Court allows prosecutor's appeal, ordering monetary compensation for victim due to procedural error in first instance.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment for drunk driving. The lower court found the defendant guilty but failed to order the agreed-upon monetary compensation for the victim, a procedural oversight. Consequently, the court ordered the defendant to pay 200 zloty to the victim's fund while upholding the conviction and other penalties.
Legislator headnote
AI generatedArt. 335 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.: When a first-instance judgment is rendered in violation of procedural rules affecting the verdict's content, the appellate court must correct the error by ordering the omitted measure if it aligns with the prosecution's request and the parties' agreements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V .2 Ka 69/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec (spr.) Sędziowie: SO Olga Nocoń SR (del.) Barbara Wajerowska-Oniszczuk Protokolant: Anna Mańka w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. sprawy: J. R. /R./, syna B. i A., ur. (...) w R., oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 27 listopada 2014r. sygn. akt IX K 778/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż na zasadzie art. 49 § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze. Sygn. Akt V.2 Ka 69/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Rybniku w sprawie o sygn. akt IX K 778/14 uznał oskarżonego J. R. za winnego tego, że w dniu 16 listopada 2014 roku w R. przy ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, na drodze publicznej, a to samochód osobowy marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, stwierdzonej wynikami badania przeprowadzonego na urządzeniu typu A. (...) odpowiednio I – 0,34 mg/l i II – 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz na urządzeniu typu Alkometr A2.0 odpowiednio I – 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk i za to na mocy art. 178a § 1 kk skazał go na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych.
Nadto na mocy art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego J. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku oraz na mocy art. 63 § 2 kk na poczet orzeczonego wyżej środka karnego zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 16 sierpnia 2014 roku do dnia 27 listopada 2014 roku. Na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 240 złotych i wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w kwocie 70 złotych.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator, który na podstawie art. 425 kpk oraz art. 444 kpk zaskrzył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. Na zasadzie art. 427 § 1 i § 2 kpk oraz powołując się na przepisy art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi zarzucił: obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 335 § 1 kpk poprzez wydanie wyroku w trybie art. 335 kpk nie zawierającego orzeczenia na podstawie art. 49 § 2 kk świadczenia pieniężnego w sytuacji, gdy do Sądu skierowano akt oskarżenia z wnioskiem o wydanie wyroku i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków, zawierającym m.in. wniosek o orzeczenie wobec oskarżonego uzgodnionego z nim świadczenia pieniężnego.
Podnosząc powyższe zarzuty w myśl art. 437 kpk skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja prokuratora okazała się zasadna i skutkować musiała zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego. Niewątpliwie zaskarżony wyrok zapadł z naruszeniem przepisów prawa procesowego, a to art. 343 § 7 kpk, co miało wpływ na treść orzeczenia. Sąd jest każdorazowo związany treścią wniosku prokuratora złożonego w trybie określonym w art. 335 kpk w tym sensie, że potrzeba dokonywania jakiejkolwiek zmiany jego treści powoduje rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych. W przedmiotowej sprawie Sąd meriti, mimo uwzględnienia wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 kpk o skazanie J.
R. za przypisane mu przestępstwo bez przeprowadzenia rozprawy, nie orzekł uzgodnionego z oskarżonym i ujętego we wniosku środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 200 złotych. Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, brak powyższego rozstrzygnięcia był nie tyle efektem kwestionowania przez Sąd zasadności i potrzeby orzeczenia takiego środka, co przeoczeniem. W takiej sytuacji, zdaniem Sądu Okręgowego nie zachodziła potrzeba wydania rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym. Należało bowiem w treści wyroku powrócić do wzajemnych uzgodnień i wniosku prokuratora.
Tak ukształtowana kara odpowiada parametrom określonym w art. 53 kk i możliwa jest sanacja rozstrzygnięcia poprzez orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego. Z tych powodów Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.