Court reduced fine to admonition for minor parking obstruction where victim also acted improperly.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the lower court's sentence, replacing a 200 zł fine with an admonition while overturning the order for the defendant to pay procedural costs. Although the court upheld the finding of guilt based on witness testimony and the defendant's admission of briefly blocking the vehicle, it deemed the original penalty excessive given the minor social harm and the victim's own improper conduct. Consequently, the court ruled that an admonition was sufficient to deter future violations, shifting the financial burden of the appeal to the state.
Legislator headnote
AI generatedArt. 97 kw; Art. 36 §1 kw: When the social harm of a minor traffic violation is negligible and the victim's conduct contributed to the incident, a lighter penalty such as an admonition may be imposed instead of a fine.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V.2 Ka 38/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku V Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Klekocki Protokolant: Monika Trautberg w obecności --- po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. sprawy: R. W. /W./ syna A. i A. ur. (...) w miejscowości M. obwinionego o wykroczenie z art. 97 kw na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 5 listopada 2014r. sygn. akt II W 704/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - za popełnione wykroczenie orzeka wobec obwinionego naganę, - uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2, II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów za postępowania odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt V.2 Ka 38/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 5 listopada 2014r., sygn. akt II W 704/14 uznał obwinionego R. W. za winnego tego, że w dniu 22 maja 2014 roku około godziny 16:35 w Ż. na parkingu sklepu (...) w strefie ruchu kierujący samochodem marki F. o nr rej. (...) urządził postój pojazdu za prawidłowo zaparkowanym samochodem m-ki F. o nr rej (...) w wyniku czego uniemożliwiając kierującej w/w pojazdem wyjazd z parkingu, tj. czynu stanowiącego wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym i za to na podstawie art. 97 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200,00 złotych.
Na podstawie art. 118 §1 kpw i art. § 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłat za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia oraz art. 21 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia i opłatę w kwocie 30,00 złotych.
Apelację wniósł obwiniony i zaskarżył on powyższy wyrok w całości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
w konsekwencji wniesionej apelacji Sąd dokonał zmiany zaskarżonego wyrok w zakresie orzeczonej wobec obwinionego kary poprzez orzeczenie za popełnione wykroczenie nagany oraz uchylił rozstrzygnięcie zawartego w punkcie 2 wyroku. Na wstępie należy wskazać, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Ustalając stan faktyczny zasadnie Sąd oparł się na zeznaniach świadków I. Z., E. G., D. B., A. K., A. W. oraz zgromadzonej w sprawie dokumentacji, a także częściowo wyjaśnieniach samego obwinionego R.
W.. Obwiniony R. W. wprawdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże jak słusznie wskazuje Sąd Rejonowy są one w znacznej części zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Obwiniony sam przyznał, iż przez chwilę blokował pojazd I. Z., uniemożliwiając jej wyjazd z parkingu. W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wina obwinionego nie budzi wątpliwości i dlatego też zasadnie Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.
Nie sposób jednak zgodzić się z Sądem Rejonowym w kwestii wymierzonej obwinionemu kary za popełnione wykroczenie. Sąd uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego wykroczenia wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 200,00 złotych. Zdaniem Sądu Okręgowego charakter i okoliczności czynu popełnionego przez obwinionego pozwalają na wymierzenie mu kary o łagodniejszym charakterze, tj. kary w postaci nagany. Należy mieć na względzie, iż społeczna szkodliwość czynu przypisanego obwinionemu nie jest znaczna, a nadto trzeba mieć na uwadze, iż zachowanie I.
Z. również nie było należyte (świadek blokowała wózkiem na zakupy wolne miejsce parkingowe, opieszale wyjmowała z wózka zakupy i jednocześnie jadła loda). Zgodnie z art. 36 §1 kw naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego. Zdaniem Sądu odwoławczego kara nagany będzie wystarczająca do wdrożenia obwinionego R.
W. do przestrzegania porządku prawnego i zasad współżycia społecznego. Z tych też względów należało dokonać zmiany zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec obwinionego za popełniony czyn nagany. Jednocześnie orzeczono o uchyleniu rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku. Jednocześnie na podstawie art. 119 kpw w zw. art. 624 §1 kpk z kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.