Legislator Case Law & Legislation
V GC 46/14 AI generated

Court partially allowed claim for car damage compensation, awarding 550 PLN and 562.80 PLN costs while dismissing 400 PLN claim due to withdrawal.

Case Number V GC 46/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay 550 PLN in damages and 562.80 PLN in litigation costs to the plaintiffs. The plaintiffs argued for a total sum based on vehicle depreciation and expert fees, while the defendant contested the inclusion of private opinion costs under insurance regulations. The court granted the reduced claim after the plaintiffs withdrew the portion regarding 400 PLN during the hearing.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych; Kodeks postępowania cywilnego: Court awards partial compensation for vehicle damage and calculates litigation costs based on the percentage of success, dismissing withdrawn claims.

Keywords

AI generated
vehicle damage compensation litigation cost allocation partial claim withdrawal expert fee dispute insurance regulation limits

Cited Legislation

AI generated
art. 15 of the Act on Compulsory Insurance
art. 355 § 1 of the Code of Civil Procedure
cofnął skutecznie pozew w tym zakresie (art. 355 § 1 k.p.c.).
Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on lawyer fees
Minister of Labour and Social Policy Regulation of 19 December 2002 on travel expenses
Minister of Infrastructure Regulation of 25 March 2002 on vehicle usage costs
art. 6 k.c
Wypełnili zatem nałożony nań dyspozycją art. 6 k.c.
art. 822 § 1 k.c
W myśl art. 822 § 1 k.c.
art. 361 § 1 k.c
W takim rozumieniu szkodę ujmuje przepis art. 361 § 1 k.c., który wprowadza zasadę pełnego odszkodowania w zakresie faktycznie poniesionej szkody.
art. 481 k.c
Sąd zasądził odsetki ustawowe na podstawie dyspozycji art. 481 k.c.
art. 817 § 1 k.c
Zgodnie z art. 817 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V GC 46/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Dowhanycz-Turoń Protokolant: st.sekr. sądowy Marzenna Ornaf po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa R. N., M. N. przeciwko (...) S. A. w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 550,00 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od kwot - 350,00 zł od dnia 06.05. 2013 r. do dnia zapłaty, - 200,00 zł od dnia 21.01.2014 r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 562,80 zł tytułem kosztów postępowania, po stosunkowym ich rozdzieleniu. III. umarza postępowanie w zakresie kwoty 400,00 zł. Sygn. akt V GC 46/14

UZASADNIENIE

R. N. i M. N. wspólnicy spółki cywilnej (...) S.C. M. i R. N. w pozwie skierowanym przeciwko (...) S.A. w W. i w piśmie z dnia 27.02.2014 r. wnieśli o zasądzenie kwoty 950,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 06.05.2013r. do dnia zapłaty oraz koszty postępowania w tym koszty zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 10.09.2013r. za pośrednictwem (...) Towarzystwa (...) S.A. wezwali pozwanego do zapłaty odszkodowania w wysokości 1.110 zł tytułem rynkowego ubytku wartości pojazdu marki T. (...) o nr rej. (...). Pozwany dokonał jedynie częściowej wypłaty kwoty w wysokości 400 zł tytułem utraty handlowej wartości pojazdu.

Wobec powyższego powód wystąpił z kolejnym wezwaniem do zapłaty domagając się zapłaty całkowitej kwoty rynkowego ubytku wartości pojazdu, koszty wyceny rzeczoznawcy oraz koszty badania technicznego. W związku z brakiem uznania roszczenia ponad wypłaconą kwotę powód wystąpił z powództwem o zasadzenie kwoty 950 zł obejmującym kwotę 750 zł z tytułem nieuiszczonej w całości kwoty rynkowego ubytku wartości pojazdu obliczonego przez rzeczoznawcę samochodowego oraz kwotę 200 zł tytułem nieopłaconej faktury VAT za wykonaną przez rzeczoznawcę wycenę pojazdu.

Strona pozwana w odpowiedzi na pozew (k.30) wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania według norm. W uzasadnieniu zarzuciła, że wypłaciła uznaną przez siebie wysokość odszkodowania za utratę rynkowej wartości pojazdu w kwocie 400 zł, natomiast nie uznała roszczenia w zakresie kosztów sporządzenia prywatnej opinii bowiem nie mieszczą się one w dyspozycji art.15 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych. Podczas rozprawy w dniu 12.02.2015 r. (k.197) powodowie cofnęli częściowo powództwo wnosząc o zasądzenie kwoty 550 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 350 zł od dnia 06.05.2013 r. do dnia zapłaty i od kwoty 200 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania i kosztów dojazdów pełnomocnika na dwa terminy rozpraw samochodem w wysokości 200,60 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strony są przedsiębiorcami. (okoliczność bezsporna, odpis z KRS k.34-40) Bezsporny między stronami był fakt uszkodzenia w dniu 26.03.2013 r. pojazdu marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należącego do powoda z winy innego uczestnika ruchu drogowego oraz wypłacenie przez pozwaną odszkodowania obejmującego naprawę pojazdu. Powodowie w ramach weryfikacji wypłaconego odszkodowania zwrócili się do rzeczoznawcy samochodowego o ustalenie wysokości rynkowego ubytku wartości pojazdu. Rzeczoznawca wycenił rynkowy ubytek wartości pojazdu na kwotę 1.100 zł i wystawił fakturę VAT za wykonaną opinie na kwotę 200 zł netto.

Pismem z dnia 10.09.2013r. powodowie zwrócili się do pozwanej o wypłatę odszkodowania w wyliczonej przez rzeczoznawcę wysokości. Pozwana uznała roszczenie powoda z tytułu rynkowego ubytku wartości pojazdu w łącznej wysokości 400 zł i kwotę tę wypłaciła powodom. (wycena rzeczoznawcy k. 7-14; pismo z 10.09.2013r. k.15; potwierdzenie dokonania operacji na kwotę 350 zł k.16, akta szkodowe k.41-81, faktura z 24.08.2013r. k.110) Powodowie pismem z dnia 11.12.2013r. wezwali pozwaną do zapłaty odszkodowania w kwocie 2200 zł, na którą składają się kwota 750 zł z tytułu nieuiszczonej całości kwoty rynkowego ubytku wartości pojazdu, kwota 246 zł z tytułu nieopłaconej faktury VAT nr (...) za wykonaną przez rzeczoznawcę wycenę i kwota 1204 zł z tytułu nieopłaconej faktury VAT nr (...) za badanie techniczne samochodu po jego naprawie. (wezwanie do zapłaty z 11.12.2013r. k.17-18) Wartość rynkowego ubytku wartości w/w pojazdu w dniu zdarzenia z dnia 26.03.2013 r. wynosi 750 zł. (opinia biegłego k.111-125)

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Powodowie w tym zakresie dowiedli w niniejszym postępowaniu za pomocą dowodów z dokumentów zasadność swojego roszczenia zarówno co do samej zasady, jak i co do konkretnej, żądanej kwoty. Wypełnili zatem nałożony nań dyspozycją art. 6 k.c. obowiązek dowodowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Dowody z dokumentów zaoferowane przez strony były spójne, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności.

Ich treść odpowiadała zatem prawdzie. W zakresie oceny wiarygodności dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego Sąd stoi na stanowisku, iż należało jej przydać walor wiarygodności. Biegły dokonał zdaniem Sądu rzetelnej analizy całego stanu faktycznego sprawy (w tym akt szkodowych pozwanej) i poczynił klarowne spostrzeżenia. Istotne przy tym jest, że strony nie wniosły żadnych zastrzeżeń do opinii biegłego w terminie zakreślonym przez Sąd. Bezsporny między stronami był fakt uszkodzenia pojazdu marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należącego do powoda i zobowiązanie pozwanej do wypłaty odszkodowania za szkody spowodowane zdarzeniem drogowym z winy innego uczestnika ruchu drogowego.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie było ustalenie wysokości należnego odszkodowania za ubytek wartości pojazdu w związku ze szkodą oraz wypłaty w ramach odszkodowania kosztu sporządzenia ekspertyzy przez rzeczoznawcę. W myśl art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia.

Zgodnie z tym przepisem umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o których mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia. Paragraf 4 tego przepisu stanowi, iż uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia szkody. Jednakże w orzecznictwie i doktrynie przeważa pogląd, że szkoda majątkowa to różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem jaki by istniał, gdyby to zdarzenie nie nastąpiło ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., V CKN 1273/00; uchwała Sądu Najwyższego z dnia z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01).

W takim rozumieniu szkodę ujmuje przepis art. 361 § 1 k.c., który wprowadza zasadę pełnego odszkodowania w zakresie faktycznie poniesionej szkody. Przy czym należy zauważyć, że pojęcie szkody obejmuje wydatki i koszty poniesione w następstwie zdarzenia wywołanego zaistniałą szkodą, natomiast podstawową funkcją odszkodowania jest kompensacja, co oznacza, że wypłacone odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego pierwotny stan rzeczy ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., V CKN 1273/00). Wobec powyższego jak również w oparciu o ugruntowany pogląd, szeroko prezentowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego nalży przyjąć, że odszkodowanie przysługujące z umowy ubezpieczenia OC pojazdów mechanicznych obejmuje także koszty ekspertyzy wykonanej na zlecenie poszkodowanego ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2004 r.

III CZP 24/04; wyrok Sądu Najwyższego z 7 sierpnia 2003r., IV CKN 387/01, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2001r., V CKN 266/00). Sąd wobec powyższego miał na uwadze, że w świetle ustaleń biegłego sądowego wartość rynkowego ubytku wartości w/w pojazdu w dniu zdarzenia z dnia 26.03.2013 r. wynosi 750 zł oraz że pozwana tym tytułem wypłaciła już powodom kwotę 400 zł. Zatem za zasadne w tym zakresie należało uznać żądanie zasądzenia różnicy tj. 350 zł. Nadto Sąd miał na uwadze, iż zgodnie fakturą VAT z 24.08.2013r. koszty wydania opinii przez rzeczoznawcę opiewały na kwotę 200 zł netto.

Zatem w punkcie I wyroku należało zasądzić kwotę 550 zł (350 zł + 200 zł) solidarnie na rzecz powodów jako wspólników spółki cywilnej. Sąd zasądził odsetki ustawowe na podstawie dyspozycji art. 481 k.c. zgodnie z żądaniem pozwu. Zgodnie z art. 817 § 1 k.c. odszkodowanie winno być co do zasady wypłacone w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Z akt sprawy wynika, że w dniu 05.04.2013 r. nastąpiło zawiadomienie strony pozwanej o szkodzie. Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na dyspozycji art. 100 k.p.c. stanowiącego o stosunkowym rozdzieleniu kosztów procesu.

Zważyć zatem należało, że powodowie domagali się zapłaty kwoty 950 zł, co do 400 zł w toku procesu cofnęli powództwo, zaś zasądzono od strony pozwanej sumę 550 zł. Biorąc pod uwagę kwotę żądaną oraz zasądzoną Sąd stwierdził, iż powodowie w 57,89% wygrali niniejszy spór sądowy, zaś pozwana w 42,11%. Wynik procentowy należało więc odnieść do kosztów poniesionych przez strony. Sąd miał na uwadze, że powodowie ponieśli koszty w kwocie 1.115,50 zł (48 zł – opłata od pozwu, 197 zł - koszty zastępstwa procesowego i opłaty od pełnomocnictwa, 703,34 zł koszty opinii biegłego, 167,16 zł koszty dojazdów pełnomocnika na rozprawy), natomiast strona pozwana poniosła koszty w wysokości 197 zł tytułem zastępstwa procesowego i opłaty od pełnomocnictwa.

Pomnożywszy koszty powodów przez procentową wygraną (tzn. 1.115,50 zł x 57,89%) Sąd uzyskał wynik 645,76 zł. Natomiast pomnożywszy koszty strony pozwanej przez procentową wygraną (tzn. 197 zł x 42,11%) Sąd uzyskał wynik 82,96 zł. Różnica pomiędzy uzyskanymi wynikami wynosiła 562,80 zł. Kwotę tę należało zasądzić od strony pozwanej na rzecz powodów – co odzwierciedla punkt II wyroku. Wynagrodzenia pełnomocników stron w kwotach po 180 zł obliczone zostały stosownie do przepisów rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (i odpowiednio radców prawnych) oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zwrot kosztów dojazdów na dwie rozprawy pełnomocnika powodów następował według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.).Zgodnie z § 5 pkt 3 wskazanego rozporządzenia na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.

W takim przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.). Stosowanie do § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.

U. z 2002 r. nr 27 poz. 271 ze zm.) koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu, która dla samochodów z silnikiem o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm 3 nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Uwzględniając odległość pomiędzy B., a J. (około 50 km w jedną stronę) oraz wskazane powyżej przepisy sąd przyznał kwotę 167,16 zł tytułem zwrotu kosztów podróży (200 km x 0,8358 zł). Sąd w punkcie III wyroku umorzył postępowanie co do kwoty 400 zł albowiem powód na rozprawie w dniu 12.02.2015 r. cofnął skutecznie pozew w tym zakresie (art. 355 § 1 k.p.c.).