzucić zażalenie pozwanego w zakresie punktu II zaskarżonego postanowienia, II. umorzyć postępowanie zażaleniowe w pozostałej części .-

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krośnie udzielił zabezpieczenia roszczenia powoda na czas trwania postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego Wojewódzkiego Szpitala im. (...) z Z. (...) w T. do płacenia na rzecz powoda E. G. tytułem renty uzupełniającej kwoty po 7.000 złotych miesięcznie, płatnych do rąk opiekuna prawnego powoda – G. G. (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia Sąd oddalił wniosek strony powodowej w pozostałej części. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany Wojewódzki Szpital im . (...) z Z. (...) w T. wnosząc o jego zmianę w całości poprzez oddalenie wniosku strony powodowej o udzielenie zabezpieczenia. W dniu 17 września 2012r. pełnomocnik pozwanego poinformował Sąd Apelacyjny, iż powód E. G. zmarł. Na wykazanie powyższej okoliczności pełnomocnik przedstawił zaświadczenie wydane przez lek. med. P. R., z którego wynika, iż powód zmarł w dniu 11.09.2012r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Powód E. G. wniósł o udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez zasądzenie in solidum od pozwanych kwot po 13.837,30 zł miesięcznie tytułem renty uzupełniającej, począwszy od dnia złożenia wniosku do dnia prawomocności wyroku. Zgodnie z art. 922 k.p.c. ogół praw i obowiązków majątkowych zmarłego o charakterze cywilnoprawnym tworzy spadek. Zgodnie jednak z § 2 wskazanego przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

W doktrynie zgodnie przyjmuje się, iż prawo do renty wywodzone z art. 446 § 2 k.c., a zatem do renty uzupełniającej, mimo swego odszkodowawczego charakteru, jest bardzo ściśle związane z osobą poszkodowaną i z tego względu nie należy do spadku po nim (art. 922 § 2 k.c.), lecz gaśnie wraz ze śmiercią uprawnionego. Do spadku wchodzą jedynie roszczenia o świadczenia z tytułu renty, wymagalne i niezaspokojone za życia poszkodowanego (por. wyrok SN z 28 grudnia 1966 r., I PR 536/66, OSN 1967, nr 6, poz. 115). Zażalenie pozwanego w zakresie punktu II podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne wobec braku interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Wobec ustalenia, iż roszczenie o zapłatę renty uzupełniającej na przyszłość wygasło wraz ze śmiercią powoda E. G., postępowanie zażaleniowe należało umorzyć w części odnoszącej się do punktu I postanowienia - w oparciu o przepis art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z 397 § 1 k.p.c. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż zażalenie pozwanego dotyczące punktu I postanowienia nie jest zasadne w świetle art. 753 1 § 1 pkt. 1 oraz § 3 k.p.c. (...) I. (...).

II. K..(...)